Zoeken in deze blog

zondag 19 februari 2017

Zeesterren bij zonsondergang

 
 
Op de dag dat Loes en ik de golven trotseren in onze waadpakken keren we na de heerlijke erwtensoep terug naar het strand. We gaan op zoek naar drieteenstrandlopertjes in het warme licht. Hoewel we behoorlijk ver lopen, blijven de drieteentjes buiten ons bereik. 



Dan ontdekken we dat op de vloedlijn veel zeesterren zijn aangespoeld. De plannen zijn natuurlijk zo omgegooid. Gewapend met mijn 200-400mm en statief ga ik aan de slag. Het voordeel is dat de zeesterren rustig blijven liggen en niet met elke golf mee rennen.

 

Het loopt al tegen vijven en dat betekent dat de zon zo onder gaat. Het licht wordt minder, maar ook warmer. Bij de nabewerking gebruik ik eens een keer de Nikfilters. Ik vind het bij deze foto's wel iets extra's geven, maar ik kan me ook voorstellen dat het voor sommige te heftig is.

 




En dan om kwart voor 5 gaat de zon onder. Wauw, wat een kleuren. Meeuwen vliegen af en toe door het beeld en er is nog best wat golfslag.

 

 

In de toppen van de omkrullende golven is het warme licht zichtbaar, alsof het vlammetjes zijn. Komt hier de uitdrukking "Alsof je water ziet branden" vandaan?

 
Het wordt tijd om te gaan. Maar het hele stuk terug is het nog genieten van de prachtige luchten en ook van de kleuren en patronen op het strand.

 

Ik draai de iso terug naar 100 en ga lange sluitertijden gebruiken.
Wie vond dit laatst ook alweer een lelijke kustplaats? Ik ben er zo best tevreden over ;-)


Mijn laatste foto met de langste sluitertijd geeft het dromerigste beeld en dat bevalt me wel.


p.s. Bij het creëren van een frissere look voor mijn blog was het gekozen lettertype vooral voor wat kleinere schermen te druk/onduidelijk. Ik hoop dat dit beter leest.