Overzicht 2018

 

januari 2018
Door beweging van de camera ontstaat de suggestie van sneeuw

 

2018 is voorbij.

Een jaar met maar 2 blogjes. Het komt er niet meer van. Maar nu met de overgang van oud naar nieuw en de reflectie die daar bij schijnt te horen, mis ik toch mijn jaaroverzicht. Zeker na het zien van de mooie overzichten van medebloggers.

Dus totaal onverwacht een blogje met daarin 12 foto's van het afgelopen jaar.

 

 

 

februari 2018
Dode boom in winters landschap

In de winter ben ik voor de fotoclub bezig geweest met beweging in foto's van bomen.

Ook bezocht ik weer een keer het gebied met de dode bomen toen er een dun laagje sneeuw lag. Het is een fijne locatie.

 

maart 2018
Blauwe heikikker

 In maart bij de eerste mooie dagen verschijnen de heikikkers weer. Ik had maar een keer de gelegenheid er heen te gaan en o wat waren ze extreem schuw. Toch blij met deze opname.

april 2018

Zonsondergang Texel

 In april boekte ik samen met Loes een weekendje Texel bij Smit in beeld, met Jan en Mart Smit. Het was leuk, leerzaam en gezellig. De tip voor een uitsnede van 4 bij 5 kreeg ik van Mart en die pakt bij deze foto goed uit.

mei 2018
Druppelfotografie

 

Deze winter kreeg ik een druppelaar te leen van iemand van de fotoclub en daar heb ik lekker mee kunnen spelen. Vooral experimenteren, wat werkt wel en wat niet en hoe krijg ik andere beelden?

juni 2018
Steenuiltjes

 Eindelijk een plekje gevonden waar ik in een tuin steenuiltjes mag fotograferen. Het koppeltje uiltjes had maar 1 jong. Leuk om het verlaten van het nest te volgen.

 

juli 2018
Wilde peen

 

 In de zomer gingen Loes en ik naar het zuiden van Limburg. Deze tegenlichtopname van Wilde Peen is gemaakt tijdens dit uitstapje.

 

augustus 2018
Heidelandschap met dreigende lucht

 Met een paar mensen van de fotoclub bezochten we radio Kootwijk. Na het gebouw van binnen gefotografeerd te hebben, liepen we ook nog even buiten rond. Er kwamen dreigende wolken aanzetten boven de bloeiende heide.

 

september 2018
Edelherten Weerterbos

 De edelhertenbronst in het Weerterbos wordt steeds drukker bezocht. Maar gelukkig is het er nog niet zo druk als op de Wildbaan. Deze foto maakte ik toen het nog zo donker was dat we het hert niet met het blote oog konden waarnemen. Grappig is het dan als je via de camera het dier wel te zien krijgt.
 

oktober 2018
Spelen met herfstblaadjes

 Ook in de herfst planden Loes en ik een gezamenlijk uitje. De paddenstoelen lieten het helemaal afweten, maar we leefden ons heerlijk uit op de herfstblaadjes.

 

november 2018
Grote bonte specht

 

 Als afsluiting van onze minivakantie huurden we de fotohut van Gerwin Kieboom in Drunen. De vijver is lang en het licht kan daar fantastisch mooi zijn.

december 2018
Paddenstoeltje in de sneeuw
 

 In de herfst was het zo droog dat er geen paddenstoel te bekennen was. Pas op de eerste winterse dag met sneeuw fotografeer ik dit jaar een paddenstoel. Herfst ontmoet winter.

Ik sluit af met een foto als vooruitblik op het nieuwe jaar. Bij de club ga ik een projectje "meervoudige belichting" uitvoeren. Ben benieuwd wat me dat gaat brengen. Misschien rolt er tzt wel een blogje uit ;-)

Voor iedereen een heel gelukkig en gezond 2019 met prachtige fotomomenten!




2019
Meervoudige belichting

 

 







Dode bomen

 

Eind 2017 ging ik met Jan, een bevriende fotograaf, naar een heidegebied waar in 2010 een hevige brand heeft gewoed. Het resultaat van die brand is na al die jaren nog duidelijk zichtbaar.

Er was mist voorspeld en dat leek ons een mooi moment om te gaan. Helaas was er geen sprake van mooie mistflarden of grondmist. Het was gewoon erg grijs. Door het gebruik van een zoomlens wordt de mist wat beter zichtbaar.

Maar toen de zon er even doorheen wilde prikken, werd het toch wel mooi. Bovenstaande boom veranderde enorm toen ik er even omheen liep. Wat een ander standpunt kan doen met je onderwerp.

Helaas heb ik de onderkant niet goed in de gaten gehouden. :-(

Jammer dat sommige bomen zijn afgezaagd. De rechte stompen zijn zo lelijk. De dode bomen met hun grillige takken steken mooi tegen de donkere lucht af.

Toen we de heide verlieten zei ik al dat ik terug wilde gaan als er sneeuw lag. Helaas moesten we daarvoor wachten tot afgelopen zaterdag. Maar op deze laatste winterse dag van het seizoen lukte het nog net om een paar sneeuwlandschappen te fotograferen.

Een groene boom in maart. Het lijkt een eik, maar het zal wel een den zijn.

De heide ligt bezaaid met dode takken, een teken dat de natuur zelf mag opruimen.

 

Met deze foto sluit ik mijn blog af. Over deze ben ik zelf wel tevreden. De boom staat mooi vrij en de brandschade is nog steeds zichtbaar. Ook het licht werkte fijn mee.

Ik ben benieuwd hoe het er uitziet als de heide bloeit. Wordt vervolgd ?!

Zee en zand

Zee en zand zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, zo ook in dit blog. In het begin van het nieuwe jaar was ik met Loes aan zee. Op de altijd terugkerende vraag "Wat zullen we gaan fotograferen?" besloten we zand het onderwerp te laten zijn. Loes had die week al een keer zandstructuren geprobeerd en dat zouden we nu samen ook gaan doen.
Helaas dachten de weergoden er anders over.
Aangekomen op een geschikte plek pakten donkere wolken zich samen en besloten wij ons heil te zoeken in een strandtent, die we doornat bereikten.

Zandstructuren vallen echt niet mee, weet ik nu. Het weer bleef wisselvallig en dat leverde mooie luchten op. Om die vast te kunnen leggen focuste ik me op het helmgras, wat ook mooi kan zijn.

Als zon begint te zakken staan we klaar aan de vloedlijn. Het is altijd afwachten of en hoe rood de lucht zal kleuren.

We hebben geluk en blijven tot het laatste sprankje licht verdwijnt, spelen met zee en lucht.

De volgende dag begon stralend. Het licht was eigenlijk al meteen te hard, maar daardoor was er wel leuke blingbling.

Door de storm van een paar dagen eerder lag er die ochtend heel wat moois op de vloedlijn.

Dan volgt het spel met de golven: komt de volgende golf ver genoeg, te hard of juist te zacht?
Daarna is het voor mij tijd om weer terug te keren naar de zandgronden van thuis.
Geen zee, wel zand ;-) en eindelijk weer eens een blogje.

Overzicht 2017

Op het einde van het kalenderjaar ga je in de bloggerswereld het jaaroverzicht plaatsen. Maar dit jaar ben ik in mei afgehaakt, ondanks mijn goede voornemens van vorig jaar om meer te gaan bloggen.
Vanmiddag toen ik Loes sprak, realiseerde ik me dat ik er nog niet eens aan gedacht had om een overzicht te maken.
Shame on me.
Loes sprak me streng toe en dat heeft geholpen ;-) Het zou zonde zijn deze traditie te doorbreken.

In het begin van 2017 begon ik voortvarend aan een nieuw fotojaar. Ik boekte zelfs een weekendje naar De Hoge Venen onder leiding van Theo Bosboom. Het weer werkte fantastisch mee en we maakten prachtige sneeuwplaten.

Ook in januari (Sorry hoor, ik begin nu al te smokkelen. Ik ga me niet houden aan 1 foto per maand) had ik een leuk weekend aan zee, samen met Loes. Omdat het had gestormd waren er veel zeesterren aangespoeld. Deze foto heb ik ingezonden bij een fotowedstrijd van Natuurpunt en op dit moment dingt hij nog mee naar een prijs ;-).

In maart gaan Von, Loes en ik de 50ste verjaardag van Yvonne vieren met een foto-uitstapje naar Texel. Steiger de Vriendschap fotograferen we rond zonsondergang.

In het voorjaar boekte ik de vogelhut van Gerwin Kieboom in Drunen en genoot daar een hele dag van prachtig licht, gaaien en eekhoorns.

 

Deel de Natuur timmerde dit jaar flink aan de weg. Een van de leukere dingen waar ze actief in zijn is het plannen van uitstapjes naar interessante natuurgebieden. Zo gaan we met ons drieën op Paasochtend op zoek naar Wilde kievitsbloemen in plaats van chocolade eitjes. Ik moet zeggen dat je hier veel langer plezier van hebt.

 

Tot zo ver ging het fotograferen en het bloggen wel aardig. Maar toen kwam de klad erin. Geen blogjes meer en ook de fotografie stond op een laag pitje.

 

Ik boekte nog wel een avondje steenuilen bij Glenn Vermeersch

 

Ik ging in de zomer nog een paar keer met Loes op pad.

 

We probeerden zelfs eens wat anders dan anders te doen. Bomen in/met beweging.

De herfst startte en even wat bling-bling met de helios vastgelegd.

 

Eigenlijk maar twee momenten met paddenstoeltjes bezig geweest. Maar voor de afwisseling krijgen ze een plekje in dit blog.

 

In november deze plek ontdekt. Het was mistig, maar grauw, dichtgetrokken. Toen kwam de zon even door en was het genieten. Een plekje waar ik graag naar terug wil gaan, op momenten met mooie mist en met sneeuw.

Toen was het december en bleef de camera onaangeroerd. Maar deze foto, verstuurd als Kerst/Nieuwjaarskaart hoort wel bij deze maand.
De Kerstdagen zijn voorbij, maar de goede wensen voor een goed, gezond en fijn 2018 zijn nog volop van kracht!

En dan is het weer tijd voor goede voornemens...... misschien moet ik die van vorig jaar maar gebruiken
 

Eekhoorns

 

Als je een dag in een vogelhut doorbrengt, dan is de kans groot eekhoorns voor de lens te krijgen. Zo ook in Drunen bij de hut van Gerwin Kieboom, waar ik onlangs was.  Op een bepaald moment zag ik er 4 tegelijk. Ze samen fotograferen lukte niet, er was behoorlijk wat nijd onderling. Dat had waarschijnlijk te maken met het feit dat er jongen waren. Een van de vrouwtjes was duidelijk nog aan het zogen. Als de dieren maar bij elkaar in de buurt kwamen, was het hommeles.

 

 

 

 

Eekhoorntjes lijken zo'n hoog aaibaarheidsgehalte te hebben. Hun speelse gedrag en de mooie staart en pluimpjes aan de oren dragen daar wel aan bij. Maar de scherpe klauwen en tanden zijn daarmee in tegenspraak.

 

 

Voor mij is het leuke van een vogelhut de kans die je krijgt om het gedrag van de dieren te observeren en het verschil tussen de individuen te ontdekken. Er stak een tak over het water heen. Die werd door de eekhoorntjes druk gebruikt als brug om van de ene oever naar de andere te komen.

 

 

 

Een bemoste stronk in het water was voor hen een uitgelezen plekje om wat lekkers te krijgen en voor mij een manier om een beeld met mooie reflectie te maken.

 

 

Een heerlijk fotodagje met gaaien, eekhoorns en ook nog heel veel vogelsoorten.........