Kluten in de regen

 
Op 26 april, bijna de koudste dag van het jaar, zaten  Loes en ik in de vogelhut in Balgzandpolder bij Den Helder. De vogels die we daar konden fotograferen staan in onze eerdere blogberichtjes: Balgzandpolder, Geen woorden maar daden en In ganzenpas en Watervogels Maar er was nog een vogelsoort: de Kluut.

 

 
Deze locatie is echt het leefgebied van deze vogelsoort, ondiep brak of zout water. We kregen ze dan ook de hele dag door regelmatig te zien. Lopend door het water, ondertussen hun snavel op en neer maaiend op zoek naar kleine kreeftjes, wormen en insecten. Dat betekende ook dat we tientallen, zo niet honderden foto's schoten van kluten zonder kop.

Dus heerlijke momenten als ze besluiten even iets aan hun verenkleed te schikken. Dan staan ze even met de kop boven water ;-)

De kluten laten een paar keer territoriaal gedrag zien als de ene kluut te dicht in de buurt van een andere komt.
Even later wordt duidelijk waarom. De kluten denken aan het stichten van een gezinnetje. Voor de hut vindt een paring plaats en bij kluten is dat een tedere bezigheid.

 

Het vrouwtje gaat met de kop net boven het water klaarstaan. Het mannetje poetst zijn veren nog eens op en blijft daar nog een poosje mee doorgaan.

 

Het mannetje loopt een paar keer om het vrouwtje heen en spettert wat water over haar kop.  

 

 

 Even gaat hij liefkozend met zijn kopje en snavel over haar heen.

 

 

Hij gaat naast haar staan.

Het mannetje springt op de rug van het vrouwtje en voilà de paring is een feit.

Meestal strijkt hij daarna nog even liefkozend met zijn vleugel over haar heen. Maar dat kreeg ik dit keer niet mooi in beeld.

Het weer slaat om. De lucht betrekt en even later lopen de kluten in de striemende regen.

Maar de buien verdwijnen en bij het laatste warme licht nemen we afscheid van deze mooie plek.

Territoriumdrift bij kluten

Inmiddels is het zomer, maar er liggen nog voorjaarsfoto's van het lange weekend op Texel op de plank:
Naast de paring van de kluten willen we natuurlijk ook graag pullen fotograferen. Veel kleintjes zijn er nog niet, maar er is een gezinnetje dat redelijk gunstig zit.

Pa, ma en 3 kuikens zoeken er hun maaltje bij elkaar. Plotseling besluiten ze aan de wandel te gaan.

Ze leggen een behoorlijke afstand af. De kleintjes op hun lange poten doen hun best het hoge tempo bij te houden.

Bij een nieuw plekje dat geschikt gevonden wordt, krijgen de jonkies rust onder het lichaam van moeder. Deze pul pikt tegen haar borst, hij wil er ook nog bij.

Het is een mooi plekje, maar er zit hier al een ander klutenpaartje. Dat is niet gecharmeerd van de komst van dit gezinnetje en dat komen ze even duidelijk maken.

Er ontstaat een langdurig gevecht, waarbij de mannetjes elkaar steeds opnieuw aanvallen. Telkens wordt er een kort rust moment ingebouwd, waarna de strijd weer opnieuw oplaait. Op een gegeven moment werpen de vrouwtjes zich ook in de strijd. Dan wordt er zelfs even naar de pullen gehapt.

Na drie kwartier wordt de strijd gestaakt en worden de wonden gelikt. Een van de vogels loopt hinkepotend weg. Of het territorium gedeeld gaat worden is niet duidelijk, dat er veel energie verbruikt is wel. Het blijkt wel dat ook het leven van een kluut niet altijd over rozen gaat.
 

Klutenbalts

Bij ons verblijf op Texel blijkt het Wagejot voor Loes en mij toch wel het plekje te zijn, waar we het liefst fotograferen. Hier kunnen we het dichtst bij de vogels komen, al is dat toch nog op een behoorlijke afstand.
We zien op zaterdag de paring van een klutenpaartje. Helaas staan ze voor ons verkeerd, met de kop van ons af. We hebben het geluk dat we op maandag en dinsdag een herkansing krijgen.

Vrouwtje kluut begint de balts. Door haar snavel plat op het water te leggen (voor zo ver als dat lukt met die kromme snavel ;-) ) geeft ze aan dat ze wil paren.
Manlief lijkt zich van niets bewust te zijn. Hij is druk bezig met het oppoetsen van zijn verenkleed.
Maar schijnt bedriegt, het hoort bij het baltsgedrag.

Het mannetje poetst en veegt zijn veren, schikt ze opnieuw en draait daarbij om het vrouwtje heen.
De ene keer staat hij links van haar, dan weer rechts.
Het vrouwtje wacht geduldig af, maar als het lang duurt spat ze met haar kop even wat water op om de aandacht te trekken.

 

 

Dat lijkt te werken. Het mannetje stopt met poetsen en pakt met zijn snavel het vrouwtje even liefkozend bij haar keel. Hij is er klaar voor.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het moment suprême is snel voorbij. Er volgt even een vluchtige liefkozing en de twee tortelduifjes gaan over tot de orde van de dag: voedsel zoeken.

 

Deze foto's zijn van maandag. Op dinsdag was het weer wat mooier, maar de liefkozing bleef achterwege:

 

 

 

 

Uit deze paringen blijkt dat het broedseizoen flink op gang kwam. Er waren wel pullen te zien, maar nog niet veel. Daarover meer in mijn volgende blog.



Kluut

Eind mei en begin juni plaatste Marion op haar blog Leven prachtige foto's van weide- en watervogels. Die maakte ze op Texel. Ik vind ze zo ontzettend mooi dat ik dan ook heel graag  naar Texel wil. Omdat jonge vogeltjes snel groot zijn, mag ik daar niet te lang mee wachten.
(Door op een foto te klikken , kun je hem in een groter formaat bekijken)

De weersvoorspellingen zijn dramatisch. Ik twijfel en besluit om niet te gaan. Dat betekent dat het er dit jaar niet meer inzit. Op dinsdagavond denk ik, ik ga wel. Zo sta ik woensdag"ochtend" om 4 uur naast mijn bed. Al iets voor 9 uur zet ik voor het eerst voet op Texels grondgebied. Wat is het hier mooi!
Ondanks de regen, die tot 5 uur 's middags aanhoudt, geniet ik.

Ik begin met fotograferen vanuit de auto. Maar vanaf een rijstzak geeft dat gauw onscherpte. Regenbroek en jas aan, pet op, hoes over de camera en dan lekker buiten onder aan de dijk in het gras. Op Marion's blog had ik al gelezen wat mooie plekjes zijn.
Ik blijf  de hele dag bezig aan de oostzijde van het eiland: Ottersaat, Wagejot en Utopia.
In dit blog de resultaten van de klutenfoto's.

Door de extreem lange poten en het geheel zwart met witte verenkleed is de kluut in Nederland een opvallende vogel. De kluut is de enige vogel in Europa met een duidelijk omhoog gebogen snavel.

Met behulp van deze snavel vangt de kluut op een bijzonder manier zijn voedsel. Het voedsel zoals insecten en kleine kreeftjes vangt hij in ondiep water. Hij beweegt zijn kop in een maaiende beweging op en neer door de modder, net zoals de lepelaar.

Er is geen verschil in uiterlijk tussen mannetjes en vrouwtjes.

Kluten komen van nature o.a. voor in Nederland en België en zijn er ook broedvogel. Mei- juni is de tijd van het broeden en de pullen.

De kluut broedt in kolonies, zowel langs de kust als verder landinwaarts in moerassen of bij ondiepe plassen met zout of brak water. Het nest bestaat uit een kuiltje met wat plantendelen, waarin ongeveer vier eieren gelegd worden. Na het uitkomen van de eieren verlaten de jongen het nest meteen en gaan zelfstandig op zoek naar voedsel.

De jongen hebben een bruinige tekening op de bovenkant.

Only the lonely

Tegen de avond dwaalt een klutenjong een beetje af en raakt even buiten het wakend oog van zijn moeder. Als hij dan te dicht bij het territorium van een andere kluut komt, wordt het menens. De betreffende kluut rent op het jong af en grijpt hem bij zijn nek. Daarbij schudt hij het jong hardhandig op en neer. Dat jong zet het op een krijsen, waarop de gealarmeerde moeder komt aangesneld.

Er volgt een korte schermutseling waarbij het jong wordt losgelaten en snel de benen neemt.

Klutenmoeders zijn  zorgzaam. Als het regent schuilen de jongen onder hun vleugels en lijf.

Kan ik er ook nog bij?

Tel de poten.
Ik kom tot 12. Dat betekent dat er 5 jonge kluutjes zitten te schuilen!

Twee hele dagen fotograferen op Texel leverde me heel veel foto's op. Er verschijnen dus nog meer blogs.