![]() |
| Restaurant El Galin in Covarrubias |
Het wordt een fantastische reis met La Posada del Conde als thuisbasis voor ons 9 koppige gezelschap. Ook op de site van Loes kun je een compleet verslag van onze belevenissen vinden.
| De groep. Aan de broeken kun je de weersomstandigheden inschatten. |
Het Posada del Conde is ons onderkomen voor deze week, een huis met voor ieder een eigen kamer.
We hebben de beschikking over een keuken en een grote, riante huiskamer. Het is leuk gelegen in het pittoreske dorpje Covarrubias.
De Spaanse restaurantjes openen 's avonds pas om 21.00 uur hun deuren, dus het eten wordt steeds een latertje. Wie wil kan na het eerste diner nog mee naar de rivier de Arlanza die door het dorp loopt, voor nachtopnames. Leuk, maar ik ben doodop en ga naar bed.
Zondag 28 april
We ontbijten buitenshuis. Daarna doen we boodschappen bij de plaatselijke kruidenier en de bakker, want we lunchen ondanks de kou in het veld.
We rijden naar de vallei van Contreras, een vallei waar oude vervallen schapenschuren staan. Het is fris, maar een beetje zonnig en we hebben prachtige wolkenpartijen. Ideaal voor landschapsfotografie.
![]() |
| Vallei van Contreras |
Een grijsverloopfilter komt hier prima van pas.
In een ondiep geultje blijkt het hier toch ook lente te zijn. Er zwemmen kleine dikkopjes rond.
De volgende stop is een poel waar boomkikkers zich voortplanten. Bart en Bart zijn ware deskundigen op het gebied van amfibieën en reptielen. Als zij ze niet vinden, dan zitten ze er ook niet. Eigenlijk is het te koud, maar al snel hebben ze het eerste kikkertje gevonden.
Ook hier kleine kikkervisjes, deze blijken van de rugstreeppad te zijn.
In het poeltje staat de waterranonkel in bloei. Heel mooi, maar een geslaagde foto heb ik daar niet van. Voor mooie opnames even op de site van Loes kijken.
Tijdens de lunch vragen we ons af wat de temperatuur eigenlijk is. Juist op dat moment valt er een sneeuwvlokje, het antwoord is duidelijk. De warme koffie smaakt er des te beter om.
Als afsluiting van de fotodag rijden we naar een nauwe kloof. De Desfiladero de la Yecla.
Helemaal achterin staat een iel, klein boompje met net ontluikende blaadjes. Het boompje vangt het laatste daglicht. Bart wijst ons hierop en met zijn aanwijzingen voor de belichting kom ik tot de volgende foto's.
Buiten de kloof zitten op hoge rotsen vale gieren te nestelen. Helaas hebben we daar geen tijd meer voor, maar Bart belooft ons dat we echt nog wel gieren te zien krijgen.
Het was een heerlijke dag.
In mijn volgende blogbericht meer over Covarrubias en blijkt Bart zich aan zijn woord te houden wat de gieren betreft!
Groeten, Gonnie
p.s. Eindelijk weer een blogje geplaatst. Door allerlei redenen is het er een tijdje niet van gekomen. Ik ga zeker jullie blogs weer bekijken, maar zal niet steeds meer overal (kunnen) reageren. Het blijkt te tijdrovend te zijn.


.jpg)

.jpg)
.jpg)
opnieuw.jpg)
-bs.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
+(Large).jpg)

+(Large).jpg)
+(Large).jpg)
.jpg)
uitsn.jpg)