Oude Oranjetipjes

Met dit blog ga ik even terug in de tijd. Toen ik terugkwam uit Covarrubias (Spanje), was het begin mei en had ik nog een hele week vrij. Op dinsdagochtend sta ik vroeg in een weiland waar Pinksterbloemen bloeien. Alles is nat van de dauw.

 
Het is blijkbaar nog iets te vroeg voor de vlinders, want er fladdert nog niets rond. Maar de opkomende zon maakt samen met de dauwdruppels zelfs het gras mooi.

 

En ook de boterbloemen mogen er zo wel wezen.

Op de top van een grasspriet zit dit insect. Het lijkt wel alsof hij zijn ochtendtoilet maakt in de spiegelende druppel.

Maar ik kom hier omdat er Pinksterbloemen staan. Waar die staan is in deze periode de kans op Oranjetipjes groot. Mijn broekspijpen zijn inmiddels kletsnat als ik ze plotseling ontdek.

Dit soort klassieke Oranjetipfoto's had ik al eens eerder gemaakt. Daarom probeer ik het om het iets anders te doen.

 

Oranjetipjes in het landschap.

Nou deze hebben lang op de plank gelegen. Dat komt omdat ik de dag hierna viel en mijn rechter elleboog brak. Fotograferen en computeren zat er een poos niet meer in. Maar ik ben nu weer volop in de running en ben bezig de achterstand in te halen.

Oranje boven!

Vandaag op Koninginnedag neem ik even tijd om deze blog te plaatsen. Ik heb afgelopen week namelijk oranjetipjes gefotografeerd. Wat is er toepasselijker dan die vandaag te plaatsen?

De waardplant van deze vlindersoort is onder andere de pinksterbloem. Die had ik al gefotografeerd in de Ruweeuwsels toen ik voor de bosanemonen op pad was.

Ook een fotogeniek bloemetje. Zeker als het even gaat regenen en het dan weer droog wordt.

De oranjetipjes had ik vorig jaar gezien in het Dommeldal bij mij in de omgeving, maar ik had toen geen macrolens bij me. Met redelijk mooi weer, de pinksterbloemen volop in bloei en de macrolens op de body moest het nu toch lukken.

In eerste instantie kan ik geen vlinder ontdekken. na een speurtocht van een klein uur ben ik terug bij de auto. Daar zie ik er dan toch twee vliegen. Vlug terug naar de pinksterbloemen en nu zijn ze er wel.

Inmiddels heb ik gehoord dat het beter gaat om ze 's morgens bij zonsopkomst te fotograferen als ze lekker stil zitten.

Nu is het een heen en weer geloop van het ene plantje naar het andere in de hoop dat de vlinder nog even wil blijven zitten.

Hierboven een mannelijk oranjetipje met opgerolde tong. Op de foto hieronder heeft hij zijn tong uitgerold om van de nectar te drinken.

Het vrouwtje van deze vlindersoort heeft niet de oranje vleugeltippen. Aan de onderkant zie je dezelfde vlekjes.

Aan de bovenzijde/binnenkant is de vlinder wit.

Een paar vrouwtjes boden zich gewillig aan maar de mannetjes hadden niet veel interesse. De foto is niet helemaal geslaagd, maar ik wil hem toch plaatsen.

Tot slot nog een paar opnames van de pinksterbloemen.

Wat is het voorjaar toch een prachtige periode. Op naar de maand mei!