Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label zwartsprietdikkopje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zwartsprietdikkopje. Alle posts tonen

donderdag 11 augustus 2016

Vlinderen in de Eifel


Al lang wil ik een keer naar de Eifel om vlinders te fotograferen. De parelmoervlinders vind ik zo mooi en zijn in Nederland bijna niet te vinden. Steeds is er een reden waarom een reisje richting Duitsland er niet in zit, tot afgelopen week. Samen met Loes ga ik naar het vlinderparadijs.
's Middags bezoeken we snel even het prachtige bloemenveldje voordat we naar ons vakantieadres gaan. Er fladderen veel soorten rond en we worden nog enthousiaster.

 
De volgende ochtend staan we om 6 uur op het veld. Klaar voor de actie. Maar hoe we ook zoeken, er is geen vlinder te bekennen. Om half 8 schroef ik enigszins teleurgesteld mijn helioslensje op mijn camera en ga maar aan de slag met bloemetjes met dauw. Uiteindelijk is dat ook een leuk onderwerp.
 

Maar als we dan tegen achten de eerste vlinder ontdekken, kan ons feestje toch eindelijk beginnen.


Het maakt dan niet eens meer uit dat het "maar een gewoon zwartsprietdikkopje" is, een soort die ik thuis ook regelmatig zie. Op de blaassilene wordt het toch weer een ander verhaal.


Maar dan bespeuren we toch echt een zilveren maan. De eerste parelmoervlinder die ik ooit zie en ik herken hem meteen.


Wow, de achtergrond lijkt hetzelfde patroon te hebben als de vlinder zelf. Als hij zijn vleugels spreidt, is hij duidelijk herkenbaar. Oei, dit is het moment waarop hij gaat vliegen.


Een andere ochtend, een ander exemplaar zit bij de grasklokjes.


Even kijken of een highkey opname nog iets kan toevoegen.




Samen doen met één vlinder heeft zo zijn beperkingen, maar je wordt gedwongen verschillende invalshoeken te kiezen en we overleggen over de compositie. Soms wisselen we elkaar even af. We raken aardig op elkaar ingespeeld.


Dan komt het moment dat hij is opgedroogd en warm genoeg is. Hij spreidt zijn vleugels en vertrekt. Ons met spijt, maar ook met tevredenheid achterlatend.

donderdag 31 december 2015

Een jaar voorbij

Januari: mist bij het ven

Een jaar voorbij, dat blijkt wel uit deze eerste foto. De foto waarmee ik 2015 startte. Hij mag mijn eindejaarsblog inluiden en zorgt door zijn zwart/wit uitvoering al meteen voor iets extra's. Dat doet de volgende foto ook, maar dan op z'n eigen manier.

Februari: zandhaarmos
 

Deze foto knalt juist van mijn scherm af en dat in het grauwe, grijze februari weer. Zijn plaatsje in dit blog verdient hij wel, want hij heeft in de maandwedstrijd van de Roots de 3e prijs behaald en staat nu in het januarinummer van 2016. Als prijs mocht ik het Birdpix 7 boek ontvangen, waar ik blij mee ben.
Maakte ik de vorige twee foto's in mijn uppie, veel van de volgende zijn het resultaat van gezellige uitstapjes.

Maart: blauwe heikikker

Voor de blauwe heikikker kwamen Loes en Yvonne afgezakt naar Brabant, waar de heikikkers het eerst blauw kleuren. Dit jaar was het comfortabel fotograferen, want we hadden waadpakken aangeschaft.

April: sleutelbloem

Sleutelbloemen fotografeerde ik eerst zelf en daarna nog een keer samen met Anne-Marie. We hadden een heerlijk plekje bij het water waardoor we mooie bokeh kregen. Een slakje was die dag een fijn extraatje.

Mei: koolzaadvelden in Frankrijk
 
De tweede landschapsfoto. Een mooie tak van fotografie waarin ik nog helemaal niet bedreven ben, maar als afwisseling tussen het vele macrowerk wel welkom. De koolzaadvelden liggen in het binnenland van Noord Frankrijk, achter de Opaalkust. Een gezellig minireisje met Yvonne en Loes.


Juni: Kalkgraslanddikkopje
 
Ook deze foto is van een gezamenlijk uitstapje. Een kalkgraslanddikkopje in de Viroinstreek in het zuiden van België. Daar volgden we een workshop met Bob Luijks in samenwerking met het Belgische Landschap VZW.


Juli: zwartsprietdikkopje op rolklaver

In juli een ander dikkopje. In een klein natuurgebiedje waar ik regelmatig met de hond kom, was ik 's morgens vroeg aanwezig voor insecten met dauw. Er was, zoals de hele zomer, weinig te vinden, maar gelukkig waren er een paar van deze vlindertjes.


Augustus: parende pantserjuffers
In mijn zomervakantie ga ik met Loes een paar dagen naar de Weerribben. Het is heerlijk zomerweer en we genieten volop. 's Ochtends en 's avonds proberen we te midden van zwermen zoemende muggen libellen en juffers te fotograferen. Veel vinden we er niet, maar dat kon de pret niet drukken.

September: Parnassia
Eind september ga ik naar Loes en zij weet nog bloeiende Parnassia te staan. De eerste keer dat ik die zie. Een heel fotogeniek bloemetje.

 
Oktober: hazenpootje

Eind oktober heb ik herfstvakantie en Loes en ik boeken een huisje op de Veluwe. Daar ontdekken we hazenpootjes in eigen tuin. Die stonden al lang op mijn wensenlijstje. Uren zijn we ermee zoet geweest. Deze week gaan we ook regelmatig aan de slag met tussenringen. Dit is een foto van een hazenpootje, gemaakt met tussenringen.

November: rijp op rand herfstblad
Het najaar en begin van de winter zijn veel te warm. In november zijn er twee ochtenden met rijp en ik kan op pad. Zo lang de zon niet te hoog staat, leef ik me helemaal uit op de kleine ijskristallen. In december daalt het kwik niet voldoende voor meer rijp of sneeuw. Nu is het wachten op winters weer in het nieuwe jaar.


December: roodborstje
December lijkt wel een herfstmaand. Ook mijn foto doet daaraan denken. De takjes heb ik bewust bij elkaar geplaatst, maar voor de rest is het toch echt puur natuur. Rood/oranje blaadjes met een daar tussendoor piepend roodborstje.

Dit was mijn overzicht van 2015 in 12 beelden. Afwachten wat 2016 in petto heeft. Ik hoop en wens voor iedereen een fijn, gezond, inspirerend en voor wie het aangaat een fotogeniek jaar.

Je belangstelling en evt. reacties bij mijn blogs stel ik zeer op prijs. In een grafiekje zou er een stijgende lijn te zien zijn: Van 10.000 in het eerste jaar, naar 30.000 naar 100.000 naar bijna 200.000 nu.
Bedankt allemaal!

donderdag 6 augustus 2015

Zwartsprietdikkopjes


Het is een voorjaar zonder veel vlinders. Begin juli is er een wat koelere nacht en ik ga 's ochtends op zoek naar insecten met dauw. Maar hoe ik ook zoek, ik vind niets. Als ik het eigenlijk al wil opgeven, ontdek ik een hooibeestje en nog even later een paar zwartsprietdikkopjes in het droge gras.
Het is inmiddels half 7, de zon is al lang en breed op en dauw is nauwelijks meer aanwezig, mar het licht is nog zacht.
Hebben ze gewacht tot het wat warmer werd, om dan pas uit de begroeiing omhoog te kruipen?


Wat zijn het toch kleine vlindertjes. Als dikkopjes zitten worden de vleugels vaak anders gehouden dan bij de overige dagvlinders: de achtervleugels zijn uitgespreid, terwijl de voorvleugels half dichtgeklapt zijn.


Als je twee vlinders bij elkaar treft, geeft dat iets extra's aan je foto's. Het blijkt nog lastig om voldoende scherpte op beide kopjes te krijgen en toch een zacht en rustig beeld te creëren.

 
 
 
Bij deze foto's twijfel ik: vlinder in landschap of storende grasjes?
 

Een paar weken later ga ik naar hetzelfde gebied. Ik ga eigenlijk voor juffers en libellen, maar kom uiteindelijk weer bij de zwartsprietdikkopjes uit. Nagenoeg op dezelfde plek. Nu is het iets vroeger en er is nog een beetje dauw aanwezig.





Ik probeer iets meer van de omgeving mee te nemen om meer "vlinder in landschap" te krijgen. In de achtergrond komen wat warmere kleuren.


De laatste vind ik het beste gelukt. Dauw zichtbaar op de rolklaver en een beetje op de vleugels van de vlindertjes, mooie tinten in de achtergrond.


Inmiddels terug van vakantie, hoop ik op wat koelere nachten, want ik wil graag weer op pad.