Als je net als ik op de droge zandgrond woont en maar af en toe naar zee gaat, dan blijft die iets magisch houden. Dus als ik met Loes in Zandvoort ben en mag zeggen waar we gaan fotograferen kies ik voor het strand. Het waait hard en we worden zo wat gezandstraald. Maar dichter bij het water is het zand nat en is het beter te doen. Door de wind zijn de golven stevig en ontstaat er schuim op de koppen. Er liggen grote schuimvlokken op het strand en daar kunnen we wel iets mee.
Als je er iets dichter op kruipt, zie je alle luchtbellen, beginnende zeepbellen. Een strand vol sop.
Op dit moment kleurt Carnaval heel Brabant bont met serpentines en confetti. In Zandvoort ligt de confetti als het ware op het strand. Wat een kleurenpracht, letterlijk alle kleuren van de regenboog fonkelen je tegemoet.
Ook het bokeh, hier in de voor- en achtergrond, doet er gezellig aan mee.
Ik heb nooit geweten hoe mooi zeeschuim kan zijn.
(Deze had ik er niet bij staan, heb ik pas een dag later toegevoegd. Je kunt niet alles plaatsen)
Bij deze foto, voor nu even de laatste, zie je in de achtergrond een schelp, het onderwerp van een volgend blogje over zee. Wat een intense kleuren in dit sop.
Ik begrijp nu waar de uitdrukking "Het ruime sop kiezen" vandaan komt.Rest me nog een woord: Alaaf!
