In ganzenpas

Afgelopen dinsdag ging ik samen met Loes op pad om watervogels te fotograferen. Gansjes zouden daar zeker bij passen naar ons idee. We hadden geluk. We kregen een gezinnetje Grauwe Gans voor de lens. Deze grootste ganzensoort werd vroeger uitgezet omdat er nog maar zeer weinig broedparen in Nederland waren. Tegenwoordig zijn er heel veel.

gezinnetje grauwe gans

Ganzen zijn elkaar jarenlang trouw en de vrouwtjes keren terug naar het eigen geboortegebied, naar moeder en zussen. Zo ontstaan grote families.
De taken zijn verdeeld. Het vrouwtje broedt en leidt de pullen naar goede foerageerplaatsen. Het mannetje is degene die de omgeving in de gaten houdt en alert is op gevaar.

 

Eigenlijk zijn alle jonge dieren vertederend. Maar pullen met hun donzige veertjes zijn dat in zeer hoge mate. Zo heerlijk zacht en pluizig.

in ganzenpas
 

 

Dat schattige in combinatie met die veel te korte vleugeltjes en uitermate grote poten geeft ze iets onbeholpens. Als je ze dan zo'n zandrichel ziet bestormen heb je de neiging een handje te helpen. Maar dat is niet nodig, ze staan hun mannetje wel. Het eerste levensjaar is het moeilijkst. Als ze dat overleven kunnen ze wel 10 tot 15 jaar oud worden.

 

so cute

 

 Ook voor ganzen geldt: jong geleerd is oud gedaan. Ze leren de trekroute van hun ouders.

 

zo moeder zo dochter

hier waak ik

 

Leuk om dit gezinnetje voorbij te zien trekken. Het duurde maar even, maar je ziet goed hoe zorgzaam en waakzaam de ouders zijn. Hopelijk groeien deze pullen voorspoedig op.

 

 

Behalve de ganzen zagen we nog veel meer watervogels, maar daarover meer in een volgend blogje.



Soepganzen

Deel twee van mijn fototrip naar Texel gaat over de ganzen die ik daar gezien heb.
Nou is mijn kennis over ganzen zeer beperkt. Wat ik weet, heb ik van het lezen en bekijken van andere blogs.

Zo weet ik inmiddels dat er veel verschillende soorten zijn. Zoals de Indische gans, nijlgans, rietgans, brandgans, grauwe gans, kolgans, rotgans. Maar wie is wie?
Bij De Petten trof ik deze groep ganzen. Grauwe ganzen lijkt me zo.

Ganzen komen voor in open landschappen met weinig beschutting. Omdat ze in grote groepen leven is er altijd wel een vogel die waakzaam om zich heen kijkt en potentieel gevaar ontdekt. Deze foto vind ik leuk omdat ze allemaal heel alert zijn. Alle kopjes zijn te zien en samen zien ze alles.

Dit jong liep ergens aan de oever van een kreekje, moederziel alleen. Ganzen zijn eigenlijk toch echte groepsdieren.

Bij De Petten zaten verscholen in het gras deze steenlopers. Helaas bleven ze op grote afstand.

En bij Wagejot en Utopia liepen wat bontbekpleviertjes rond. Ook niet echt binnen hand-/lensbereik.

Op woensdag wordt het om een uur of 5 droog en klaart het op, de zon gaat zelfs schijnen.
Als ik in de auto zit en voorbij een mooie berm vol met wilde margrieten rijd, zie ik twee witte kopjes boven de bloemen uitsteken.

Het zijn mooie witte ganzen. Mmm, leven die zo vrij in de natuur? Even googlen.
Het blijkt om Soepganzen te gaan:

Verwilderde boerderijganzen (met witte, bruine en gecombineerde varianten) gaan als 'soepgans' door het leven en kunnen op de meest bizarre plaatsen aangetroffen worden, ook tussen wilde grauwe ganzen. Deze vogels zijn vaak minder schuw en vertonen een afwijkende poot- of snavelkleur of een verenkleed dat niet overeenkomt met de wilde grauwe gans.
In feite is er geen beschrijving mogelijk van de soepgans. Binnen deze groep horen ook kruisingen tussen diverse ganzensoorten onderling.



Net als zwanen zijn ganzen monogaam en paartjes blijven hun leven lang bij elkaar.