Vlinders in de Viroin

Dwergblauwtje
 

 

Landschap vzw uit België en Bob Luijks organiseren in het weekend van 6 en 7 juni wandelingen en workshops in de Viroinvallei. Ze schrijven: Bedauwde vlinders, een unieke kalkflora, meer dan 10 soorten orchideeën, oogverblindend mooie landschappen..... als fotograaf voel je je als een kind in een veel te grote snoepwinkel.
Dat klinkt Yvonne, Loes en mij als muziek in de oren. We schrijven ons snel in en boeken maar meteen een huisje om er weer een lang en gezellig weekend van te maken.
Ik droom van bedauwde Parelmoervlinders en Zilveren Manen. Helaas is het voorjaar te fris en de vrijdag voordat we vertrekken woedt er een flinke onweersbui. Geen gunstige omstandigheden voor tere vlindervleugels.

Dwergblauwtje

Op zaterdagavond verkennen we de plaats waar we de volgende dag verwacht worden. Een paar orchideeën, maar geen vlinders. Zondagochtend toch maar op tijd op pad, hopend op geluk.
Gelukkig vinden we een paar dwergblauwtjes, met dauw. Toch een nieuwe soort voor mij.
We vermaken ons die dag prima met alles wat er groeit en bloeit, maar de vlinders laten het verder afweten.


Boswitje

 

Maandagochtend staan we om half 5 naast ons bed. Van iemand die bekend is in het gebied hebben we een goede vlinder locatie doorgekregen. Maar helaas er is niet één vlinder te zien. We keren terug naar de heuvel van zondag. Daar treffen we én een boswitje én een fotograaf. Hij wijst ons drie zich opwarmende vlinders aan en vertelt ons hoe ze heten. Drie nieuwe soorten nog wel. Blij als dat kind in die veel te grote snoepwinkel vermaken we ons de rest van de ochtend met deze vondsten.

Aardbeivlinder

 

Ik begin met een aardbeivlinder op de kleine pimpernel. Zijn vleugels houdt hij nog dichtgevouwen, maar op het einde van de ochtend als het wat warmer wordt, spreidt hij ze open.

 

Aardbeivlinder
 

 

  

 

Na een poosje wisselen we van stek. Maar soms zitten we even samen heel knus bij een vlindertje:

 

Yvonne (L) en Gonnie (R), gemaakt door Loes

Mijn tweede soort is het Bruinblauwtje. Ik vind het moeilijk om het verschil te zien tussen al die blauwtjes. Deze soort lijkt voor mij wel erg veel op het Icarusblauwtje.

Bruinblauwtje

Bruinblauwtje
 

Zon tegen en zon mee. Spelen met de witbalans. Door de plaats van het vlindertje en plantje is er verder weinig meer van te maken.

Maar de derde soort, het Kalkgraslanddikkopje, zit beter. In de achtergrond staan bomen en dus kunnen we proberen bokeh te krijgen en dat lukt.

Kalkgraslanddikkopje

 

 

Als we de andere kant op fotograferen kunnen we zelfs gaan schilderen en verdubbelen. Het vlindertje vindt alles best en blijft onverstoorbaar zitten. Hij spreidt niet een keer zijn vleugels.

 

 

 

Kalkgraslanddikkopje

 

Helaas geen Parelmoervlinders en Zilveren Manen, maar ook met deze soorten ben ik blij. De foto's van de bloemetjes verschijnen in het volgende blog.

Dassen in de Ardennen

Logo's



In het weekend van 22 en 23 juni gaan Loes , Yvonne en ik samen op pad naar de Ardennen.

Als lid van Landschap VZW, een Belgische natuurorganisatie, hebben we ons ingeschreven voor een dassennocturne, zoals ze het zo mooi omschrijven.

Maar om alleen daarvoor naar de Ardennen te rijden is zonde, we maken er dus een gezellig weekendje op stap van.

 

En de voorkant...
Loes, Gonnie, Yvonne

Yvonne verrast ons met een fleece die voorzien is van ons eigen bloglogo. Dat vraagt natuurlijk om een groepsportretje.

 

We kiezen op zaterdag voor een wandeling langs rivier De Ourthe, die beschreven staat in het mooie tijdschrift van Landschap. In de omgeving van Nadrin kronkelt de rivier zich letterlijk in bochten om indrukwekkende rotsformaties heen.

We starten onze wandeling bij Le Belvedère.

 

Le Belvedère
 

Achter deze robuuste uitkijktoren duiken we het bos in, op weg naar Le Hérou. We merken al meteen dat dit anders wandelen is dan in Nederland. Hier stijgt en daalt het en het pad is grillig en oneffen. Dat is even wennen.

 

bospad bij Le Hérou



 

Maar mooi is het wel. Geen wonder dat het een van de populairste wandelgebieden in de Ardennen is. 

Le Hérou is een rotskam van leisteen en ligt als een schiereiland omringd door de Ourthe die er met een grote lus omheen stroomt.  Tijdens een deel van de wandeling ligt de rivier zowel links als rechts van ons.
 

De bijna loodrechte, kale flank van de grote rots

We klimmen tot 90 meter hoogte en genieten daar op de rotskam van het uitzicht op het water en de omgeving.

Op de vlakkere delen groeien bosbessen, varens, brem en andere struiken

 

Foto gemaakt door Loes

Le Hérou

De steile wand wordt veel door klimmers gebruikt, ieder zijn hobby. Als we afdalen naar de rivier laten we daarom het pad met de kettingen in de rotsen links liggen en kiezen voor de gemakkelijkere variant.

De Ourthe

Als we beneden bij de rivier zijn aangekomen is het even een gepuzzel welke kant we op moeten. Met de stroming mee of er tegen in?

De wandeling voert letterlijk langs de rivier, dat houdt in dat we regelmatig moeten klimmen en klauteren over rotsblokken of omgevallen boomstammen.

 

Maar zo dicht bij de oever van de Ourthe is het wel heel mooi en we nemen uitgebreid de tijd om te fotograferen.


Rotsformaties in het bos

Toch moeten we de tijd in de gaten houden, want vanavond gaan we ook nog dassen kijken.

Helaas zonder polarisatiefilter

Omdat we verzamelen voor de ingang van een friettent, hoeven we niet lang na te denken waar we deze avond eten :).
Na de heerlijke patatten gaan we rond 7 uur op pad naar een kijkhut bij een dassenburcht.
De wandeling voert langs een beverburcht. Zeker de moeite waard om hier eens terug te komen.
In de hut moeten we erg stil zijn en mogen na het verschijnen van de eerste das nog niet meteen gaan fotograferen. De kans bestaat dat ze door het klikken van de camera's vertrekken en niet meer terug keren.

Als sommigen de moed al hebben opgegeven verschijnt rond half 10 de eerste das.
Het licht is slecht, het is laat en de lucht zit dicht, het miezert.
Dus meer als bewijsplaatjes worden het niet.



6400 iso, 1/15sec, f2.8
 

Deze das blijft een poosje rondscharrelen en nog een poos later verschijnt nummer twee.

Het is een unieke belevenis, nog nooit eerder had ik dassen gezien in de vrije natuur.

In het donker door de regen wandelen we terug naar de auto's. Morgen nog een dag in deze prachtige omgeving.