Groeten uit Loosdrecht

In mijn vakantie ben ik met Loes teruggegaan naar Zanderij Cruysbergen in Bussum.

We hebben daar de zonnedauw al eens gefotografeerd en vandaag wilde ik in de herkansing.

Maar na de fraaie beelden van Ghita en Loes van zonnedauw met juffer is gewone zonnedauw

minder spectaculair.

Ik probeer even er iets van te maken, maar eigenlijk wordt het meer van hetzelfde.

Het blijven fascinerende plantjes, maar meer gaat het vandaag niet worden. 

Loes ontdekt veenpluis. Een plant die hoort tot de cypergrassenfamilie.
Opvallend is het lange, witte vruchtpluis, waaraan de naam ontleend is.

Maar wat blijkt? Het zijn wel de pluisjes van veenpluis, maar niet de plant zelf. Het pluis is komen aanwaaien en blijven hangen aan deze russen. Met dank aan Ubel voor deze informatie!

Veenpluis bevat een driehoekig nootje, dat omringd wordt door lange witte haren (de pluis). Vroeger werd het pluis gebruikt als vulling voor kussens.

De plant is een belangrijke voedselbron voor het veenhooibeestje, een vlindersoort. Helaas hebben we die vlinder niet gezien. Hieronder staat de enige echte foto van veenpluis:

Op een plant van het St Jacobskruiskruid zat een grote sabelsprinkhaan. een prachtig fotomodel als hij stil wilde zitten.

Het was erg zonnig en het waaide behoorlijk, een combinatie die het fotograferen behoorlijk lastig maakte.

Hoe dichterbij, hoe buitenaardser hij eruit ziet.

De temperatuur bleef stijgen en het licht werd steeds harder. Voor de fotografie niet zo geweldig, maar voor een vakantiedagje op het water natuurlijk heerlijk.

Het middagprogramma bestaat uit varen over de Loosdrechtse Plassen. Loes kent de plassen op haar duimpje. We proberen nog wat moois vast te leggen zoals een visdiefje.

Maar de waterlelies, eenden, nijlganzen, fuutjes en purperreiger op eenzame  hoogte belanden in de prullenbak.

We genieten volop van het kijken en varen en kijken en ....

Fotograferen komt morgen wel weer....