Op kousenvoeten de winter in

Half november en het is nog zonnig en aangenaam van temperatuur. Ik heb een mooi plekje ontdekt met een beekje en beukenbomen. Tijd voor de groothoek. Maar als ik bij de rand van de beek sta, zie ik geweizwammetjes die naar me lonken. Toch maar even de macrolens erop. De geweizwammetjes staan aan de achterkant van deze omgevallen stronk, boven het water. Tegen beter weten in klim ik over de stam en plant mijn schoenen in het zand van de oever. Hier is het licht gewoon het mooist.

Het kan natuurlijk niet lang goed gaan. Plotseling schuif ik 30 centimeter lager en voel het water via de bovenkant van mijn bergschoenen naar binnen lopen. Ik probeer even vol te houden, maar dat gaat het niet worden. Er zit maar een ding op: schoenen uit, op kousenvoeten in de auto naar huis. Helaas.

Voor deze week zit een herkansing er niet meer in. Het volgend weekend staat het Lowland Photofestival in België op het programma. Maar op de maandagochtend daarna kan ik weer op pad, met een paar extra sokken en schoenen in de kofferbak.

 

Het weer werkt mee, het is (zeer) plaatselijk mistig. Ik ga naar de Vessemse Vennen maar het Oud Meer staat helemaal droog. Toch is het er erg mooi. Ik ontdek heideknotszwammetjes, die kende ik nog niet.

Ook staat er een mycena waarop knopschimmel zit. Wel ooit gezien in een blog, maar nog nooit zelf.

De mist heeft het gras versierd met kleine druppeltjes en de zon tovert er fonkelende lichtpuntjes in.

 

 

 

De volgende ochtend is de wereld wit berijpt, kleine druppels bevroren tot mooie kristallen. Die foto's komen in mijn volgend blog.