Eindelijk zijn ze er, de paddenstoelen. We moesten er deze herfst lang op wachten, want het was veel te droog. Een paar keer ga ik op pad, de paddenstoelen die ik dan vind komen in een ander blog. Want in het weekend dat ik met Loes naar de mistige heide ga, weet Loes een kolossale, omgevallen beuk te liggen die helemaal vol staat met porseleinzwammen in allerlei stadia van ontwikkeling.
Urenlang zijn we zoet bij deze door een storm gevelde reus. Het is lastig om met de 150mm macrolens steun te vinden op de ronde boomstam. Maar er zijn zo veel zwammetjes, je kunt blijven proberen.
Het is mooi om te zien hoe zo'n teer zwammetje de bast van zo'n stevige boomstam opensplijt.
Omdat de boom zo groot is en een flinke kruin heeft, lukt het om de porseleinzwammen ook van onderaf te fotograferen. De lamellen geven deze soort toch altijd een mooie uitstraling.
Onder de juiste hoek en nog klein in knop vind ik zelf deze pasteluitvoering toch wel erg mooi.
In het weekend daarna zijn we met z'n drietjes een dagje op de Veluwe. Ook Yvonne is erbij. Het drietal (De schrik der Lage Landen, Charlie's Angels, De 3 musketiers, De 3 van Breda allemaal bijnamen die we kregen van andere fotografen) eindelijk weer een keertje compleet. Gezellig.
Vol goede moed gaan we op stap om het herfstbos vast te leggen: Landschappen en misschien ook nog blaadjes, mosjes, varens. We zien het wel. Maar meteen vooraan in een beukenbos vinden we boomstammen die vol staan met porseleinzwammen en het bloed kruipt waar het niet gaan kan: Daar gaan we weer, plat op de grond voor deze witte, glanzende beauty's.
Vooruit voor de afwisseling dan toch nog een soort van landschapsfoto's ;-)
