Terug naar het Bayerischer Wald: de wolf

In februari van dit jaar ben ik met een groep gaan fotograferen in het Bayerischer Wald. (Zie mijn blogs van eind februari en maart). Toen hebben we meteen de afspraak gemaakt om in de herfst terug te gaan. Helaas waren er een paar afvallers, maar er kwamen ook twee nieuwe leden de groep versterken. Uiteindelijk gingen we met 6 deelnemers onder de bezielende leiding van natuurfotograaf Marco de Paauw een week lang aan de slag. Het weer was fantastisch en de sfeer ook. Zoals je aan bovenstaande foto al meteen kunt zien, was de natuur qua herfstkleuren op zijn hoogtepunt.

In dit blog staat de wolf centraal.

De wolf heeft een grijze tot grijzige vacht, met een rossig bruine kleur op rug, kop en oren. De verschillen tussen individuele wolven en ondersoorten zijn  groot en ze komen in allerlei kleurvariëteiten voor.

De wolven zien er heel intelligent uit door hun rechtstaande oren, spitse snuit en oplettende blik in hun ogen. De kop van een wolf lijkt heel veel op die van een Duitse Herdershond maar de schedel is breder. Ze hebben ook een soort van bakkebaard onder hun oren.

De lange dikke staart is heel belangrijk voor de wolf. Hij houdt met die staart tijdens koude nachten, zijn neus warm en zorgt ervoor dat de warme lucht niet zomaar uit de longen verdwijnt maar eerst nog de poten verwarmt.

Het gebit bestaat uit 42 tanden waaronder hoektanden van 2.5cm lang, die sterk, scherp en een beetje gekromd zijn zodat de prooi niet uit zijn bek kan ontsnappen.

De wolf kauwt niet op zijn prooi maar scheurt het vlees in brokken en slikt het zo door. De wolf is een specialist wat betreft prooidieren. In roedelverband wordt bij voorkeur gejaagd op de grotere hoefdieren, zoals elanden, edelherten, reeën en wilde zwijnen, afhankelijk van het aanbod. Hij eet tevens knaagdieren, haasachtigen, vogels, aas en afval.

Deze wolf had zijn buit begraven, maar keerde even later terug om hem toch op te eten.

Een wolf communiceert voor een groot deel door gezichtsuitdrukkingen. Wanneer hij kwaad is, trek hij zijn lip op en laat zijn hoektanden zien en zet zijn oren rechtop.



Wolven zijn sociale dieren die in roedels leven en geleid worden door een alfamannetje en een alfavrouwtje. Gewoonlijk hebben zij het alleenrecht op paren en voortplanting. De overige dieren zijn meestal (volwassen) nakomelingen van het alfapaar.

Bij ons bezoek aan de wolven waren deze minder actief (lees minder agressief) dan in februari. Om toch wat actie te krijgen hebben we geprobeerd meetrek-opnames te maken.

Volgende keer meer over het Bayerischer Wald. Mocht je zelf een keer op pad willen met een gedreven beroepsnatuurfotograaf, kijk dan eens op de site van Marco de Paauw. Hij organiseert diverse workshops en reizen: www.wildlifeimages.nl

Wolven

Op onze eerste, dus mistige ochtend bezochten we de wolven. Toevallig was het die ochtend voedertijd en dat was te merken. Het was er bijzonder druk aan fotografen, het was moeilijk om nog een plekje te vinden. Vooral omdat de wolven snel heen en weer lopen en je ze dan door de drukte niet kan volgen. Maar het vlees was snel verdwenen en daarmee ook het gros van de fotografen. Nee begrijp me niet verkeerd, die werden niet opgegeten, die gingen zelf weg :).
De wolf is een specialist wat betreft prooidieren. In roedelverband wordt bij voorkeur gejaagd op de grotere hoefdieren, zoals elanden, edelherten, reeën en wilde zwijnen, afhankelijk van het aanbod. Hij eet ook knaagdieren, haasachtigen, vogels, aas en afval.
Ook hier door de mist wel mooie sfeerbeelden.

Na de mistige vrijdagochtend gingen we ook nog op zondag even kijken. Op maandag zijn we nog in een ander park geweest waar een grotere roedel wolven zit. Daar sta je op een loopbrug die midden over het terrein loopt. Daardoor heb je een prachtig zicht op de dieren. De wolf (Canis lupus) is een roofdier uit de familie der hondachtigen (Canidae). Het is naar alle waarschijnlijkheid de voorouder van de hond (Canis lupus familiaris).

De wolf heeft een grijzige vacht, met een rossig bruine kleur op rug, kop en oren. De verschillen tussen individuele wolven en ondersoorten zijn echter groot en ze komen in allerlei kleurvariëteiten voor, van geheel wit via roodbruin tot geheel zwart.Wolven zijn sociale dieren die in roedels leven die strikt georganiseerd zijn en geleid worden door een mannetje en een vrouwtje die gewoonlijk met alfa worden aangeduid. Gewoonlijk hebben zij het alleenrecht op voortplanting. De overige dieren zijn meestal (volwassen) nakomelingen van het alfapaar.

Binnen de roedel wordt vooral gecommuniceerd door middel van lichaamstaal. Onderdanige wolven bijvoorbeeld begroeten anderen door onderwerping, met afgewende ogen, staart tussen de achterpoten, lage houding, oren naar achteren en een zacht gejank. Als wolven boos of bang zijn laten ze dat meestal zien met ontblote tanden en gegrom.

Regelmatig werd er een wolf aangepakt en dat ging bepaald niet zachtzinnig. Deze foto's zijn flink gecropt:

Er werd hard gegromd en gebeten en er waren verschillende wolven met flinke wonden. Deze heeft een hap uit zijn rug:

En echt niet alleen maar haren:

Deze wolf heeft een bebloede poot:

Het bekende huilen van wolven is een manier om te communiceren over langere afstanden. Afhankelijk van de omstandigheden kunnen wolven dit gehuil op afstanden van zes tot tien kilometer horen.Toevallig waren wij aanwezig toen de grote groep op maandag het gehuil inzette. Kippenvel kregen we ervan, een machtig moment.

Jacqueline, een van onze groepsleden, heeft het moment gefilmd en op you tube geplaatst:
http://www.youtube.com/watch?v=0qgdf4d5xP8
In de rubriek Links (rechts op de pagina) kun je rechtstreeks naar het filmpje.