Tegen de tijd dat we bij de rivier arriveren klaart het weer op en uiteindelijk krijgen we een prachtige dag.
Op de plaats waar we de auto parkeren steekt de rivier gewoon de weg over. Een doorwaadbare plek waar je auto gratis een wasbeurt kan krijgen.
Wij kiezen lopend toch maar voor de voetgangersbrug.
Er is een mountainbikewedstrijd georganiseerd en het is grappig om te zien waar de deelnemers voor kiezen: door het water of over de brug, al dan niet fietsend. Fietsend door de rivier levert ons de mooiste beelden op.
Alleen al op deze plek kunnen we ons uren vermaken.
Na een poosje willen we toch een stukje langs de rivier oplopen om te kijken wat er nog meer voor moois te zien is.
Al na een paar honderd meter willen we terug naar de auto om alle spullen op te halen die we hadden achter gelaten. Het blijft namelijk een wildwater rivier en die willen we op allerlei manieren vastleggen.
De Hoëgne stroomt hier tussen steile hellingen door die begroeid zijn met eiken en beuken. Wat zal het hier in de herfst prachtig zijn.
Het blijft een heel gepuzzel welke sluitertijd het mooiste effect geeft.
Loes ontdekt de prachtige witte lijnen voor de rotsen die zo mooi het beeld in leiden. Dus deze met dank aan Loes.
Veel te snel loopt de middag ten einde en we moeten toch nog wel een stukje rijden. We zijn het met elkaar eens: hier komen we in de herfst terug.

.jpg)







