Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Lynx. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Lynx. Alle posts tonen

zondag 4 december 2011

Terug naar het Bayerischer Wald: visotter en lynx


Dit is het laatste deel van mijn belevenissen in Bayeren. De openingsfoto maakten we  bij de uitgang van het park. De zon ging onder en toverde een prachtige paarse gloed over de omgeving. Daarna was het dus echt donker en tijd om de dag af te sluiten.


Een uurtje eerder die dag nemen we een kijkje bij de visotter. Er zijn er twee maar omdat er veel gevochten werd, zijn ze uit elkaar gehaald en zitten ze elk in een apart verblijf.

Het zijn actieve beestjes. Deze heeft een groot formaat kiezel opgedoken waarmee hij zich prima vermaakt. Hij legt de steen op zijn kop, gooit de steen in de lucht en vangt hem weer op. Alsof hij een balletje hooghoudt. Alleen blijft deze niet drijven en als hij mist, moet hij hem opnieuw opduiken.



Helaas neemt het licht al af en wordt het lastig om hem goed te fotograferen.




Deze vogel is of een auerhoen of een korhoen. Ik dacht dat ik een auerhoen fotografeerde, maar eenmaal thuis heb ik gegoogled op deze namen en denk  ikdat het een korhoen is.


Ik vind ze erg op elkaar lijken, maar de auerhoen heeft een egaal bruine borst. Het is in elk geval een vrouwtje.


Een van de favoriete dieren daar is de lynx. Een prachtige kat. Maar als ze zich niet willen laten zien, dan zie je ze ook niet. Ze gaan zo onder in het groen en zijn dan compleet uit het zicht verdwenen.

De lynx heeft karakteristieke bakkebaarden, gepluimde oren en een kort staartje. Hij staat hoog op de poten. De vacht van de lynx is in de zomer geelbruin. 's Winters is de vacht bleker en dikker. Verspreid over zijn lichaam liggen enkele kleine, bleke vlekken. Vooral de ledematen zijn duidelijk gevlekt. De staart is kort met een zwart puntje.



Lynxen zijn goed tegen kou bestand, dankzij de dichte vacht en de haarkussens aan hun voeten. De gepluimde oorschelpen zijn uiterst nuttig voor het opvangen van zelfs de zwakste geluiden. Ze hebben als het ware de functie van antennes.

Even wat drinken bij een plek waar water opwelt uit de grond.



Er ligt een dood konijn. Als de lynx hem in de gaten krijgt, neemt hij hem in zijn bek en gaat ermee van door om hem in de beschutting van de struiken op te peuzelen.


Hetzelfde uiltje van vorige keer. Het blijft leuk om hem te platen.



De laatste foto van de serie




maandag 14 maart 2011

Lynx

In het laatste deel over het Bayerischer Wald komt de lynx aan de beurt. Ook bij de eerste kennismaking met de lynx was het erg mistig. Het duurde even voordat we zagen waar hij zat. Maar eenmaal gespot, lieten we hem niet meer uit ons vizier verdwijnen. Wat een beauty en wat een souplesse.




Lynxen komen voor in bergachtige streken en naaldbossen.
Door de jacht en verdrijving uit hun leefgebied zijn deze katten met hun kenmerkende oorpluimen tegenwoordig vrij zeldzaam geworden.


De lynx staat hoog op de poten. Zijn vacht is in de zomer geelbruin, 's winters is de vacht bleker en dikker. Verspreid over zijn lichaam liggen enkele kleine, bleke vlekken. Vooral de poten zijn duidelijk gevlekt. De staart is kort met een zwart puntje.De lynx heeft bakkebaarden, gepluimde oren en een kort staartje. Lynxen wegen 18 tot 25, soms tot 38 kg.



Lynxen zijn goed tegen kou bestand, dankzij de dichte vacht en de haarkussens aan hun voeten. Ze hebben brede, gevoerde poten om over sneeuw te kunnen lopen.


De mannetjes hebben aparte territoria die overlappen met die van de eveneens solitair levende wijfjes. Als hol wordt meestal een rotshol gebruikt, maar ook een dassenburcht of dicht struikgewas wordt gebruikt.


In het eerste park leeft een vrouwtjes lynx, het mannetje is vorig jaar overleden. Hun twee jongen zijn overgebracht naar een ander park, waar ze nu met nog een andere lynx rondlopen.


Een moment van spel


Als er geen sneeuw wordt geruimd, begin je er toch gewoon zelf aan.


De laatste: