Overzicht 2012

groenling

Van elke maand een foto als laatste blog van het jaar 2012. Een leuk initiatief van Yvonne, maar ik had het dit jaar een beetje onderschat. Ik had al een poosje een serie klaar staan met nog wat extra's, op het laatste moment moet er nog geschoven kunnen worden nietwaar.
Maar ik was met mijn selectie uitgegaan van de plaatsingsdatum en niet van de opnamedatum. Toen ik dat vanmiddag ging controleren, moest ik toch nog wel veel gaan schuiven.
In januari had ik niet zo veel, maar deze groenling gefotografeerd in mijn eigen tuin vond ik toch wel mooi. Hij krijgt dus de eer deze serie te openen.

vos in de awd

In februari ging ik naar de AWD. Het had gevroren en ik wilde graag de waterral zien. Dat lukte, maar ik zag ook een van de bekende vosjes. Door de beperkte scherptediepte wordt hij mooi dromerig. Hij viel ook bij de jury van Roots in de smaak, want met deze foto won ik in de natuurfotowedstrijd  de categorie "Overige dieren".

Dus deze keuze stond onomstotelijk vast, al was de waterral een goede 2e.

 



spiegeltje, spiegeltje aan de wand

In maart ging ik samen met Loes naar de vogelhut van Han Bouwmeester. We hadden daar twee heerlijke dagen in het Twentse land. Bij de hut maakten we een paar zeer geslaagde foto's met spiegelingen van meesjes in het water.
Bij mijn fotoclub kreeg ik veel positieve reacties op deze foto, maar ook op de foto van de vechtende koolmezen die ook een plaatsje kreeg in de Rootsagenda.
Maart stond ook min of meer vast:)

oranjetipje op pinksterbloem

Met vlinderfotografie had ik me nog niet echt bezig gehouden. Het oranjetipje had ik vorig jaar bij de Dommel zien vliegen en omdat ik het zo'n mooie vlindersoort vind, ben ik op pad gegaan om deze soort vast te leggen. Dat was april. Helaas geen plaats voor bosuilen, bosanemonen of eekhoorntjes.

3 jonge steenuiltjes

Af en toe moet je geluk hebben. Dat had ik toen ik een uitnodiging kreeg om bij iemand in de tuin de steenuiltjes te komen fotograferen. Wat een prachtige ogen en hoe schattig zijn de jonge uilskuikens.

zwarte stern voedt zijn jong

O jee, toen kwam juni. Ik ging naar Texel en zag daar heel veel watervogels waaronder de leuke visdiefjes, de bergeenden met jonkies en kluten met jongen. Ik ging ook nog met Loes op pad en fotografeerde zonnedauw, reeën in de wilde radijs en de zwarte stern met jongen. Daaruit mag je er dan maar eentje kiezen.

icarusblauwtje

Pas laat in juli kwam het vlinderseizoen op gang. Ik vind de icarusblauwtjes ontzettend mooi en ben een aantal keren 's morgens vroeg en laat op de dag op pad gegaan om ze vast te leggen.

reeën op de westerheide

De bronst van de reeën komt in augustus als eerste. In Brabant wordt veel gejaagd en zijn de reeën erg schuw. Op de Westerheide zijn ze veel meer aan mensen gewend.

strekspin met dauwdruppels

In september is 's morgens alles bedekt met dauwdruppels. Ik wil de libellen gaan fotograferen en stuit op deze strekspin die jongleert met de druppels.

edelhert

Na de bronst van de reeën en damherten zijn als laatste de edelherten aan de beurt. Niet alleen op de veluwe en in de Oostvaardersplassen, maar ook in het Weerterbos loopt een roedel.
Begin oktober, het is 's morgens rond het vriespunt, loopt een bok door de ochtendnevel.
Deze foto is geplaatst in de Roots van januari 2013 als een van de eervolle vermeldingen bij de maandwedstrijd. Hun tip de foto iets meer aan te snijden heb ik maar meteen toegepast.

kopergroenzwam

2012 Gaat waarschijnlijk de boeken in als een uitmuntend paddenstoelen jaar. Het was prachtig en de blogberichten werden massaal gevuld met zwammen. Deze kopergroenzwam is een van de velen.

Tja en dan komt december met heel veel regen en heel even sneeuw. Met al die regen komt er erg weinig van fotograferen.

vlaamse gaai

Maar de Vlaamse Gaai die even neerstrijkt in de tuin maakt de cirkel rond.

Mijn tweede bloggersjaar zit erop, ik vind het nog steeds erg leuk en inspirerend. Dank voor al jullie bezoekjes, reacties, kritieken en tips.
Rest mij jullie allen een fijn uiteinde te wensen en een prachtig 2013 met veel mooie fotoblogs.

Tot ziens in 2013!
Gonnie

Jonge Zwarte Sterns

Tijdens het foto-dagje met Loes neemt zij me ook nog mee naar de Zwarte Sterns. Waar precies? Ik weet het niet meer. Maar het is erg leuk om te zien ook al zitten ze wel ver weg.
In mijn pogingen om ze toch maar vooral zo goed mogelijk in beeld te krijgen, maak ik niet eens een overzichtsfoto van het gebied. Maar die kun je wel zien op de blog van Loes.

Deze vogels horen tot dezelfde familie als de visdiefjes, maar ze zijn iets kleiner.
Het liefste bouwt de stern zijn nest op krabbenscheer, een drijvende waterplant. Helaas is door de watervervuiling daar ernstig de klad ingekomen en wordt de Zwarte Stern met uitsterven bedreigd. Om ervoor te zorgen dat de vogel toch nog mogelijkheden heeft om te nestelen, worden er door vrijwilligers broedvlotjes in het water gelegd.

Niet zo mooi om te zien als nestjes op echt krabbenscheer, maar gelukkig wel effectief. Op dit vlotje zitten twee jonge kuikens. Op een ander vlotje zit één jonkie, de overige vlotjes zijn leeg.

Vader en moeder stern zorgen goed voor hun kleintje. Ze proberen alles en iedereen in de buurt weg te jagen, ook wij worden even belaagd. Daarna accepteren ze ons, als we maar op dezelfde plek blijven staan.
Passerende wandelaars en fietsers duiken angstvallig in elkaar als de Zwarte Sterns met een duikvlucht over komen vliegen.

Ook zorgen ze goed voor de inwendige mens ehh.... stern. Zoals je hierboven ziet, kan het kleintje een flinke keel opzetten. Pa en ma  vliegen af en aan met lekkers, waarbij grote libellen favoriet zijn. Soms zijn die libellen wel érg groot en ze werken echt niet mee:

De libel zet zich schrap, met zijn pootjes tegen de rand van de snavel en het jong heeft er duidelijk moeite mee. Hij legt de libel even neer en neemt hem opnieuw in zijn snavel. Na een paar pogingen lukt het hem uiteindelijk om hem binnen te krijgen.

Net als we ons afvragen wat er gebeurt als zo'n jong van het vlotje valt, zien we pa en ma Stern in actie. Het jong is aan de wandel gegaan en moeder maakt zich zorgen. 

De ouders proberen het jong terug op het vlotje te krijgen.

Hoe pak je dat aan? Lokken met een lekker hapje natuurlijk.

En jawel hoor, dat lukt. Het kuiken klimt weer op het vlotje en is voorlopig weer veilig.
Even later krijgt hij een lekker visje of garnaaltje.

Om dan tegen zonsondergang veilig onder de vleugels van vader weg te kruipen. Even later breekt er een flinke bui los. Wij zitten dan al veilig binnen en ik vraag me af hoe het zo'n jong gezinnetje vergaat.

(De kwaliteit van de foto's is wat minder omdat ik ze door de grote afstand behoorlijk heb moeten croppen.)