Een hutje op de hei

 

 

In augustus bloeit de heide, een mooie bestemming voor een midweekje vakantie met Loes. Maar waar gaan we naar de hei? Lemele schijnt mooi te zijn en daar ligt ook vogelhut 3 van Han Bouwmeester. Dat lijkt een ideale combinatie. Maar dan wordt het echt zomer en stijgt de temperatuur tot boven de 30 graden.

Heerlijk vakantieweer, maar voor fotografie veel te veel van het goede. 

 

Ons huisje ligt dichtbij en we besluiten de vroege en late uurtjes te gebruiken.

De hut ligt in een heidegebied en we dromen van foto's van vogels omgeven door wolken paarse hei. Waar we niet voor gaan is de bekende "vogel op een tak" hut-foto. Als de toch enigszins bijzondere kruisbek op een takje plaatsneemt, kan ik het niet laten en knip ik toch, maar echt blij word ik niet van deze foto. 

De hut ligt mooi en het licht is vroeg en laat op de dag prachtig.




 

Als een koolmeesje voor de vijver, dicht bij de hut in de schaduw gaat zitten, kan ik hem nog net helemaal erop krijgen.

 

We vinden het moeilijk de setting aan te passen naar onze zin. Het felle zonlicht bijt het hout uit van de twee kale bomen achter de vijver. Het hout weerspiegelt ook nog in de vijver.

Lastig.

 

In de latere uurtjes van de dag is het licht fantastisch. Het water verandert in vloeibaar goud. Dol enthousiast knippen we onze geheugenkaarten vol met badderende vogeltjes. De meesjes komen zelfs in groepjes spetteren. Maar o wat wordt de achtergrond druk, dat tempert onze geestdrift behoorlijk.

  

 

 





 

Dit vrolijke geelgorsje, dat huppelt van plezier maakt weer veel goed. Zo veel waterpret in deze hitte werkt aanstekelijk.

 

 

 

 

 

Door deze foto wat donker af te werken vind ik hem wel sfeer krijgen.  

 

We merken dat vogelhut-fotografie goed werkt bij foto's die je flink inzoomt. Maar zodra je er meer omgeving bij wilt hebben wordt dat een stuk lastiger. Het voordeel van een hut is dat je in een relatief korte tijd mooie soorten te zien kunt krijgen en soms leuk vogelgedrag kunt waarnemen.

Het blijft dus afwegen wat je wilt.

 

De laatste foto heb ik opnieuw bewerkt, zoals Loes opmerkte was hij nogal grauw (blauw)

 

 

 

Poseren op de berkenstam

Net als in andere winters, als het wel echt koud en guur is, sneeuw valt en vriest, voeren wij dit jaar de tuinvogels vol op. Er staat een oude berkenstam waar ze vaak op plaats nemen.
In dit bericht een overzicht van de verschillende soorten tuinvogels die zich daar laten zien.  Sommige vogels zoals de specht komt maar heel af en toe, andere soorten zien we dagelijks.

De foto's spreken voor zich. Ik probeer het voer buiten beeld te houden. De achtergronden vind ik belangrijk en daar probeer ik mee te spelen. Vaak zijn het tegenlicht opnames. De foto's zijn van december (o.a. de gaai, koolmees en pimpelmees met gekleurd blad), januari en februari.

Tot slot de keep, een nieuwe soort in onze tuin.

De vinken en heggemussen ontbreken in deze serie, want die gaan nooit op de stam zitten. Van de groenling maak ik een apart blogje.

Groetjes, Gonnie

Herfst in de Hof van Twente

In het voorjaar bezocht ik samen met Loes de hut van Han Bouwmeester. Voor foto's van toen zie mijn blogberichten van maart: Mezen in de Hof van Twente en Vervolg Hof van Twente

Han heeft een nieuwe hut aangelegd en ik boek weer voor twee dagen. De foto's van de eerste dag staan in dit blogbericht, ze zijn gemaakt in de oude hut. In mijn volgende serie komen de foto's uit de nieuwe hut.

Je kunt zelf een mooie setting maken en ik besluit takken met rood gekleurd blad mee te nemen voor een herfstaccent in de foto's.

Net als in maart zijn het vooral veel mezen die ik voor de lens krijg, maar ook de Grote Bonte Specht laat zich weer regelmatig zien.

Zo wel het mannetje, met de rode vlek achter op zijn kop, als het vrouwtje met de zwarte kop zijn aanwezig.

Ze neemt zelfs even een voorzichtig bad.

Als je dan een hele dag in de hut zit en je ziet wat blaadjes op het water drijven, dan ga je die eens wat beter bekijken. Er blijken door de reflecties mooie vormen uit te ontstaan.

Dit kan mooier en ik onthoud het om nog eens een keer mee aan de slag te gaan.

Het water is een trekpleister voor al die vogels. Ze komen drinken, badderen en ook eten zoeken in het water.

Door het lage standpunt kun je mooie reflecties krijgen.

Ook de glanskopjes waren weer regelmatig aanwezig, nog altijd even snel en vluchtig als in maart.

Deze setting is van de tweede dag, waarvan nog meer foto's komen.

Net als herfstbladeren geven paddenstoelen een herfstaccent aan de foto's. Het winterkoninkje liet zich maar kort zien. Ik vind het een leuk vogeltje met zijn parmantige staartje.

Weer terug naar de oude hut. Op de berkenstam komt af en toe een kuifmeesje zitten.

Ik vond de glanskop al snel, maar de kuifmees is helemaal moeilijk te vangen. Uiteindelijk lukt het wel, als het kuifmeesje  net even wat langer blijft zitten.

 

Bij het bericht uit de nieuwe hut krijgt de eekhoorn de hoofdrol.

Mocht je ook eens de hut willen huren of daar meer informatie over willen lezen, volg dan deze link:
Vogelhut huren Han Bouwmeester

Vervolg Hof van Twente

Zoals ik in mijn vorige blog schreef,  heb ik nog meer foto's van het uitstapje naar Twente.

Samen met Loes zat ik anderhalve dag in de vogelhut van Han Bouwmeester. Dat was genieten.

Al vrij snel kwam deze Grote Bonte Specht. Hij kwam niet een of twee keer, nee hij bleef maar terug komen en af en toe kwam het vrouwtje ook. Het mannetje heeft een rode vlek op het achterhoofd.

De kruin van het vrouwtje is zwart.

De grote bonte specht is aangepast op een leven in de bomen. De tenen zijn zo geplaatst dat de vogel gemakkelijk verticaal kan klimmen. De staart is stevig en wordt tijdens het klimmen als ondersteuning gebruikt. De stevige, scherpe snavel van de grote bonte specht wordt door de vogel onder andere gebruikt om een nestholte uit te hakken, om voedsel te zoeken en om contact te maken met soortgenoten.

Hier zie je hoe hij zijn tong gebruikt bij het eten.

De tweede ochtend kwam er ook een heggenmus langs, of een blauwke zoals we hem in Brabant noemen.

Het blijft leuk om de meesjes in het water weerspiegeld te zien.

Ook het glanskopje weet de weg naar het lekkere vet wel te vinden. Ze zijn zo ontzettend snel en beweeglijk, dat het lastig is om ze goed op de foto te krijgen.

Een voorjaarssetting met de tak met katjes.



We hadden afgesproken tot uiterlijk kwart voor 11 te blijven, want we hadden nog  veel andere dingen op het programma staan voor die dag. Maar we konden maar niet weggaan. Om 10 voor 11 verschijnt plotseling het rosse woelmuisje in beeld. En ook al heb ik die al een aantal keren op de foto staan, het blijft een leuk beestje.

Direct daarna komt dan ook nog het eekhoorntje. In eerste instantie half verstopt achter deze takken.
Na een half uurtje komt hij terug en komt hij zelfs recht op ons af gerend.

Met een laatste weerspiegeling nemen we met veel tegenzin afscheid van dit mooie fotoplekje.