Vaak zeggen we dat we heerlijk gaan buitenspelen als we met de camera op stap gaan. Een poosje terug was dat echt zo. Bij een paar graden onder nul stap ik 's morgens naar buiten met een bellenblaas in mijn handen. Als de zeepbellen even willen gaan liggen en het is koud genoeg, dan bevriezen ze tot een prachtige ijsbal. Dit idee heb ik van Anne-Marie van Alem, op haar site heeft ze ook foto's staan.
De eerste bellen die ik blaas spatten uiteen, maar dan blijft er een hangen aan een dakpan die in de tuin ligt. Zo'n tere bel aan dat scherpe, grove materiaal? Als dat maar goed gaat, maar het lukt. Hij blijft heel.
De zeepbel bevriest van onderaf en bovenin blijft nog een poosje een soort van wak dat in beweging is.
De volgende bellen blaas ik richting het mos dat net een dun laagje rijp heeft. Dit is wel erg leuk om te doen. Het blijft spannend of de bel heel blijft of voortijdig het loodje legt.
.jpg)
Ik heb er lol in en blaas een heleboel bellen, klein en groot en wacht af welke willen bevriezen. Daarvan kies ik de bel uit die het mooiste ligt. Ik blaas de bellen boven de violen, het paars lijkt me wel mooi om in de achtergrond terug te zien.
Bij de volgende 4 foto's zie je de bel langzaam bevriezen. De kleurige glans verdwijnt en verandert in een melkachtige, ondoorzichtige laag.
Een kleine bel blijft liggen op de kelkblaadjes van het viooltje. Het lijkt alsof er een nieuw plantje is ontstaan.
Op het steeltje lijkt de bevroren bel in delicaat evenwicht, alsof hij er als een knikker zo vanaf kan rollen.
Liggend op de grond, op de steeltjes van bladeren krijg je het idee dat een zeepbel wordt opgepakt met chopsticks.
Net als ik denk, leuk de zon komt door, kijken wat ik daarmee kan, blijken de bellen gewoon zeepbellen te blijven. Prachtig van kleur, dat wel. Maar zelfs op het berijpte mos is het niet koud genoeg meer.
Helaas was dat ook de laatste ochtend dat het echt vroor. Rijp is niet voldoende, het moet echt onder het vriespunt zijn. Het wordt zeer waarschijnlijk een klein jaartje wachten om hiermee door te gaan.
Voorlopig ben ik uitgespeeld.
