Overzicht 2017

Op het einde van het kalenderjaar ga je in de bloggerswereld het jaaroverzicht plaatsen. Maar dit jaar ben ik in mei afgehaakt, ondanks mijn goede voornemens van vorig jaar om meer te gaan bloggen.
Vanmiddag toen ik Loes sprak, realiseerde ik me dat ik er nog niet eens aan gedacht had om een overzicht te maken.
Shame on me.
Loes sprak me streng toe en dat heeft geholpen ;-) Het zou zonde zijn deze traditie te doorbreken.

In het begin van 2017 begon ik voortvarend aan een nieuw fotojaar. Ik boekte zelfs een weekendje naar De Hoge Venen onder leiding van Theo Bosboom. Het weer werkte fantastisch mee en we maakten prachtige sneeuwplaten.

Ook in januari (Sorry hoor, ik begin nu al te smokkelen. Ik ga me niet houden aan 1 foto per maand) had ik een leuk weekend aan zee, samen met Loes. Omdat het had gestormd waren er veel zeesterren aangespoeld. Deze foto heb ik ingezonden bij een fotowedstrijd van Natuurpunt en op dit moment dingt hij nog mee naar een prijs ;-).

In maart gaan Von, Loes en ik de 50ste verjaardag van Yvonne vieren met een foto-uitstapje naar Texel. Steiger de Vriendschap fotograferen we rond zonsondergang.

In het voorjaar boekte ik de vogelhut van Gerwin Kieboom in Drunen en genoot daar een hele dag van prachtig licht, gaaien en eekhoorns.

 

Deel de Natuur timmerde dit jaar flink aan de weg. Een van de leukere dingen waar ze actief in zijn is het plannen van uitstapjes naar interessante natuurgebieden. Zo gaan we met ons drieën op Paasochtend op zoek naar Wilde kievitsbloemen in plaats van chocolade eitjes. Ik moet zeggen dat je hier veel langer plezier van hebt.

 

Tot zo ver ging het fotograferen en het bloggen wel aardig. Maar toen kwam de klad erin. Geen blogjes meer en ook de fotografie stond op een laag pitje.

 

Ik boekte nog wel een avondje steenuilen bij Glenn Vermeersch

 

Ik ging in de zomer nog een paar keer met Loes op pad.

 

We probeerden zelfs eens wat anders dan anders te doen. Bomen in/met beweging.

De herfst startte en even wat bling-bling met de helios vastgelegd.

 

Eigenlijk maar twee momenten met paddenstoeltjes bezig geweest. Maar voor de afwisseling krijgen ze een plekje in dit blog.

 

In november deze plek ontdekt. Het was mistig, maar grauw, dichtgetrokken. Toen kwam de zon even door en was het genieten. Een plekje waar ik graag naar terug wil gaan, op momenten met mooie mist en met sneeuw.

Toen was het december en bleef de camera onaangeroerd. Maar deze foto, verstuurd als Kerst/Nieuwjaarskaart hoort wel bij deze maand.
De Kerstdagen zijn voorbij, maar de goede wensen voor een goed, gezond en fijn 2018 zijn nog volop van kracht!

En dan is het weer tijd voor goede voornemens...... misschien moet ik die van vorig jaar maar gebruiken
 

Hoge Venen

Theo maakte wat actiefoto's van de groepsleden
 

In mijn vorige blog schreef ik over het Nordic Vision-weekend met Theo Bosboom naar de Hoge Venen. Wat hebben we geluk gehad met het weer: een dik pak verse sneeuw en mist.
Maar die mooie winterse omstandigheden trekken ook massa's mensen naar dit prachtige gebied. Het wordt zo druk dat we het programma moeten aanpassen.

Op zondagochtend rijden we naar Haus Ternell bij Eupen. Ook daar is het parkeerterrein vol en kunnen we de auto's alleen nog kwijt in de berm van de weg. In het bos zie je gelukkig van al die mensen er maar weinig terug. Al na zo'n 100 meter kunnen we het niet langer laten en klappen we de statiefpoten open. Vanaf het pad is het aan weerszijden zo mooi en ongerept. Het beetje kleur dat er is zorgt voor mooie contrasten.

 

Deze 3 "boomstam"foto's zijn nog van zaterdagmiddag met het idee wat te spelen met lijnen en structuren. Door de besneeuwde stammen en mist ontstaat er een mooi ritme.

In plaats van overbelichten, exposure to the right, heb ik even een foto onderbelicht om te kijken wat dat voor een effect geeft. Iets totaal anders en een heel andere sfeer ook.

 

 

Bij de derde foto heb ik de camera bewogen. Het was even uitproberen hoe snel en in welke richting het beste uitpakte. Bij deze opname heb ik de body van onder naar boven bewogen.

 

Op zondag volgen we een pad waar lariksen staan. De fijne takjes met knopjes geven een bijzondere structuur. Druk maar wel opvallend. Hoe breng je in hemelsnaam orde aan in deze chaos?

Als ik even bezig ben, komt Theo kijken of het lukt. Beter dan dit krijgen we het niet. Een foto om van grotere afstand te bekijken.

 

We komen bij het riviertje de Getzbach wat de plek voor deze middag is. Leuk, spelen met lange sluitertijden!

 

Nog een actiefoto

 

Ik had de bigstopper erop zitten, maar ook zonder filter lukte het wel om langere sluitertijden te krijgen. Mooi met de ijspegels erbij. Door het spattende water wil het takje niet stil blijven hangen. Dan maar de sluitertijd verkorten, daardoor wordt de foto eigenlijk te druk.

 

Bij de laatste foto wil ik nog zo graag doorgaan, maar het is tijd om op te breken. Het weekend zit erop. Het was top. Een fijne kennismaking met de Hoge Venen, waar ik zeker naar terug zal keren.

 

Echte winter

Vorig jaar is de boeken in gegaan als het jaar zonder noemsenswaardige winter. Bij verschillende lezingen komen dan toch adembenemende sneeuwfoto's voorbij die o.a. gemaakt zijn in IJsland en in de Hoge Venen. Ligt de eerste bestemming niet zo maar binnen handbereik, de tweede doet dat wel.

Maar... sneeuw betekent ook gladde wegen en dat in een totaal onbekend gebied. Dat durf ik niet aan.

Dan verschijnt er een berichtje op Facebook dat er wegens annulering een plekje vrij is bij een foto- workshop in de Hoge Venen, georganiseerd door Nordic Vision, onder leiding van Theo Bosboom. Dat klinkt veel belovend en ik reageer meteen. Ik kan mee, maar moet wel eerst langs de garage voor winterbanden.

De voorspellingen zijn goed, dat wil zeggen dat er sneeuw voorspeld wordt. Die sneeuw valt met dikke vlokken, bijna 50 cm hoog. Nog niet eerder is er in een dag zo veel gevallen.

Op zaterdag gaan we fotograferen bij Baraque Michel. Had ik vooraf het idee naar een woest, door iedereen verlaten gebied te gaan, de werkelijkheid is anders. De parkeerplaatsen staan bomvol auto's en ook langs de wegen staan ze kilometers lang. De Hoge Venen is een geliefd langlaufgebied.

 



 

Theo heeft ons goed voorbereid en we gaan voor "Keep it simple" en "Show the emptiness". Nou als we even bezig zijn, denken we dat dat wel goed gaat komen. De mist wordt steeds sterker en we zien de bomen nog maar nauwelijks. Maar het is prachtig. Alle fijne takjes zijn bedekt met een laagje sneeuw en alle storende takken en grassen op de grond liggen verstopt onder het dikke witte sneeuwdek.

 

 

Theo moedigt ons aan behalve weidse landschappen, ook intieme landschappen, details en structuren te fotograferen.

 

 

Het pad is smal en een pas vooruit voor een beter beeld betekent dat je tot over je knieën wegzakt in de sneeuw. Een stevige workout om weer op het pad terug te keren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Veel te snel is het tijd om terug te keren voor de lunch. In de middag moet het programma aangepast worden door de drukte op de verschillende plaatsen. Na een poosje zoeken, vinden we pas aan de rand van het bos een plekje voor de auto's . Wat maakt het uit, het is overal mooi op dit moment.

 

 

Tegen het einde van de middag gaat het even sneeuwen en ook dat proberen we vast te leggen.

 

 

 

's Avonds bekijken en bespreken we een aantal foto's van elkaar. Leuk om te zien wat iedereen ervan gemaakt heeft. Een dag voorbij en nog een dag te gaan. Dat betekent nog een blogje in het vooruitzicht.