HBN 6

aalscholver

Begin augustus lees ik in een berichtje op Facebook dat Han Bouwmeester een nieuwe hut heeft. Omdat er nog geen lange wachtlijst is voor deze hut en ik nog vakantie heb, beslis ik hem een dagje te huren. Volgens Weeronline is de maandag de beste dag de komende periode. Dus is de keuze snel gemaakt.

Loes Belovics vindt het leuk om mee te gaan en zo maken we er een gezellig weekendje Twente van.
Het weer is niet wat Weeronline voorspelde. We krijgen van alles wat: zon, bewolking, regen, onweer en wind, maar in de hut zitten we lekker droog.
 

 

De nieuwe hut ligt aan het water. Het grote verschil met de andere hutten van Han is dat je hier niet kunt ingrijpen in de setting. Dat is een beetje jammer, want van ons hadden er wel wat minder takken mogen staan. Maar de locatie is leuk. Toch weer anders dan de bekende bosvogeltjes. We zijn natuurlijk benieuwd naar wat er zal verschijnen.

Het begint met gewone meerkoetjes. Wat wel weer leuk is , is de aanwezigheid van een waterhoen bij de meerkoeten. Ze trekken samen op, toch niet echt gebruikelijk. Ook een kievit neemt plaats voor de hut. Gevolgd door een blauwe reiger die echt pal voor de hut langs komt lopen. Dat wordt snel wisselen van lens. Ik zie nu pas voor het eerst wat een prachtige verentekening deze vogels hebben in de hals.

 

 

Als hij te dichtbij komt kan je alleen nog maar een portretje maken.
Ook verschijnt er een oeverloper. Door de wind waaien zijn veertjes mooi op.  De aalscholvers (openingsfoto) zie ik pas als ze wegvliegen.




In de hut ligt een logboek waarin de waarnemingen van eerdere dagen vermeld zijn. Dagelijks laat de ijsvogel zich wel zien. Daar hopen wij ook op. Plotseling zit hij er. Wow, dit is toch wel gaaf.
Het blijft ook niet bij die ene keer. Hij komt een aantal keren terug, steeds op een andere tak. Nu is het toch wel leuk al die verschillende takken voor de hut :-)

Een paar keer zien we het opbraken van een braakbal. De laatste keer zit hij mooi naar ons toe en zijn we erop voorbereid.

Helaas zijn de foto's met een visje niet scherp genoeg door te lange sluitertijden. De lucht trekt op dat moment helemaal dicht. Wie weet lukt dat een volgende keer.
 

Aan de waterkant

In de eerste week van mei valt het weer tegen. Iedereen hoopt op zonnige dagen met aangename temperaturen. Helaas dat zit er maar af en toe in. In de natuur is daar niet veel van te merken. Als je ergens aan de waterkant gaat zitten, verbaas je je over alles wat er weer kruipt, vliegt, zwemt en broedt.

Zoals deze meerkoet op haar nest en haar jongen die al druk bezig zijn de omgeving te verkennen. Vader meerkoet houdt ze in de buurt van het nest.

In het gras en riet zijn steeds meer insecten actief, waarvan ik de namen niet ken.

(Coby vertelt me dat dit de Dansvlieg is. Volgens haar zien we hieronder de Schietmol. Kees Boele noemt het de Slijkvlieg of Elzenvlieg)

Heel soms zit er een tussen waarvan ik de naam wel denk te weten. De snuitvlieg:

Ook zijn er steeds meer soorten vlinders te zien, zoals dit landkaartje.

Maar waar mijn hart deze week sneller door gaat kloppen zijn de jonge eenden- en ganzenkuikens.
Wat een dotjes. Het valt me op dat de moeders erg waaks zijn en dat het tegenvalt om een beetje in de buurt te komen. Zelfs opnames met 630 mm. moet ik nog (flink) croppen.

Deze donkere eend heeft (nog) maar 1 kuiken, dat ze goed in de gaten houdt. Moeder mist zelf haar rechteroog. De eend hieronder heeft er een stuk meer.

De oever van de sloot is erg steil, waardoor ik niet echt plat op mijn buik kan liggen. Het standpunt is daardoor niet zo laag als ik eigenlijk zou willen.

Een van de eerste zwemlessen.

Af en toe zwemt er een eendje in z'n eentje.

Deze zijn al een paar dagen ouder:

Tijdens het zwemmen maken ze af en toe een uithaal om muggen te vangen.

Dus ondanks het mindere weer toch vol op lente beelden.

Waterral en meer

Vrijdag 17 februari waren de voorspellingen redelijk en ging ik eindelijk weer eens naar de AWD. Ik hoopte op het fotograferen van al die wintergasten die ik in de verschillende blogs had gezien. Maar het ijs was al behoorlijk aan het dooien, dus hadden de vogels weer meer vrij spel. Ook bleef ik erg lang op  één plekje zitten, waardoor ik te weinig tijd overhield om nog verder te gaan.
Ach, maakt niet uit. Het was een fijne dag. Het was al veel te lang geleden dat ik er was.

Via ingang Zandvoortse laan kwam ik de AWD binnen. De eerste fotostop hield ik voor de meerkoeten.

Hier vertrekken ze net voor een wedstrijdje hard zwemmen. Eindelijk kon dat weer eens. Het dodaarsje dat vooruit zwemt, houdt een oogje in het zeil. Daarna was het toch vooral veel eten, ontzettend lekker die waterplanten,

en een tukkie doen. Dan is het ijs toch wel weer gemakkelijk.

Ook zat er een koppeltje brilduikers tussen de meerkoeten.

Bij een nog dicht gevroren kanaal stak een vos het ijs over en verdween in een verboden gebied.

 Er lag een half opgegeten zwaan met een grote hoeveelheid veren. Waarschijnlijk het restant van zijn maaltijd.

Ik had al gelezen dat de vossen zich niet lieten zien. Dus ik was al blij met deze vos. Later op de dag kreeg ik een van de tamme vossen toch nog een paar minuutjes voor mijn lens. Net lang genoeg om een mooi portretje te kunnen maken.

De ijsvogel gaf niet thuis, dus liep ik door. Mijn wensenlijstje was nog groot genoeg.
Ik kwam bij een plekje waar de waterral rond scharrelt. Die was er gelukkig wel.
Ik heb er lang gezeten en heb me er prima vermaakt. Het is een schuwe vogel, die steeds de dekking van het riet zoekt. Heel af en toe komt hij er even uit om snel wat op en neer te lopen en weer terug te gaan.

Bij de meeste foto's zat wel een rietstengel dwars over zijn kop of lijf. Uiteindelijk is het me toch gelukt om een paar geslaagde opnames te maken.

De waterral is een schaarse broedvogel in ons land die zich zelden laat zien, maar met een beetje geluk wel laat horen. Waterrallen komen voor in moerasgebieden met riet en drassige plekken. In de winter ook bij afwateringskanalen en andere plaatsen waar nog open (stromend) water te vinden is.

Een deel van de waterrallen is standvogel en blijft dus het hele jaar in ons land. 

Ze hebben dunne, lange tenen om gemakkelijk over plantenresten in het water te kunnen lopen. Het zijn alleseters.

Waterrallen zijn donker gekleurd met een rode lange snavel.
In de omschrijvingen lees ik niets over het opstaande witte staartje, dat toch erg opvallend is.

Vliegen doen ze zelden, ze verdwijnen liever al lopend uit het gezichtsveld.

Dennis en Henk bedankt voor de info. Ik ga gewoon snel een keer terug voor meer.

De Groene Jonker en omgeving

Op verschillende blogs heb ik mooie foto's gezien die gemaakt zijn in De Groene Jonker. Op de weg terug van de AWD naar huis, ben ik er heen gereden. Wat ik hoopte te kunnen fotograferen waren jonge fuutjes op de rug bij de ouders en lepelaars. Dat is niet gelukt. Ik vind het een mooi natuurgebied, maar door de grote afstanden is het soms wel lastig fotograferen.

Omdat ik er nooit eerder geweest was, was het even zoeken. Onderweg kwam ik door fraaie "Hollandse" landschappen.

De wolkenluchten werkten hier mooi mee.

De Groene Jonker ligt naast de Nieuwkoopse Plassen. De waterstanden wisselen per seizoen; hoog (nat) in de winter en laag (droog) in de zomer.

De natuur is hier nog jong, de omzetting van landbouwgrond naar natuur is begin 2008 afgerond. Het gebied is volop in ontwikkeling, maar er worden al zeer bijzondere vogels gezien, zoals de geoorde fuut.

De Groene Jonker is een waterrijk natuurgebied met een grote plas, ruisende rietkragen en natte graslanden. Deze afwisseling in natuur zorgt voor een bijzonder gezelschap van weide- en moerasvogels. Elk jaargetijde zijn ze in grote aantallen te bewonderen.

Onder andere de kievit.

De lepelaar heb ik even gezien, maar hij schrok en was snel weg. De foto is niet goed.

Ook waren er veel kuikens van meerkoeten te vinden. Op het nest ...

aan de wandel ...

en op het water ...

Ook in de omgeving zwommen er jonge meerkoetjes rond.

Een gebied dat nog volop in ontwikkeling is, maar al zeer de moeite waard is. Ik ga nog zeker een keer terug. Daarvoor moet eerst mijn camera gerepareerd zijn. Ik hoop dat ik hem snel terug heb, want ik wil op pad!