Mijn vorige blog ging over het zeldzame Pimpernelblauwtje. Gisteren ben ik nog een keertje teruggegaan naar deze plek, samen met Loes. Omdat deze vlinders maar tot half augustus vliegen, is er niet meer veel tijd.
In het gebied aangekomen, zien we al gauw iets blauws fladderen boven het pad. Maar dat vlindertje verdwijnt naar de overkant van de sloot. Jammer.
Er loopt een jongeman rond die ook aan het fotograferen is, hij tipt ons dat verderop in een wei meer Grote Pimpernelplanten staan waarop ook Pimpernelblauwtjes zitten. Het mooie is dat je in deze wei wel mag komen.
Ja hoor, er staan best veel Grote Pimpernellen en er vliegen inderdaad blauwtjes rond.
Is het bij het pad behoorlijk winderig, hier zitten we in de luwte en is het erg warm.
Een uurtje eerder zei ik tegen Loes dat het me maar niet lukt om parende vlinders voor mijn lens te krijgen. Maar hier in deze wei ontdekt Loes er en lukt het wel.
Hard aan het werk voor de nieuwe generatie van 2014.
Ook even als staande foto uitgesneden:
Aan de Grote Pimpernelplantjes kun je zien dat het seizoen ten einde loopt. Er zijn nog maar weinig knoppen en die hebben de blauwtjes nodig om hun eitjes op af te zetten.
Met deze foto (van mijn eerste bezoekje) sluit ik deze Pimpernellenreeks af.
Maar ik heb nog wel meer blauwtjes, van een andere soort. Misschien zijn die volgende keer wel aan de beurt.
