Vorig jaar ben ik me al helemaal te buiten gegaan aan de Icarusblauwtjes, maar ook dit jaar bloeit de liefde weer op. Ze zijn zo mooi. Dus bij deze weer een bericht helemaal gewijd aan het Icarusblauwtje.
Een Icarus op zo'n bloemetje heb ik nog niet zo vaak gezien. Meestal zoeken ze toch een plekje op droog gras, zoals op de volgende foto.
Maar als hij dan zijn vleugels wil spreiden, hoor je mij niet klagen.
Ik heb inmiddels al veel Icarusblauwtjes gezien en gefotografeerd, maar het lukt me maar niet ze parend te vinden. Ik ben dus al blij als ik er twee samen op een plantje aantref.
Het valt me op dat ik veel meer mannetjes als vrouwtjes zie vliegen. Ook bij deze soort geldt dat het mannetje door zijn felblauwe kleur meer de aandacht trekt.
Onderstaande foto laat zien dat de vlinder met opengespreide vleugels meteen opvalt. De andere twee verdwijnen in het pytrus.
 |
| 3 icarusvlinders in de begroeiing |
Het vrouwtje van het Bruin-blauwtje lijkt als twee druppels water op het vrouwtje van de Icarusvlinder. Maar door de grote aantallen blauwe Icarusjes hier neem ik aan dat dit een vrouwtje Icarus is.
Bij deze vlinder kun je bijna door zijn vleugels heen kijken, zo dun zijn ze geworden.
Na een heleboel foto's van vlindertjes op droog gras, zijn het eigenlijk steeds maar dezelfde soort beelden. Vooruit je kunt een keer de achterkant fotograferen.
Of juist eentje echt frontaal.
Maar dat is toch niet wat ik echt zoek.
Totdat ik in de achtergrond iets interessants zie gebeuren. Ik ontdek lijnen, vage strepen en herhalingen.
Tot slot de laatste die ik nu wil plaatsen. Een Icarus met dauw.
Het parende paartje blijft nog op mijn wensenlijstje staan. Wie weet lukt het in de komende tijd nog of anders heb ik een goede reden om volgend jaar weer een Icarusblog te schrijven.
