Al een hele tijd staan de futenbalts en jonge futen op mijn wensenlijstje. Jonge futen had ik vorig jaar wel gezien maar ze bleven op te grote afstand. Ook nu ben ik al eens op pad gegaan, zonder resultaat. Maar vandaag, op zoek naar grutto's die ik niet vind, zie ik een fuut in het kanaal.
Met een klein gestreept kopje op zijn rug!
Ik volg ze een poos en zie dat het om 3 jongen gaat. Vader fuut schittert door afwezigheid, maar uiteindelijk sluit hij zich bij de rest van de familie aan. Ze zwemmen een hele poos, beide futen hebben een of twee jonge fuutjes op de rug. Ik hoop op voer momenten. De kleintjes zullen toch eens moeten eten?
Visjes, geen veertjes.
Dan verdwijnt vader en keert terug met een grote vis.
De vis wordt aan de jonkies aangeboden, maar hij is voor elk van hen te groot.
Ze willen wel, maar het lukt gewoon niet. Eentje gaat bijna onder door het gewicht van de te grote vis.
Geen probleem, vader wil hem wel. Het kleintje kijkt naar hem op, bewonderend of afgunstig?
De volgende vis is een kleiner, dus geschikter exemplaar.
Veilig vanaf de rug van moeders wil hij de vis aannemen. Als hij er niet goed genoeg bij kan, rekt hij zijn nek gewoon nog een stukje verder uit.
Eentje heeft nu een vis gehad, maar de rest heeft ook honger. Dat laten jonge fuutjes duidelijk merken.
De foto's zijn van twee dagen. De lichtomstandigheden waren anders en dat zie je aan de foto's. Het was leuk om dit futengezinnetje zo te volgen. De balts komt ook nog wel een keer, die houd ik gewoon te goed.
Tja en of moeder in dit verhaal moeder is en vader vader? Ik weet het niet, ik zie eerlijk gezegd geen verschil ;-)
.jpg)


.jpg)








.jpg)

.jpg)