Roodborsttapuiten

Zoals ik in het bericht van De Grasmus schreef, ging ik naar Het Dommeldal voor de Roodborsttapuiten. Ik had ze op diverse blogs weleens gezien, maar nog nooit in levende lijve.

Ik begon 's ochtends vroeg bij een weiland met hoog gras en houten paaltjes. Maar daar wilde het niet echt vlotten. Van die vriendelijke meneer op de fiets kreeg ik de tip waar ze ook nog zouden zitten.
Ik installeer me daar en wacht op wat komen gaat. In eerste instantie niets, maar na verloop van tijd zie ik ze wel vliegen en buiten bereik van mijn lens plaatsnemen in het riet.

Als ze na een hele poos aan me gewend raken, gaat het beter. Na een paar uur geduldig wachten, komen ze zelfs dichtbij in het riet zitten.

Roodbortsttapuiten (door de meesten ingekort tot RBT) hoorden vroeger tot de familie van de lijsters.
Tegenwoordig worden ze ingedeeld bij de Muscicapidae, waar ook het Paapje bijhoort.
Het is een kleine zangvogel.

Roodborsttapuiten zijn insecteneters. Ze eten voornamelijk insecten maar ook wormen, spinnen, slakken, zaden en bessen. Ze sporen de insecten op vanaf een hoge uitkijkpost. Deze tapuiten gebruikten daarvoor wat rietpluimen.

Ze maken hun nest op of net boven de grond. Ze broeden tot ver in augustus. Omdat ze overwinteren in het westen en zuiden van Europa hoeven ze niet zo vroeg te vertrekken als andere trekvogels. Door het lange broedseizoen kunnen ze meer jongen groot brengen. Maar in strenge winters gaan er ook veel dood.

De vrouwtjes hebben een licht oranje borst, bruin gestreepte bovendelen en twee witte vlekken op de bovenvleugel. De snavel is spits en zwart.

De mannetjes zijn opvallender.

De oranje borst van de mannetjes valt veel meer op. Zij hebben ook vleugelvlekken, maar hebben daarnaast een (deels) witte stuit, witte halszijden en een zwarte kop.

Als ik het mannetje close in beeld heb, buigt hij zich voor over en "blaast" naar beneden. Wat is er aan de hand?

Ik verplaats mijn camera een klein beetje en er verschijnt een andere snavel onder in de hoek.

Het blijkt een vrouwtje RBT te zijn. Waarschijnlijk niet zijn eigen vrouwtje. Ik baal dat ik het moment gemist heb. Maar ik ben nu voorbereid en heb geluk. Ik krijg een herkansing.

Twee tapuiten samen op een stengel.

Ik ben een aantal keren teruggegaan, ook op het einde van de middag en vroeg op de avond. Maar 's ochtends viel het licht het mooiste.
Deze tapuiten zitten in hetzelfde stukje ruigte als de grasmussen. De laatste die ik plaats, niet die ik heb :)