Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Torenvalk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Torenvalk. Alle posts tonen

zaterdag 1 december 2012

Texel ter land



Ging mijn vorige bericht met de zeehonden over Texel ter zee, dit keer wil ik Texel ter land laten zien. Het was mistig, maar op mijn laatste dag, de derde dag, viel het weer gelukkig een beetje mee.


Ik had me verheugd op de putter. Die zou ik toch wel te zien krijgen? Ja, gezien heb ik hem wel, maar meer als dit bewijsplaatje zat er niet in.


Op hetzelfde plekje zat deze mus. Iets dichterbij, dus iets beter te fotograferen. Later krijg ik deze twee nog voor de lens.


Maar wat doen ze nou met dat nestmateriaal in de bek? Het is oktober en nog lang geen lente.


Boven het duin hangt een torenvalkje op zoek naar zijn lunch.


De afstand was groot, ik heb dus best moeten croppen.


Er zaten behoorlijk wat fazanten.


Het mannetje met zijn felle outfit valt goed op.


Het vrouwtje is moeilijker te zien, maar ook zij was volop aanwezig.




 
Deze watersnip is voor mij een nieuwe soort en daarom plaats ik hem eigenlijk. Wat foto betreft stelt het niet veel voor.
 

Wulpen zaten in grote groepen bij elkaar in de natte weilanden. Maar door de mist en de grote afstanden viel het niet mee hiervan mooie foto's te maken.


De wilde eend herken ik wel, maar voor de meeste andere soorten komt mijn nieuwe ANWB Vogelgids van Europa goed van pas. Die heb ik op Texel gekocht in De Verrekieker een gespecialiseerde winkel voor vogelaars en andere natuurliefhebbers.


Op de achtergrond bij de wilde eend zit een wintertaling.


Deze mooie eendensoort is de smient, ze hebben een relatief grote kop, korte hals en kleine snavel.


Het mannetje heeft een mooie kastanjebruine kop met een roomgele kruin.


De kop van het vrouwtje is doffer en neigt meer naar rossig bruin of grijsachtig.



Deze soort is volgens mij de groenpootruiter. De eerste dag dat ik hem zag had ik de pech dat hij werd weggejaagd door een meeuw. Maar toen ik de volgende dag terugging, was hij er ook weer.



Aan de kust zaten deze witbuik rotganzen, die komen vanuit het noorden om hier te overwinteren. Volgens mijn vogelboek een schaarse soort. Mmm, dat lees ik dan pas als ik thuis ben.


Blijkt uit de reactie van Coby dat het gewone rotganzen zijn. Ach ook mooi :)


Tot zover deel 2 van Texel: Ter land. Mijn volgende bericht wordt natuurlijk Texel: in de lucht.

dinsdag 12 juli 2011

Buizerd op uitkijkpunt


Deze week eens op goed geluk pad gegaan, zonder direct doel. De opbrengst was erg mager. Totdat ik op de weg terug 3 vogels in een iel boompje zag zitten. Wat zijn dat nou voor vogels? Blijken het drie jonge torenvalkjes te zijn.


Ik kreeg nog net de kans ze vast te leggen voordat ze, de een na de ander, er vandoor gingen.



Daarna zag ik, bijna thuis, een buizerd op een zandheuvel zitten.

Volgens de info op internet gebruikt hij vaker zo'n plek als uitkijkpunt.
Deze vogelsoort jaagt in open land, maar nestelt in bosranden.


De buizerd heeft een zeer variabel gekleurd verenkleed, dat meestal bruin is met kleine, witte vlekken. Er zijn echter ook vogels met een verenkleed dat vrijwel geheel wit is. Die vliegt hier ook een rond.






De prooi van een buizerd bestaat voornamelijk uit kleine zoogdieren, reptielen en vogels, maar hij doet ook dienst als aaseter. Graag had ik hier een jagende buizerd laten zien of een buizerd met prooi. Helaas. Ik ben 3 keer terug geweest, maar ik heb hem niet meer gezien. De eerste keer werd er met oude auto's door het bos geracet en vanmiddag stond er een jager op houtduiven te schieten. Hopelijk schiet hij geen buizerds. Want deze buizerd heeft jongen, waarvan er gisteren eentje op de akker zat.


Ik hoop de buizerd nog vaker te zien en op een diervriendelijkere manier te mogen schieten.

zaterdag 2 april 2011

Torenvalk en jonge konijnen

Wat hebben torenvalken en konijnen met elkaar te maken? Niets denk ik. Maar toevallig heb ik ze vandaag beide gefotografeerd.
Vanmorgen zag ik een kleinkopje boven het verse groene gras uitsteken. Ik was benieuwd wat het was.

Het blijkt een torenvalk te zijn. Tijdens het broedseizoen komt de torenvalk vooral voor in de buurt van grasland. Daar kunnen ze eenvoudig genoeg muizen vinden, buiten muizen eet de torenval ook: sprinkhanen, kikkers, jonge ratten en mussen.De torenvalk jaagt bij voorkeur boven open terrein. Hij pakt zijn slachtoffer op de grond.Een torenvalk kan op twee manieren op zoek gaan naar een prooi. De bekendste methode is bidden: de vogel vliegt dan precies zo snel tegen de wind in dat hij boven de grond stil blijft staan. Wanneer hij een prooi ziet, laat hij zich uit de lucht vallen en stort zich op het slachtoffer.Deze methode kost veel energie, maar levert ook veel op; een muis per half uur. De lange staart komt bij zijn manier van jagen goed van pas. De staart remt tijdens de laatste seconden van de val de snelheid. Wanneer dit niet zou gebeuren zou de vogel zich te pletter kunnen vallen.


Een andere methode is zittend op een paaltje wachten tot iets in de buurt komt. Gemiddeld duurt het dan vijf uur voordat de torenvalk een muis te pakken heeft. Een voordeel is dat deze methode weinig energie kost. Wanneer een torenvalk veel energie over heeft, zal hij voor het bidden kiezen, maar onder koude omstandigheden waarbij hij veel energie in lichaamswarmte moet steken, kiest de vogel vaak voor de energie zuinige methode.


Voor het opsporen van een prooi heeft de torenvalk een speciale methode: hij kan urinesporen van muizen waarnemen en de versheid daarvan bepalen door middel van de UV-straling die de sporen uitzenden. Zo worden de looppaadjes van de muis in het gras zichtbaar voor de torenvlak en weet hij waar zijn prooi met grote waarschijnlijkheid langs zal lopen.


Een torenvalk is roodbruin en heeft een lange staart. Het mannetje heeft een grijze kop en staart, bij het vrouwtje zijn deze ook roodbruin.Het mannetje van de torenvalk is kleiner dan het vrouwtje. Het is de enige roofvogel met een overwegend roodachtige kleur.


Doordat de gemeente in het hele park drastisch gesnoeid heeft, is het er akelig kaal. We kijken nu zo 100 meter weg en zien tijdens het eten dat de jonge konijntjes te voorschijn komen. Ze huizen in de geluidswal die vol konijnengangen zit. Dus met camera erop af. Eigenlijk is het al te laat, de zon gaat onder en het is vrij donker, de iso moet omhoog wat aan de foto's te zien is. Maar ik vind ze toch wel aardig genoeg om te plaatsen.

Lekker in het ondergaande zonnetje voor het hol:

Even knabbelen aan een takje

Samen is gezelliger:

En als je het nog spannend vindt, kun je steun zoeken bij de ander. Want samen sta je sterker.

De dapperste gaat het eerst.

Helaas staat het kraakpand leeg. Mocht je nog een vogel kennen die interesse heeft, stuur hem of haar maar langs.