HBN 6

aalscholver

Begin augustus lees ik in een berichtje op Facebook dat Han Bouwmeester een nieuwe hut heeft. Omdat er nog geen lange wachtlijst is voor deze hut en ik nog vakantie heb, beslis ik hem een dagje te huren. Volgens Weeronline is de maandag de beste dag de komende periode. Dus is de keuze snel gemaakt.

Loes Belovics vindt het leuk om mee te gaan en zo maken we er een gezellig weekendje Twente van.
Het weer is niet wat Weeronline voorspelde. We krijgen van alles wat: zon, bewolking, regen, onweer en wind, maar in de hut zitten we lekker droog.
 

 

De nieuwe hut ligt aan het water. Het grote verschil met de andere hutten van Han is dat je hier niet kunt ingrijpen in de setting. Dat is een beetje jammer, want van ons hadden er wel wat minder takken mogen staan. Maar de locatie is leuk. Toch weer anders dan de bekende bosvogeltjes. We zijn natuurlijk benieuwd naar wat er zal verschijnen.

Het begint met gewone meerkoetjes. Wat wel weer leuk is , is de aanwezigheid van een waterhoen bij de meerkoeten. Ze trekken samen op, toch niet echt gebruikelijk. Ook een kievit neemt plaats voor de hut. Gevolgd door een blauwe reiger die echt pal voor de hut langs komt lopen. Dat wordt snel wisselen van lens. Ik zie nu pas voor het eerst wat een prachtige verentekening deze vogels hebben in de hals.

 

 

Als hij te dichtbij komt kan je alleen nog maar een portretje maken.
Ook verschijnt er een oeverloper. Door de wind waaien zijn veertjes mooi op.  De aalscholvers (openingsfoto) zie ik pas als ze wegvliegen.




In de hut ligt een logboek waarin de waarnemingen van eerdere dagen vermeld zijn. Dagelijks laat de ijsvogel zich wel zien. Daar hopen wij ook op. Plotseling zit hij er. Wow, dit is toch wel gaaf.
Het blijft ook niet bij die ene keer. Hij komt een aantal keren terug, steeds op een andere tak. Nu is het toch wel leuk al die verschillende takken voor de hut :-)

Een paar keer zien we het opbraken van een braakbal. De laatste keer zit hij mooi naar ons toe en zijn we erop voorbereid.

Helaas zijn de foto's met een visje niet scherp genoeg door te lange sluitertijden. De lucht trekt op dat moment helemaal dicht. Wie weet lukt dat een volgende keer.
 

De Groene Jonker en omgeving

Op verschillende blogs heb ik mooie foto's gezien die gemaakt zijn in De Groene Jonker. Op de weg terug van de AWD naar huis, ben ik er heen gereden. Wat ik hoopte te kunnen fotograferen waren jonge fuutjes op de rug bij de ouders en lepelaars. Dat is niet gelukt. Ik vind het een mooi natuurgebied, maar door de grote afstanden is het soms wel lastig fotograferen.

Omdat ik er nooit eerder geweest was, was het even zoeken. Onderweg kwam ik door fraaie "Hollandse" landschappen.

De wolkenluchten werkten hier mooi mee.

De Groene Jonker ligt naast de Nieuwkoopse Plassen. De waterstanden wisselen per seizoen; hoog (nat) in de winter en laag (droog) in de zomer.

De natuur is hier nog jong, de omzetting van landbouwgrond naar natuur is begin 2008 afgerond. Het gebied is volop in ontwikkeling, maar er worden al zeer bijzondere vogels gezien, zoals de geoorde fuut.

De Groene Jonker is een waterrijk natuurgebied met een grote plas, ruisende rietkragen en natte graslanden. Deze afwisseling in natuur zorgt voor een bijzonder gezelschap van weide- en moerasvogels. Elk jaargetijde zijn ze in grote aantallen te bewonderen.

Onder andere de kievit.

De lepelaar heb ik even gezien, maar hij schrok en was snel weg. De foto is niet goed.

Ook waren er veel kuikens van meerkoeten te vinden. Op het nest ...

aan de wandel ...

en op het water ...

Ook in de omgeving zwommen er jonge meerkoetjes rond.

Een gebied dat nog volop in ontwikkeling is, maar al zeer de moeite waard is. Ik ga nog zeker een keer terug. Daarvoor moet eerst mijn camera gerepareerd zijn. Ik hoop dat ik hem snel terug heb, want ik wil op pad!

In mei leggen alle vogels een ei ...

Vroeger leerde ik op school al het gezegde: In mei leggen alle vogels een ei, behalve de koekoek en de griet die leggen in de meimaand niet. Ik heb nooit geweten wat een griet is. Dat blijkt dus een grutto te wezen.

Ik kijk bij al jullie blogs toch wel een tikkeltje jaloers naar al die mooie foto's van water- en weidevogels. Maar die zie ik (hier) niet. Ik kreeg het nieuwe boekje van natuurmonumenten binnen, zocht een waterrijk gebied uit en trok erop uit. Zo kwam ik in de Maaij terecht. Een mooi natuurgebied met vijvers die vroeger werden gebruikt voor de kweek van karpers en waterlelies.

Helaas mocht je nergens van het pad en weerhielden dikke rietkragen het zicht op de plassen.
Net voor het pad begon, kon ik de rand van een watertje zien. Daar zwommen meerkoeten met jongen, die er snel vandoor gingen toen ze mij zagen.

Er was er eentje die wat achterbleef en daarna in z'n uppie de oversteek maakte.

Ook zwommen er 2 zwanen rond. Even dacht ik een jong tussen zijn vleugels te zien, maar het was een poot. Dat ziet er niet goed uit.

Ergens lukte het me om aan de rand van een vijver te gaan zitten. Er zwom een fuut rond, in zijn eentje. Graag wilde ik jonge fuutjes op de rug. Maar dat zat er niet in.

Hij kwam wel wat dichterbij en het lukte om er een paar betere foto's van te maken.

Hij verdween af en toe onder water maar een visvangst blijft ook op mijn verlanglijstje staan.

Het is een belangrijk gebied voor water- en moerasvogels zoals dodaars en blauwborst. Verder broeden hier ijsvogel, rietgors, kleine karekiet en waterral. Helaas heb ik die allemaal niet gezien. Ik heb wel een paar keer de roerdomp gehoord, een indrukwekkend geluid. Kon en mocht ik maar achter de rietkraag gaan zitten.
Op de fotoclub hoorde waar ik bij ons in de buurt de meeste kans maakte op weidevogels. Ik ging op pad en volgde gortdroge zandpaden. Het werkte wel, ik zag mijn eerste grutto's.

Wanneer grutto's in het voorjaar terugkomen van hun winterverblijf in Afrika, eten de mannetjes grote aantallen regenwormen. Deze wormen helpen de mannetjes om een diepe, roestrode kleur te krijgen.

Grutto's hebben een zeer lange, rechte snavel waarmee zij bij bodemdieren kunnen komen die voor andere vogels ontoegankelijk zijn.Volwassen grutto's eten emelten en regenwormen. Jonge vogels jagen in lang gras op insecten als langpootmuggen en andere insecten. In zijn overwinteringsgebied in Afrika (Guinee-Bissau) eet hij rijst op de plaatselijke rijstvelden.

Nesten worden vooral gemaakt op grasland, in een ondiep kuiltje. Als het gras lang genoeg is, buigt hij de halmen over het nest, dat daardoor moeilijk te zien is. Halflang gras biedt ook bescherming voor uitgekomen kuikens; in langer gras kunnen ze zich slecht voortbewegen.

In geschikte broedgebieden kunnen grutto's in grote aantallen voorkomen. Meestal broeden er ook andere weidevogels bij: tureluurs, watersnippen en kieviten bijvoorbeeld. Een door alle weidevogels gevreesde vijand is de wezel. Wordt er door één vogel een indringer opgemerkt, dan bundelen alle vogels de krachten en openen een felle tegenaanval, die meestal succes heeft. Bij deze grutto's nestelden ook kieviten.

Oorspronkelijk kwamen weidevogels zeer veel voor in Nederland. Door de intensievere manier van bewerken van het land, maar ook door de toename van roofdieren als vossen en marters, staan de aantallen weidevogels onder druk.90% van de grutto's in Noord-West Europa broedt in Nederland. Het aantal grutto's is sterk gedaald. Als Nederland er niet in slaagt de grutto te behouden, is de toekomst van deze vogelsoort zeer onzeker. Allerlei instanties en natuurorganisaties zetten zich in tot het behoud van deze weidevogel.Zo werden in dit weiland de gebieden van de nesten afgezet en niet gemaaid. Hopelijk blijken dit soort maatregels succesvol.

Maar om terug te komen op het gezegde, volgens de gegevens die ik lees legt de grutto tussen eind maart en juni haar eieren. Tja dus wel in mei.