Macro over de grens

In juni plaatst Landschap VZW een aankondiging voor een macroworkshop Libellen en Waterjuffers fotograferen met de Belgische fotograaf Danny Laps. De workshops stromen razendsnel vol en ik kan een plaatsje reserveren voor 5 juli.
Bij slecht weer wordt de workshop geannuleerd. Tja, wat blijkt,  het wordt te mooi weer ;-)
De nachttemperatuur daalt niet verder dan 19 graden en mooie dauwdruppels kun je dan wel op je buik schrijven.

vuurvlinder

Danny besluit te annuleren en biedt verschillende andere opties. Ik kies voor 29 augustus. Als ik die dag al vroeg naar België rijd, belooft het weer een mooie dag te worden. Maar omdat het nu 's nachts wel afkoelde, is er volop dauw aanwezig. Danny weet een prachtig plekje met vennetjes, hei en bos.

 

strekspin
 

 Libellen laten zich nog niet zien, maar spinnen en webben zijn er des te meer. Daar ga ik even mee aan de slag. Maar niet lang genoeg, ik kom tenslotte voor de insecten. Thuis zie ik dat er wel meer uit te halen was geweest. Maar daar moet ik in de herfst dan maar een keer voor op pad gaan.

tijgerspin

Mijn Tamron lens is inmiddels een oudje en ik overweeg een nieuwe macrolens aan te schaffen. Danny fotografeert ook met Nikon en ik mag zijn 200mm macrolens F4.0 uitproberen. Ik ben erg benieuwd hoe die me gaat bevallen. De foto's hierboven maakte ik met mijn eigen lens, hieronder de foto's met Danny's Nikon.

Danny geeft me een tip om een langpootmug in tegenlicht te fotograferen. Zo zie je mooi alle druppels. Dan vind ik eindelijk een libel. Helaas ook meteen de enige van deze ochtend.

 

De ochtend verstrijkt. De vuurvlinder met dauw die in het begin van het blog staat, heeft al lang zijn vleugels uitgeslagen, net als de juffers en libellen. Ik stort me nog even op wat mosjes, maar kan de rust niet meer vinden om er echt goed mee aan de slag te gaan.

 

 

aangepast met tip van Loes

Ik geef met enige tegenzin Danny zijn lens terug. Helemaal overtuigd ben ik toch nog niet. De noodzaak om te werken vanaf statief staat me tegen. Ik werk liever vanuit de hand om meer vrijheid te hebben in het zoeken naar het goede licht en compositie.
Met tips en ruimte voor vragen sluit Danny de goed verzorgde workshop af met heerlijke, verse koffiekoeken van de warme bakker. Dat kan dan weer in België, daar zijn op zondagochtend de bakkers open.
 

Zandvoort aan de zee

Als ik naar de AWD ga, probeer ik vaak 2 dagen te plannen met een overnachting aan de kust. Ik zeg dan ook meestal dat ik naar Zandvoort ga en altijd komt dan het liedje: "We gaan naar Zandvoort al aan de zee, we nemen broodjes en koffie mee" bij me op, om dat het eerste uur niet meer kwijt te raken. Meer dan deze twee regeltjes ken ik niet en ik denk dat ik dat ook zo maar laat.
Dit is dan het beeld wat zo ongeveer bij me opkomt

Eind september met dat prachtige weer rijd ik richting AWD. Ik kom wat later in de ochtend aan bij ingang de Zandvoortselaan.
Ik wil graag de vossen weer eens zien, want sinds juni ben ik hier niet meer geweest. Als ik me goed en wel geinstalleerd heb, komt Ghita toevallig aanlopen. We eten een boterham en Ghita vertelt me dat de vossen zich de laatste tijd niet meer zo veel laten zien. Ghita loopt verder en ik besluit even te posten voor de ijsvogel die ik over heb zien vliegen.
Dat even wordt 2 uur en als hij zich dan eindelijk laat zien, schrikt hij van mij en vliegt meteen door.
Geen foto van de ijsvogel dus.
Wel krijg ik de kans deze libel te fotograferen

Hij blijft zo goed zitten, dat ik er nog meer kan maken.

Ik ga naar de schuilhut en daar blijken beide jonge vossen rond te lopen. Een van de twee is erg schuw en behoorlijk mank aan haar achterpoot.

Ik besluit de zonsondergang aan zee te gaan fotograferen en krijg daar geen spijt van.
Een soort tableau-vivant (levend, "bevroren" schilderij). Iedereen heeft een kenmerkende houding waaraan je kunt zien wat ze aan het doen zijn.

Een mooi moment, moeder met kind samen genietend van de laatste zonnestralen.

 

Ik zie dat de ondergaande zon de lucht  mooi kleurt en moet natuurlijk wel een onderwerp hebben. Ik ben blij met deze meeuwen.

De lucht kleurt steeds mooier en dat trekt deze mensen om nog een klein stukje door het water te lopen.

Als ik me omdraai zie ik dat het warme licht ook effect heeft op de bebouwing in Zandvoort, waar ik even later mijn hotelletje op zoek.

Ochtend in de AWD

Dauwdruppels

Een damhert dat rustig achterom kijkt wat er gebeurt. Het is eigenlijk te donker om te fotograferen en ik ben blij dat ik in elk geval mijn monopod bij me heb. Echt scherp is ie niet, maar de pose en compositie vind ik wel geslaagd.

De bronsttijd is al begonnen en de mannen liggen 's ochtends uit te rusten. Het wordt vrij snel al erg warm en het licht wordt te hard. Ik ga op tijd voor de files naar huis.

Zo'n bezoekje aan Zandvoort/AWD blijft super.

Juffers met dauw

Al langere tijd stond het maken van deze foto's op mijn verlanglijstje. Maar ja daar moet het én het juiste seizoen voor zijn én je moet op tijd aanwezig zijn én het weer moet meewerken.

Ik was al een keer eerder gaan kijken, maar toen was ik waarschijnlijk te laat. Nu ben ik met zonsopkomst aanwezig.

Ik was er al op zaterdagmiddag en zag dat er nog libellen, juffers en vlinders rondvlogen. Mijn plan was snel gemaakt: Morgenvroeg op tijd hier terug zijn.

Al vrij snel vind ik op zondagochtend de eerste bedauwde waterjuffer, een ondersoort van de libellen.

Door de dauwdruppels kunnen de insekten 's morgens vroeg niet vliegen. Ze wachten, vastgeklampt aan een riet- of grasstengel totdat ze zijn opgedroogd.

Dat ze wel kunnen zien blijkt als ik dichterbij kom. Ze  verstoppen zich achter de spriet waaraan ze hangen te drogen. In het begin krijg ik alleen twee bolle ogen die me van weerszijden van de stengel aankijken.

Door de opkomende zon kan ik tegenlicht opnames maken.

Na verloop van tijd is de zon al lang en breed op en ben ik nog steeds bezig.
Het duurt wel 2 uur voordat de libellen zijn opgedroogd, ook afhankelijk van waar ze zitten: zon- of schaduwzijde van het water.

Door de hogere stand van de zon krijg ik heel ander licht en dus heel andere foto's. Deze is met de zon meegemaakt.

Ik zoek nog naar echte libellen maar die kan ik helaas niet vinden. Omdat zij hun vleugels gespreid houden geeft dat weer een heel ander beeld. De libellen blijven dus nog even op mijn lijstje staan. Na deze houd ik het voor gezien en ga tevreden naar huis.

Aan de oever van de Dommel

Al een aantal ochtenden en middagen was ik op pad geweest om het ijsvogeltje te fotograferen. Helaas wil dat nog niet lukken. Na de prachtige serie van Greet van de uitsluipende libel zat ik weer anderhalf uur te pierogen. Met de macrolens in de tas besloot ik het roer om te gooien. Ik zat aan de oever van het riviertje de Dommel en rondom mij heen stond alles volop te bloeien, vanaf takjes klonk een gekwetter en gekwinkeleer en er fladderde menig vlindertje en libel rond. De telelens omgewisseld voor de macrolens en plat op de buik in het riet en later in het gras. Met een lekker zonnetje erbij was het daar heerlijk hobbyen.

Ik begon met het zoeken naar een libellenlarve. Ik vond er al snel een, maar die was leeg. Zo'n omhulsel is een prachtig dingetje, je kunt de hele vorm van de libel er al in zien.

Daarna vond ik een beekrombout die al was uitgeslopen, maar de vleugels nog gesloten had. Onder de libel zie je de lege cocon nog hangen.

Het hele proces van uitsluipen duurt lang, ik heb alleen het opdrogen gefotografeerd. Deze libel hing te drogen tussen het riet.

Zo met je neus op zo'n beestje zie je allerlei details die je normaal niet zo opvallen. De ogen zijn bijzonder groot, die hebben ze nodig bij hun jacht: ze jagen op vliegende insecten, die ze in de lucht vangen.De poten zijn aangepast aan het jagen, de kleine stijve haartjes ('doornen') zorgen ervoor dat de prooi niet meer kan ontsnappen.

Bij de opdrogende beekrombout vielen er druppeltjes uit het achterlijf. Of dat bij het droogproces hoort, weet ik niet. Maar het wqaren er best veel voor zo'n insect.

Eenmaal droog achter de oren, ehh op de vleugels is hij direct klaar voor de eerste vlucht.

Er waren ook ander libellen soorten en juffers.Ik heb ze er niet allemaal op kunnen krijgen, want sommigen zijn wel erg onrustig.
Dit is een vuurjuffer.

En een metaalglans libel

De viervlek libel waarvan Greet de mooie serie plaatste:

Ook fladderden er wat vlinders rond. Ik wilde een oranjetipje fotograferen, die had ik heel wat voorbij zien komen op wacht voor het ijsvogeltje. Maar nu was er geen een meer. Wel was er een hooibeestje:

Deze witte vlinder is een geaderd witje (met dank aan Greet en Rene)

Ook zijn de lieveheersbeestjes weer volop aanwezig, lekker dat rood in contrast met het groene gras.

En eentje met een wat ongewoner standpunt:

Zo liggend in het gras, met dat lage standpunt, zien de paardenbloemen er ook zo mooi uit:

De hele wei stond vol met bloemen. Ik zal ze jullie besparen anders wordt dit blog veel te lang. Ik heb het wachten op het ijsvogeltje nog niet opgegeven, hopelijk lukt het nog en kan ik ze binnenkort hier plaatsen.
Bedankt voor de opmerkingen bij het vorige blog, het is leuk om reacties te krijgen.