Hemelvaartsdag is een vrije dag. Ik ga met Karin, een fotovriendin, naar de AWD in de hoop de jonge vosjes te zien. We zouden elkaar om half 8 treffen bij Pannenland. Dat betekende om 5 uur mijn bed uit. Wat was het prachtig met de laaghangende mist, helaas zat ik op de snelweg en kon er geen foto's van maken.
Aangekomen bij de schuilhut waren er mannen die eten in de schuine boom hadden gelegd zodat het jong van vorig jaar helemaal tot aan de top liep om dat lekkers te bemachtigen.
Ik vind het erg onnatuurlijk aandoen, een vos in een boom.
Deze vos was eigenlijk de hele dag wel in de buurt van de schuilhut.
Af en toe liet zij een jammerend geluid horen. Riep ze de andere vossen?
Toen ik libellen probeerde te fotograferen stond ze plotseling naast me. Ook kregen we het ijsvogeltje even te zien, maar toen we gingen posten, kwam hij niet meer terug. De vos wel, die stond ineens voor ons in het gras.
Het viel ons weer op hoeveel mensen de vossen voeren. Als je er wat van zegt, stuit je op onbegrip en de meest domme smoezen. Er was zelfs iemand die met frikandellen aan kwam zetten. Ik had gehoord dat er meer gecontroleerd werd, maar niet op deze vrije dag.
Al om een uur of 9 begaf de autofocus van mijn camera het. Hij deed niets meer. Balen! Geprobeerd om met de hand scherp te stellen, maar of ik heb er te weinig oefening in of ook daarin hapert iets. Bijna geen enkele foto was scherp.
We kwamen Henk en Herman tegen, die al heel vroeg op pad waren gegaan. Zij hebben prachtige foto's van de mist en de zonsopkomst gemaakt. (Zie hun blog)Henk wees me op Marco Valk die er ook was, hij had de jonge vosjes al gezien en gefotografeerd. Met Marco aan de praat geraakt en samen met hem zijn we de hele dag lekker in de AWD aan het fotograferen geweest.
Die ochtend en middag hebben we de jonkies niet gezien.
Tussendoor bij zijn we bij Pannenland een lekkere pannenkoek gaan eten. Tegen de avond, als we zitten te posten, zien we het eerste jong zijn koppie uit de struiken steken. Al snel gevolgd door nummer twee.
Wat een schatjes zijn het.
En wat zijn ze lekker speels. Eentje heeft een muis waarmee hij rare bokkensprongen maakt. Helaas zijn al die foto's onscherp. Ik zal er eentje plaatsen voor het idee.
Ze zijn een beetje schuw, maar ook nieuwsgierig.
Grote zus is een goede babysitter. Ze zorgt regelmatig voor de kleintjes. Ook de moervos liet zich zien.
Het was erg mooi om de vosjes te zien spelen. Nu maar hopen dat iedereen ze met rust laat en ze vooral niet voert.
Mijn camera is in de reparatie. Ik hoop een herkansing te krijgen, want ik baalde echt ontzettend. Voorlopig waarschijnlijk dus geen nieuwe blog van mij.
