Eekhoorntjes 2: 2 eekhoorntjes

In april plaatste ik een blogbericht over eekhoorntjes. In mei maakte ik nog meer foto's van deze vrolijke klimmers. Op een bepaald moment waren er 2 samen aan het spelen. Vandaar de titel, deel 2 van de eekhoorns gaat over 2 eekhoorntjes.

Deze foto's zijn gemaakt op 9 mei. Op deze dag komen er twee verschillende eekhoorntjes voedsel zoeken.

Een mooie rode eekhoorn, met lange pluimen aan de oren.

Een een veel grijzere variant.

Deze grijzere eekhoorn blijkt wat teken te hebben.

Op 31 mei ga ik samen met Ghita  terug. Ook nu laten de eekhoorntjes zich regelmatig zien. Het zijn twee jonge diertjes, nog wat klein van stuk en mooi rood van kleur.

Eentje balanceert er op een dunne larikstak.

Daarna is het tijd om samen te gaan spelen. Een kruipt weg in de spleet van een boom en telt keurig af: 8,9, 10 wie niet weg is, is gezien. Ik kom!

Als hij de andere gevonden heeft, wordt het krijgertje: pak me dan als je kan.











Al dat rennen, spelen en eten maakt natuurlijk dorstig.

Ook in het park achter ons huis leven eekhoorntjes. In mei maakte ik daar de volgende tegenlicht opnames:

 

Het leek me het meest praktische om deze foto's bij elkaar te plaatsen in een blogbericht.

Natuurlijk kwamen er ook vogels voor de lens, maar die houden jullie nog te goed.

Bedankt voor je reactie bij mijn vorige bericht.

Eekhoorntjes

Donderdag 5 april ga ik maar weer eens een poging wagen op de Veluwe. Het wordt een top dag.
Bij aankomst zijn twee broers Ron en Michel uit Alkmaar me al voor, maar ik mag (en kan) er nog bij. Ik krijg veel voor de lens en begin eerst met een blog over de eekhoorn. Later volgt nog meer.

De eekhoorn is een knaagdier, maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld de muis en de rat, een diertje met een veel hogere aaibaarheidsfactor. Het ongeveer 20-24 cm lange dier heeft een grote snuit en grote ogen, waarmee het zelfs kleuren kan onderscheiden. De haren zijn bruin en zacht, de 15-20 cm lange staart is pluimachtig. De oren zijn voorzien van pluimen die in de winter meer opvallen.

Met zijn krachtige achterpoten kan de eekhoorn in de bomen, maar ook op de grond, grote sprongen maken. De voorpoten zijn veel korter en van stevige klauwen voorzien. Hiermee grijpt het dier zich aan de boomstam vast als hij omhoog of omlaag (met de kop naar beneden) klimt.

De eekhoorn voedt zich met name met plantaardig materiaal zoals noten, zaden van sparren, knoppen, paddenstoelen, boomschors maar ook dierlijk materiaal zoals insecten, eieren en jonge vogeltjes. Ook eten ze aarde om  mineralen binnen te krijgen.

De eekhoorn eet dagelijks vijf procent van zijn lichaamsgewicht aan voedsel. Net als veel andere knaagdieren leggen eekhoorns wintervoorraden aan. Doordat ze regelmatig vergeten waar ze iets verstopt hebben, helpen ze mee aan het verspreiden van zaden.

Hoewel we de winter nu toch wel gehad hebben, verstopt een van de aanwezige eekhoorns de nootjes op diverse plekken.

Als hij op een boomstam met de buik naar ons toe gaat zitten, zien we iets op de buik dat op een tepel lijkt, maar hij zit nogal in het midden(?) Of is het iets anders? Als het een tepel is, is het een zij en heeft ze jongen in haar nest.

De jongen worden in een speciaal kraamnest geboren, dat bestaat uit een vlechtwerk van takken, gevoerd met een dikke laag gras. De doorsnee is ca. 40 cm en het is dicht tegen de stam gebouwd. Eerst zijn de jongen naakt en blind, maar na 3 weken zijn ze volledig behaard en na 4 weken kunnen ze zien. De mannetjes helpen met het grootbrengen van de jongen. Op een leeftijd van circa 2 maanden verlaten de jongen het nest. Kort daarna worden ze onafhankelijk van de moeder en krijgen ze het volwassen kleed.

Al dat rennen en eten maakt dorstig. Ze komen een paar keer water drinken.

Ik heb veel foto's kunnen maken, want het was een komen en gaan aan eekhoorntjes.

Wie weet krijgen we binnenkort jongen te zien.

Helaas wordt het steeds drukker bij de hut. Ook vandaag werd er een tent naast de hut gezet en in het vorig weekend stonden er zelfs twee tenten. Het is een uniek plekje, ik hoop dat het dat ook blijft.

Nog een laatste foto om het af te leren. 

                                                                                                      Groeten, Gonnie