Reeën fotograferen met Loes

Wat inmiddels in bloggerswereld bekend is, is dat Loes reeën kan laten zien op bestelling :)
Ik heb dus ook maar een bestelling geplaatst en dan ook nog in bronsttijd. Hierbij een verslag van die dag.

Om iets na zessen treffen Loes en ik elkaar op de Westerheide, the place to be voor mooie reeënfotografie. De dag begint veel belovend. We hebben al een plaatje in ons hoofd van een reebok in tegenlicht. Helaas gaat dat niet lukken, de reeën laten zich nu niet zien en dit moment is jammer genoeg snel voorbij.

Maar er is even later wel een reegeit die zich laat fotograferen.

 

Het is een heen en weer gesjouw op zoek naar reeën die zich dicht genoeg laten benaderen voor een foto.

 

En er is wel  iets van de bronst merkbaar.

Bij de bosrand staat een reegeit met een kalfje. Ze grazen wat in de hei. Het kalfje eet ook, dat doen ze vanaf 2 maanden. Ook is er een bok in de buurt. De geit biedt zich duidelijk aan.

De bok drijft de reegeit op en ze verdwijnen samen in het bos, het kleintje blijft alleen achter.
Ze staat heel klagelijk te roepen. Maar pa en moe moeten eerst even het nageslacht veilig stellen.

Als moeder terugkeert, wordt het jonge kalfje even gezoogd. Dat betekent dat het jong niet ouder is dan een week of 8 tot 10, want na 6 tot 10 weken is de zoogtijd voorbij. Helaas kunnen we van dat moment geen foto's maken. Ze staan in dekking, achter takken en we durven niet dichterbij te gaan. Maar we kunnen het wel zien en dat is ook heel speciaal.

Na half 10 wordt het licht te hard en verlaten we de heide om er 's avonds nog even terug te keren.

Bronst is voor beide geslachten een afmattende bezigheid en de dieren laveien, herkauwen en rusten tussen het liefde bedrijven door. Deze bok nam duidelijk even wat rust.

Waarna hij opstaat om met de reegeit en het kalfje verder te trekken. Het tweetal blijft enige dagen bij elkaar, ook nadat de dekkingen zijn voltooid. De geit wordt meerdere keren door dezelfde bok gedekt.

 De reebok sloot hierbij aan, maar net buiten mijn blikveld.

Al hebben we van de activiteiten van de reeënbronst maar een beetje meegemaakt, het was weer een ontzettend gezellige dag. Loes had zich goed voorbereid zodat we wisten waar we moesten zijn. Voor de rest moet je je toch altijd maar laten verrassen door de natuur en afwachten wat er gebeurt.
Wat we die dag nog meer gezien en gedaan hebben staat in mijn blog: Groeten uit Loosdrecht

Zoals Loes haar blog besluit:

En reken maar dat Gonnie best tevreden naar huis reed na een fantastische en gezellige zomerdag!, klopt helemaal!

Reeën!

Een jaar geleden plaatste Loes een prachtige serie foto's op haar blog van reeën in de wilde radijs.
Prachtig vond ik ze. Ook andere medebloggers vonden het plaatjes en er verschenen nog meer foto's.

Dit voorjaar nodigt Loes me uit om samen met haar de hei op te gaan. 's Morgens heel vroeg treffen we elkaar om samen een dag op pad te gaan. We beginnen op de Westerheide bij Hilversum.
Al direct bij de open hei zien we twee reeën staan. Waar ik gewend ben dat ze er meteen vandoor gaan, blijven deze rustig staan en kijken wat we doen. Ik krijg zelfs tijd om mijn statief van mijn kar te halen en een foto te maken. (Met mijn 100mm macrolens, ik durf niet meer tijd te nemen om mijn lens te wisselen.)

Even verder staat op een relatief klein stukje grond wilde radijs of knopherik. Het gebied grenst aan een bosperceel. Zowel het bos als het veld zijn afgesloten. De reeën kunnen vanuit het bos zo de radijs inlopen.

De plantjes zijn echter zo hoog dat we alleen bij de bosrand, bij een open stukje, de reeën helemaal kunnen zien. Maar vanaf de andere kant is de achtergrond mooier. We lopen wat op en neer en hopen maar dat we de beste plek kiezen.

 

Als ze bukken om te eten verdwijnen ze helemaal uit beeld. Het is dus een verrassing waar ze zijn en waar ze zullen opduiken.

Ik ben er nog, jullie ook?

We besluiten om toch maar weer bij de bosrand te gaan staan en zijn net op tijd om de laatste reeën terug het bos in te zien lopen.

Wat jammer is dat. Het gaat wel erg snel. Het is nog geen 7 uur en het is al voorbij.

We wachten nog een poosje, tegen beter weten in. Maar de enige die nog van de radijs komt snoepen is een maatje kleiner.

Loes is een fantastische gids en weet nog wel een plekje waar we waarschijnlijk reeën kunnen spotten.

Jawel hoor, op een ander deel van de hei treffen we deze reegeit en reebok aan. Wat zal het hier mooi zijn als de heide bloeit. De volgende afspraak is snel gemaakt :)



Een herkansing in de avondschemer zit er helaas niet in. 's Avonds begint het te regenen en er breekt noodweer uit. Maar de dag begint nog maar net. Het is pas 8 uur en we hebben nog een hele dag te gaan. Wat we hierna gaan doen, zie je in een volgend blog.