Gaai

De gaai, ook wel Vlaamse gaai genoemd, is van oorsprong een schuwe bosvogel. Hij laat zich echter steeds vaker in bewoonde gebieden zien en in jaren met weinig eikels en beukennootjes bezoekt hij ook de voedertafels wel.

Goed bekeken zijn het toch wel heel mooie vogels met de gestreepte kruin, zwarte snorstrepen en blauw/zwart gestreepte veren in de vleugels.

In Drunen, in de vogelhut van Gerwin Kieboom, verschijnen er twee voor mijn lens.

De hut staat bekend om zijn mooie, zachte licht. En eind april, op de dag dat ik er zit, is dat ook zo. Zeker laat in de middag.

 

 

Deze gaai is toe aan een frisse wasbeurt. Mooi hoe hij bij het pootje baden het water opspat om even later heel voorzichtig zijn kopje in het water te steken. Hij blijft alert.

 

 

Na het badderen komt hij met een punkachtige aanblik weer boven. Hij lijkt er zelf ook wel plezier in te hebben.

 

 

De twee vogels verjagen elkaar steeds venijnig en helaas lukt het me niet om ze samen, scherp op de foto te krijgen. Op het einde van de middag verschijnt plotseling nummer drie en dat verklaart de rivaliteit tussen de twee andere.

In een volgend bericht verschijnt wat ik nog meer te zien krijg die dag. 

 

 

 

Sneeuw in de tuin

Vlaamse Gaai

Zaterdag 8 december lag er sneeuw, maar ik was niet fit en had geen energie om op pad te gaan. Ik  wilde graag fotograferen, heb mijn camera op het statief geschroefd en de tuin goed in de gaten gehouden. Zo heb ik toch een paar aardige plaatjes kunnen maken, al zijn het geen hoogstandjes.



Kauw

Sinds dit jaar komen er kauwen in de tuin. Ze kunnen behoorlijk bazig zijn en echt blij zijn we er niet mee. Maar als ik deze blauwe ogen zie, dan vind ik ze toch ook wel mooi.

Zwarte mees

De zwarte mees zien we alleen in de winter in onze tuin. Maar ook dan zie ik hem vaak aan voor een koolmeesje. Hij is zo snel en beweeglijk dat je goed moet op letten om hem te herkennen. Het beste lukt dat aan de witte vlek achter op zijn kop.

Turkse tortel
 

Was de Turkse Tortel zo'n 50 jaren geleden nog een bijzonderheid, tegenwoordig is hij algemeen voorkomend. Een koppeltje tortels bezoekt dagelijks onze tuin. Een tijdje terug kwam er een jong mee, die had de karakteristieke zwarte vlek in de nek nog niet.

Vink

Ook vinken zien we regelmatig in de tuin, meestal blijven ze op de grond rondscharrelen, maar een enkele keer wagen ze zich op de voedertafel.

Vink

Vanaf een plekje tussen de takken van het perenboompje kan hij goed overzien of de kust veilig is.



 

De herfstbladeren met sneeuw erop zijn mooi met tegenlicht.

 



 

Maar door de zon verdwijnt de sneeuw als... uhh .. sneeuw voor de zon



Malus, sierappeltje

 

 

Vlaamse Gaai

De Vlaamse Gaaien zijn dol op de pinda's en komen regelmatig even kijken of er wat te halen valt, maar ze zijn o zo schuw. Het lukt me vandaag om ze op de foto te krijgen..

Vlaamse Gaai





De laatse, een herhaling van de eerste, is een uitsnede van een foto waarop de Gaai op een net met pinda's zat. Ik vind deze wel grappig zo.

 





 

Veel sneeuw staat er niet op en ik hoop dan ook dat er snel weer een mooi pak ligt.

 

Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is, ook de kruisbek.

In het vorige bericht schreef ik al dat het een top dag werd. Want behalve de eekhoorntjes krijgen we nog meer moois voor de lens.
Ik hoop deze dag appelvink en goudvink te zien.
Ik ben nog bezig met het maken van een proeffoto om de belichting te controleren, als er een goudvink verschijnt. Binnen 5 minuten, hoe is het mogelijk.
Het gaat zo snel, dat het eigenlijk foto's van niets worden. Even later verschijnt een voor mij onbekend vogeltje: beige met een zwarte kop en snavel. Dat moet het vrouwtje van de goudvink zijn.

Ook zij komt even drinken.

De waterstand is laag, waardoor de lelijke betonrand zichtbaar wordt. Maar het voordeel van zo veel droogte is dat er meer schuwere soorten komen.
Een poos later komt het mannetje weer en als hij de kust veilig vindt, komt het vrouwtje ook weer even.

Ons geluk kan niet op als ook de kuifmees langs komt.

Even later gevolgd door het wel erg snelle en beweeglijke glanskopje, wat ook nu weer zo maar een matkopje zou kunnen zijn.

De vrouwtjes vink doet haar best, ze gaat zelfs even badderen. Maar ach eigenlijk telt ze vandaag niet zo mee.

Datzelfde geldt voor het roodborstje dat op een toch wel erg leuk plekje poseert.

We lopen meer warm voor de schuwe vlaamse gaai.

Een beauty, zo in het mos. Maar we houden onze adem echt in als deze vogel op het takje plaatsneemt. Deze soort ken ik alleen nog maar van plaatjes uit vogelboeken.

De kruisbek. Aan de snavel is duidelijk te zien waarom deze vinkachtige vogel zo heet: de bovenste en onderste snavelhelft kruisen elkaar! Zo'n snavel is effectief gereedschap om zaden uit dennen- en sparappels te halen.

Groepen kruisbekken kunnen boven in de toppen van naaldbomen neer strijken, waar ze aan dennen- en sparrenappels gaan hangen om zaden eruit te peuzelen. Bij een plas water is het bijna de enige mogelijkheid om een kruisbek van dichtbij te zien.

Dit is een vrouwtje. Even later verschijnt een geler exemplaar. Ten onrechte denk ik dat dit dan wel het mannetje zal zijn. Niet dus. Ook de gele zijn vrouwtjes. De mannetjes zijn rood.

Hoe dit vogeltje nou eigenlijk zingt, weet ik niet. Op de site van de vogelbescherming wordt het als omschreven als ``kiep`geluid.





Met een tevreden gevoel rijd ik terug naar huis, dit kan ik met recht een top dag noemen.