Mist boven de Westerheide

Ochtendmist

Vorig jaar gidste Loes me over de Westerheide omdat ik ook zo graag reeën in de wilde radijs wilde fotograferen. De radijs stond erg hoog en we namen ons voor om het dit jaar opnieuw te proberen en er eerder bij te zijn.
Het voorjaar was slecht en het duurde lang voordat het akkertje groen werd.

Op 2 juli loopt om half 4 mijn wekker af. Ik heb met Loes om half 6 afgesproken aan de rand van de hei. Als ik er bijna ben wordt het mistig en ik vraag me af hoeveel automobilisten er op dit moment net zo blij zijn met die mist als ik.

Als we de hei oplopen zien we dat we eigenlijk al aan de late kant zijn. De zon begint op te komen en we hebben niet meer de tijd om naar een plek te lopen voor een mooie compositie. Dus doen we het met wat er hier te zien is.

Zonsopkomst Westerheide

 

Loes ziet hoe mooi het licht door een spinnenweb valt. Ik maak te snel deze foto want ik heb geen rust, ik wil graag door naar het reeën plekje. Stel je voor dat we ze missen.

Een stukje verderop in de hei staan deze twee jonge bokjes. Het is dan nog een klein beetje mistig, maar die mist trekt snel weg.

 

De zon tovert mooie lichtrandjes om de peulen van de brem.

Een vogel zingt uitbundig op een takje in de hei. Ik denk aan een graspieper, maar ben er niet zeker van. het kan ook een boompieper zijn.

Graspieper of misschien een boompieper?

Bij de bosrand lijkt het erop dat de radijs wat lager staat, maar schijn bedriegt.

We zien een reebok het veldje naderen vanaf de kant van de hei. Eenmaal voorbij het hek zien we hem nauwelijks meer. Af en toe steken er twee oren en twee geweipuntjes boven de bloemenzee uit.

Zoekplaatje

Alleen dichterbij de bosrand zien we iets meer.

Maar ja daar zijn ze meestal snel verdwenen.

Met onze blik op deze bok verlaten we de hei, maar ik ga nog niet naar huis. De dag heeft nog meer moois voor ons in petto. Daarover meer in een ander blog.

Overzicht 2012

groenling

Van elke maand een foto als laatste blog van het jaar 2012. Een leuk initiatief van Yvonne, maar ik had het dit jaar een beetje onderschat. Ik had al een poosje een serie klaar staan met nog wat extra's, op het laatste moment moet er nog geschoven kunnen worden nietwaar.
Maar ik was met mijn selectie uitgegaan van de plaatsingsdatum en niet van de opnamedatum. Toen ik dat vanmiddag ging controleren, moest ik toch nog wel veel gaan schuiven.
In januari had ik niet zo veel, maar deze groenling gefotografeerd in mijn eigen tuin vond ik toch wel mooi. Hij krijgt dus de eer deze serie te openen.

vos in de awd

In februari ging ik naar de AWD. Het had gevroren en ik wilde graag de waterral zien. Dat lukte, maar ik zag ook een van de bekende vosjes. Door de beperkte scherptediepte wordt hij mooi dromerig. Hij viel ook bij de jury van Roots in de smaak, want met deze foto won ik in de natuurfotowedstrijd  de categorie "Overige dieren".

Dus deze keuze stond onomstotelijk vast, al was de waterral een goede 2e.

 



spiegeltje, spiegeltje aan de wand

In maart ging ik samen met Loes naar de vogelhut van Han Bouwmeester. We hadden daar twee heerlijke dagen in het Twentse land. Bij de hut maakten we een paar zeer geslaagde foto's met spiegelingen van meesjes in het water.
Bij mijn fotoclub kreeg ik veel positieve reacties op deze foto, maar ook op de foto van de vechtende koolmezen die ook een plaatsje kreeg in de Rootsagenda.
Maart stond ook min of meer vast:)

oranjetipje op pinksterbloem

Met vlinderfotografie had ik me nog niet echt bezig gehouden. Het oranjetipje had ik vorig jaar bij de Dommel zien vliegen en omdat ik het zo'n mooie vlindersoort vind, ben ik op pad gegaan om deze soort vast te leggen. Dat was april. Helaas geen plaats voor bosuilen, bosanemonen of eekhoorntjes.

3 jonge steenuiltjes

Af en toe moet je geluk hebben. Dat had ik toen ik een uitnodiging kreeg om bij iemand in de tuin de steenuiltjes te komen fotograferen. Wat een prachtige ogen en hoe schattig zijn de jonge uilskuikens.

zwarte stern voedt zijn jong

O jee, toen kwam juni. Ik ging naar Texel en zag daar heel veel watervogels waaronder de leuke visdiefjes, de bergeenden met jonkies en kluten met jongen. Ik ging ook nog met Loes op pad en fotografeerde zonnedauw, reeën in de wilde radijs en de zwarte stern met jongen. Daaruit mag je er dan maar eentje kiezen.

icarusblauwtje

Pas laat in juli kwam het vlinderseizoen op gang. Ik vind de icarusblauwtjes ontzettend mooi en ben een aantal keren 's morgens vroeg en laat op de dag op pad gegaan om ze vast te leggen.

reeën op de westerheide

De bronst van de reeën komt in augustus als eerste. In Brabant wordt veel gejaagd en zijn de reeën erg schuw. Op de Westerheide zijn ze veel meer aan mensen gewend.

strekspin met dauwdruppels

In september is 's morgens alles bedekt met dauwdruppels. Ik wil de libellen gaan fotograferen en stuit op deze strekspin die jongleert met de druppels.

edelhert

Na de bronst van de reeën en damherten zijn als laatste de edelherten aan de beurt. Niet alleen op de veluwe en in de Oostvaardersplassen, maar ook in het Weerterbos loopt een roedel.
Begin oktober, het is 's morgens rond het vriespunt, loopt een bok door de ochtendnevel.
Deze foto is geplaatst in de Roots van januari 2013 als een van de eervolle vermeldingen bij de maandwedstrijd. Hun tip de foto iets meer aan te snijden heb ik maar meteen toegepast.

kopergroenzwam

2012 Gaat waarschijnlijk de boeken in als een uitmuntend paddenstoelen jaar. Het was prachtig en de blogberichten werden massaal gevuld met zwammen. Deze kopergroenzwam is een van de velen.

Tja en dan komt december met heel veel regen en heel even sneeuw. Met al die regen komt er erg weinig van fotograferen.

vlaamse gaai

Maar de Vlaamse Gaai die even neerstrijkt in de tuin maakt de cirkel rond.

Mijn tweede bloggersjaar zit erop, ik vind het nog steeds erg leuk en inspirerend. Dank voor al jullie bezoekjes, reacties, kritieken en tips.
Rest mij jullie allen een fijn uiteinde te wensen en een prachtig 2013 met veel mooie fotoblogs.

Tot ziens in 2013!
Gonnie

Reeën fotograferen met Loes

Wat inmiddels in bloggerswereld bekend is, is dat Loes reeën kan laten zien op bestelling :)
Ik heb dus ook maar een bestelling geplaatst en dan ook nog in bronsttijd. Hierbij een verslag van die dag.

Om iets na zessen treffen Loes en ik elkaar op de Westerheide, the place to be voor mooie reeënfotografie. De dag begint veel belovend. We hebben al een plaatje in ons hoofd van een reebok in tegenlicht. Helaas gaat dat niet lukken, de reeën laten zich nu niet zien en dit moment is jammer genoeg snel voorbij.

Maar er is even later wel een reegeit die zich laat fotograferen.

 

Het is een heen en weer gesjouw op zoek naar reeën die zich dicht genoeg laten benaderen voor een foto.

 

En er is wel  iets van de bronst merkbaar.

Bij de bosrand staat een reegeit met een kalfje. Ze grazen wat in de hei. Het kalfje eet ook, dat doen ze vanaf 2 maanden. Ook is er een bok in de buurt. De geit biedt zich duidelijk aan.

De bok drijft de reegeit op en ze verdwijnen samen in het bos, het kleintje blijft alleen achter.
Ze staat heel klagelijk te roepen. Maar pa en moe moeten eerst even het nageslacht veilig stellen.

Als moeder terugkeert, wordt het jonge kalfje even gezoogd. Dat betekent dat het jong niet ouder is dan een week of 8 tot 10, want na 6 tot 10 weken is de zoogtijd voorbij. Helaas kunnen we van dat moment geen foto's maken. Ze staan in dekking, achter takken en we durven niet dichterbij te gaan. Maar we kunnen het wel zien en dat is ook heel speciaal.

Na half 10 wordt het licht te hard en verlaten we de heide om er 's avonds nog even terug te keren.

Bronst is voor beide geslachten een afmattende bezigheid en de dieren laveien, herkauwen en rusten tussen het liefde bedrijven door. Deze bok nam duidelijk even wat rust.

Waarna hij opstaat om met de reegeit en het kalfje verder te trekken. Het tweetal blijft enige dagen bij elkaar, ook nadat de dekkingen zijn voltooid. De geit wordt meerdere keren door dezelfde bok gedekt.

 De reebok sloot hierbij aan, maar net buiten mijn blikveld.

Al hebben we van de activiteiten van de reeënbronst maar een beetje meegemaakt, het was weer een ontzettend gezellige dag. Loes had zich goed voorbereid zodat we wisten waar we moesten zijn. Voor de rest moet je je toch altijd maar laten verrassen door de natuur en afwachten wat er gebeurt.
Wat we die dag nog meer gezien en gedaan hebben staat in mijn blog: Groeten uit Loosdrecht

Zoals Loes haar blog besluit:

En reken maar dat Gonnie best tevreden naar huis reed na een fantastische en gezellige zomerdag!, klopt helemaal!

Reeën!

Een jaar geleden plaatste Loes een prachtige serie foto's op haar blog van reeën in de wilde radijs.
Prachtig vond ik ze. Ook andere medebloggers vonden het plaatjes en er verschenen nog meer foto's.

Dit voorjaar nodigt Loes me uit om samen met haar de hei op te gaan. 's Morgens heel vroeg treffen we elkaar om samen een dag op pad te gaan. We beginnen op de Westerheide bij Hilversum.
Al direct bij de open hei zien we twee reeën staan. Waar ik gewend ben dat ze er meteen vandoor gaan, blijven deze rustig staan en kijken wat we doen. Ik krijg zelfs tijd om mijn statief van mijn kar te halen en een foto te maken. (Met mijn 100mm macrolens, ik durf niet meer tijd te nemen om mijn lens te wisselen.)

Even verder staat op een relatief klein stukje grond wilde radijs of knopherik. Het gebied grenst aan een bosperceel. Zowel het bos als het veld zijn afgesloten. De reeën kunnen vanuit het bos zo de radijs inlopen.

De plantjes zijn echter zo hoog dat we alleen bij de bosrand, bij een open stukje, de reeën helemaal kunnen zien. Maar vanaf de andere kant is de achtergrond mooier. We lopen wat op en neer en hopen maar dat we de beste plek kiezen.

 

Als ze bukken om te eten verdwijnen ze helemaal uit beeld. Het is dus een verrassing waar ze zijn en waar ze zullen opduiken.

Ik ben er nog, jullie ook?

We besluiten om toch maar weer bij de bosrand te gaan staan en zijn net op tijd om de laatste reeën terug het bos in te zien lopen.

Wat jammer is dat. Het gaat wel erg snel. Het is nog geen 7 uur en het is al voorbij.

We wachten nog een poosje, tegen beter weten in. Maar de enige die nog van de radijs komt snoepen is een maatje kleiner.

Loes is een fantastische gids en weet nog wel een plekje waar we waarschijnlijk reeën kunnen spotten.

Jawel hoor, op een ander deel van de hei treffen we deze reegeit en reebok aan. Wat zal het hier mooi zijn als de heide bloeit. De volgende afspraak is snel gemaakt :)



Een herkansing in de avondschemer zit er helaas niet in. 's Avonds begint het te regenen en er breekt noodweer uit. Maar de dag begint nog maar net. Het is pas 8 uur en we hebben nog een hele dag te gaan. Wat we hierna gaan doen, zie je in een volgend blog.