Strip: Erop of eronder? Bij de pier van IJmuiden

 

Even terug in de tijd:
Eind september neemt Loes me mee naar de pier van IJmuiden. We leven ons uit met steenlopers, drieteenstrandlopertjes (blogje komt nog) en kanoeten. Als we onder aan de pier zitten, zien we een aalscholver die een vis (een harnasmannetje) heeft gevangen. En wat voor een! Het lekkere hapje is eigenlijk te groot om door te slikken. Het is een hele strijd, die plotseling een stuk moeilijker wordt als er kapers op de kust verschijnen.

Even op de eerste foto klikken, dan volgt een strip van wat zich afspeelde. Alle tekst staat in de foto's.

Veel plezier, Gonnie

 

Klauteren voor steenlopertjes

steenloper

Voor het weekend van 21 en 22 september zijn de weersvoorspellingen prachtig.  Loes en ik spreken af om er een fijn, lang weekendje Zandvoort en omgeving van te maken.

Op zondag gaan we naar de Pier van IJmuiden.

Elke blogger schijnt er wel eens te komen, ik heb er tenminste al heel wat mooie foto's van voorbij zien komen.

 

 

's Ochtends is alles nat en grijs. Mmmm niet wat er voorspeld is.

 

 

 

Dat wil niet zeggen dat de pier er verlaten bij ligt. Integendeel. Het is er vrij druk met fietsers, scooters, motorrijders, vissers, wandelaars, vogelaars en fotografen.

 

 

Voor mij is het helemaal nieuw. Van strandlopers heb ik nog maar weinig kaas gegeten.

Ik had deze foto's geplaatst in het mapje bonte strandlopers, ik bedoel maar ;)

 

 

De steenlopers vallen nauwelijks op als ze rondscharrelen op de begroeide stenen en basaltblokken.

 

 

Ze zijn driftig op zoek naar alles wat daar rondkruipt en zich probeert te verstoppen onder stenen en schelpen, meestal krabbetjes en schaaldieren.

 

 

Vanaf de pier zie je ze wel, maar om ze mooi te kunnen kieken, moeten we lager zien te komen.

 

 

Via de basaltblokken kruipen en glijden we naar de waterlijn. Hoe lager hoe mooier.

maar als we te dichtbij komen, vliegen ze weg en dan moeten wij weer naar boven op zoek naar een ander plekje om opnieuw af te dalen over de glibberige stenen.

 

 

Vooral bij eb zie je ze de stenen omdraaien op zoek naar een prooi. Bij vloed nemen ze rust. Toch begint het tij hier al weer te keren.

 

 



 

Op een iets lager gelegen plekje ontstaat een natuurlijk poeltje waar deze strandloper gebruik van maakt om zich even lekker te wassen. Tja zout zeewater plakt. Helaas is het water in het poeltje hetzelfde zeewater, denk ik dan. De steenloper lijkt er niet mee te zitten.

 

 





 

 Mooi om te zien hoe het water van zijn verenkleed afrolt. Het vet stoot het water echt af. (In de vergroting beter te zien. Daarvoor even op de foto klikken)

 

 

  

Het is niet zo dat we alleen maar steenlopertjes gezien hebben, want wie zien we hier?

Dat is misschien wel de hoofdpersoon van het volgende blog.