Juffers met dauw

Al langere tijd stond het maken van deze foto's op mijn verlanglijstje. Maar ja daar moet het én het juiste seizoen voor zijn én je moet op tijd aanwezig zijn én het weer moet meewerken.

Ik was al een keer eerder gaan kijken, maar toen was ik waarschijnlijk te laat. Nu ben ik met zonsopkomst aanwezig.

Ik was er al op zaterdagmiddag en zag dat er nog libellen, juffers en vlinders rondvlogen. Mijn plan was snel gemaakt: Morgenvroeg op tijd hier terug zijn.

Al vrij snel vind ik op zondagochtend de eerste bedauwde waterjuffer, een ondersoort van de libellen.

Door de dauwdruppels kunnen de insekten 's morgens vroeg niet vliegen. Ze wachten, vastgeklampt aan een riet- of grasstengel totdat ze zijn opgedroogd.

Dat ze wel kunnen zien blijkt als ik dichterbij kom. Ze  verstoppen zich achter de spriet waaraan ze hangen te drogen. In het begin krijg ik alleen twee bolle ogen die me van weerszijden van de stengel aankijken.

Door de opkomende zon kan ik tegenlicht opnames maken.

Na verloop van tijd is de zon al lang en breed op en ben ik nog steeds bezig.
Het duurt wel 2 uur voordat de libellen zijn opgedroogd, ook afhankelijk van waar ze zitten: zon- of schaduwzijde van het water.

Door de hogere stand van de zon krijg ik heel ander licht en dus heel andere foto's. Deze is met de zon meegemaakt.

Ik zoek nog naar echte libellen maar die kan ik helaas niet vinden. Omdat zij hun vleugels gespreid houden geeft dat weer een heel ander beeld. De libellen blijven dus nog even op mijn lijstje staan. Na deze houd ik het voor gezien en ga tevreden naar huis.

Aan de oever van de Dommel

Al een aantal ochtenden en middagen was ik op pad geweest om het ijsvogeltje te fotograferen. Helaas wil dat nog niet lukken. Na de prachtige serie van Greet van de uitsluipende libel zat ik weer anderhalf uur te pierogen. Met de macrolens in de tas besloot ik het roer om te gooien. Ik zat aan de oever van het riviertje de Dommel en rondom mij heen stond alles volop te bloeien, vanaf takjes klonk een gekwetter en gekwinkeleer en er fladderde menig vlindertje en libel rond. De telelens omgewisseld voor de macrolens en plat op de buik in het riet en later in het gras. Met een lekker zonnetje erbij was het daar heerlijk hobbyen.

Ik begon met het zoeken naar een libellenlarve. Ik vond er al snel een, maar die was leeg. Zo'n omhulsel is een prachtig dingetje, je kunt de hele vorm van de libel er al in zien.

Daarna vond ik een beekrombout die al was uitgeslopen, maar de vleugels nog gesloten had. Onder de libel zie je de lege cocon nog hangen.

Het hele proces van uitsluipen duurt lang, ik heb alleen het opdrogen gefotografeerd. Deze libel hing te drogen tussen het riet.

Zo met je neus op zo'n beestje zie je allerlei details die je normaal niet zo opvallen. De ogen zijn bijzonder groot, die hebben ze nodig bij hun jacht: ze jagen op vliegende insecten, die ze in de lucht vangen.De poten zijn aangepast aan het jagen, de kleine stijve haartjes ('doornen') zorgen ervoor dat de prooi niet meer kan ontsnappen.

Bij de opdrogende beekrombout vielen er druppeltjes uit het achterlijf. Of dat bij het droogproces hoort, weet ik niet. Maar het wqaren er best veel voor zo'n insect.

Eenmaal droog achter de oren, ehh op de vleugels is hij direct klaar voor de eerste vlucht.

Er waren ook ander libellen soorten en juffers.Ik heb ze er niet allemaal op kunnen krijgen, want sommigen zijn wel erg onrustig.
Dit is een vuurjuffer.

En een metaalglans libel

De viervlek libel waarvan Greet de mooie serie plaatste:

Ook fladderden er wat vlinders rond. Ik wilde een oranjetipje fotograferen, die had ik heel wat voorbij zien komen op wacht voor het ijsvogeltje. Maar nu was er geen een meer. Wel was er een hooibeestje:

Deze witte vlinder is een geaderd witje (met dank aan Greet en Rene)

Ook zijn de lieveheersbeestjes weer volop aanwezig, lekker dat rood in contrast met het groene gras.

En eentje met een wat ongewoner standpunt:

Zo liggend in het gras, met dat lage standpunt, zien de paardenbloemen er ook zo mooi uit:

De hele wei stond vol met bloemen. Ik zal ze jullie besparen anders wordt dit blog veel te lang. Ik heb het wachten op het ijsvogeltje nog niet opgegeven, hopelijk lukt het nog en kan ik ze binnenkort hier plaatsen.
Bedankt voor de opmerkingen bij het vorige blog, het is leuk om reacties te krijgen.