Vervolg Hof van Twente

Zoals ik in mijn vorige blog schreef,  heb ik nog meer foto's van het uitstapje naar Twente.

Samen met Loes zat ik anderhalve dag in de vogelhut van Han Bouwmeester. Dat was genieten.

Al vrij snel kwam deze Grote Bonte Specht. Hij kwam niet een of twee keer, nee hij bleef maar terug komen en af en toe kwam het vrouwtje ook. Het mannetje heeft een rode vlek op het achterhoofd.

De kruin van het vrouwtje is zwart.

De grote bonte specht is aangepast op een leven in de bomen. De tenen zijn zo geplaatst dat de vogel gemakkelijk verticaal kan klimmen. De staart is stevig en wordt tijdens het klimmen als ondersteuning gebruikt. De stevige, scherpe snavel van de grote bonte specht wordt door de vogel onder andere gebruikt om een nestholte uit te hakken, om voedsel te zoeken en om contact te maken met soortgenoten.

Hier zie je hoe hij zijn tong gebruikt bij het eten.

De tweede ochtend kwam er ook een heggenmus langs, of een blauwke zoals we hem in Brabant noemen.

Het blijft leuk om de meesjes in het water weerspiegeld te zien.

Ook het glanskopje weet de weg naar het lekkere vet wel te vinden. Ze zijn zo ontzettend snel en beweeglijk, dat het lastig is om ze goed op de foto te krijgen.

Een voorjaarssetting met de tak met katjes.



We hadden afgesproken tot uiterlijk kwart voor 11 te blijven, want we hadden nog  veel andere dingen op het programma staan voor die dag. Maar we konden maar niet weggaan. Om 10 voor 11 verschijnt plotseling het rosse woelmuisje in beeld. En ook al heb ik die al een aantal keren op de foto staan, het blijft een leuk beestje.

Direct daarna komt dan ook nog het eekhoorntje. In eerste instantie half verstopt achter deze takken.
Na een half uurtje komt hij terug en komt hij zelfs recht op ons af gerend.

Met een laatste weerspiegeling nemen we met veel tegenzin afscheid van dit mooie fotoplekje.

Wintersstaartje met staartmeesje

Op 1 februari met de eerste sneeuw, voordat het toch nog echt ging winteren, ben ik even naar het vogelhutje gegaan en daar heb ik nog een paar foto's van.

Veel sneeuw lag er niet, maar deze boomklever ging toch even op een stukje mos zitten waarop nog wat verse sneeuw lag.

Even later kon ik hem vastleggen op een takje dat met prachtige zwammetjes was begroeid. 

Deze lijkt er veel op. Hier vind ik de houding van de kop minder, maar het pootje staat zo mooi.

Het was er druk met koolmeesjes, soms wel een stuk of 8 tegelijk, die elkaar niets gunden. Ik twijfel of deze foto wel kan. Of is de vage koolmees op de achtergrond storend door zijn onscherpte?

Ik heb eens vogeltjes zonder staart gefotografeerd, zie bericht Zielepietjes, en ook vandaag verscheen er eentje voor mijn lens.

Ook zonder staart kunnen ze zich wel redden. Na verloop van tijd komen er nieuwe staartpennen. 

De woelmuisjes waren er ook weer. Ik blijf het leuke beestjes vinden.

Hij kwam recht op me af lopen.

Ik heb ook nog wat winterse foto's van  tuinvogels . Laat ik die nu ook maar plaatsen, dan ben ik klaar voor de lente.

Twee platen van een spreeuw in de tuin.

Tot slot het staartmeesje. Het kleine beweeglijke bolletje uit de mezenfamilie.

Nog net wat poedersneeuw op de tak.

Een mooi gezicht als hij wegvliegt, helaas vliegt hij de verkeerde kant op en zit de tak nu in beeld.

Ze blijken een mooi patroon te hebben in de onderkant van de staartveren.

Er valt wat sneeuw van de tak af als het staartmeesje zich verplaatst.

Lekker in het zonnetje. Laat de lente maar komen.

Dat geldt ook voor mij. Mijn winterfoto's zijn op, ik wil het voorjaar gaan ervaren en vastleggen.

Bedankt voor je bezoekje en eventuele reactie.

Gonnie

Rosse woelmuis

Op de laatste dag van de kerstvakantie ga ik toch nog op stap. De keuze valt op het hutje op de Veluwe, daar zit je droog bij een eventuele bui. Nou die bui komt er wel, ook meer dan eens.
Daardoor is het toch wel erg donker en moet de iso flink omhoog.
De foto's van laat op de middag zijn dan ook niet bruikbaar door te veel ruis.

De boomklever komt regelmatig op het lekkers af. Hij kleurt wel erg mooi bij de zwammen op de boomstam.

Ook het roodborstje poseert even voor de camera. (Vormt ook een goede kleurcombinatie.)

Maar de meeste aandacht gaat deze middag toch wel uit naar de rosse woelmuisjes die daar huizen.

Deze muizensoort is op de rug glanzend roodbruin en aan de buikzijde grijs, de voeten zijn wit. Hij heeft een rodere vacht en grotere oren dan de veldmuis. Alleen de jonge dieren hebben dezelfde grijsbruine tint. De rosse woelmuis heeft een gezet postuur, stompe snuit, kleine ogen en oren en een behaarde staart.

Ze zijn zowel overdag als 's nachts actief. Ook in de winters is de woelmuis actief, want hij houdt geen winterslaap. Hij is niet schuw en laat zich regelmatig zien. Hij springt niet zoals de bosmuis, maar hij rent dicht langs de grond. De rosse woelmuis maakt gebruik van routes door het kreupelhout, ondiepe ondergrondse gangen en voldoende dichte ondergroei. De routes lopen kriskras door zijn territorium en hij gebruikt ze om voedsel te verzamelen of te vluchten voor roofdieren. 

De rosse woelmuis past zijn menu aan het seizoen aan: groene plantendelen in het voorjaar, zaden, paddenstoelen, mossen en noten in de herfst en winter, dierlijk voedsel zoals wormen en slakken in de zomer. Jonge dieren eten minder zaden dan oudere dieren.
De rosse woelmuis neemt het voedsel vaak mee naar zijn hol om het daar op te slaan of veilig op te eten.

De sterkste diertjes worden hooguit 18 maanden. Al in februari wordt begonnen met de voortplanting en ze gaan hiermee door tot laat in de herfst. Het wijfje werpt in die periode 4 a 5 nesten van elk zo'n 3 tot 7 jongen. De jonkies zijn al na een maand zelfstandig en al snel daarna rijp voor de voortplanting. Dus voordat je het weet zit de Veluwe vol met rosse woelmuizen.

In het hutje zat al een fotograaf: Peter Vosman. Ik zei og even tegen hem dat het toch wel leuk zou zijn als we reeën of herten te zien zouden krijgen. Plotseling zegt hij: Kijk nou! Daar komen 3 reeën het vrij open stuk voor de hut opgerend. Ze zijn duidelijk door iets of iemand opgeschrikt. Ze kijken schichtig om zich heen, blijven kort staan en gaan er dan vandoor. Naast mij hoor ik klikklikklikklikklik, ik probeer als een bezetene scherp te stellen. Eerst via de autofocus, daarna manueel. Mijn converter levert weer problemen op. Laat maar, hoor ik links naast me zeggen, ze zijn al weg. Balen!
Mochten jullie een van de reeën toch nog willen zien, volg dan de volgende link, in het mapje nieuw staan zijn foto's van deze middag:
www.vosman-fotografie.nl (Inmiddels is de foto verplaatst van het mapje nieuw naar de hoofdsite)

Vanuit een hutje op de hei

In september en december heb ik wat uren doorgebracht in een schuilhut en daar kreeg ik verschillende vogels voor mijn lens. Niets speciaals, het zijn de gewone huis, tuin en keuken vogels, maar ik wil ze toch plaatsen. Zoals dit koolmeesje dat net wat beweging in zijn pootje heeft.

Een mannetjes merel komt even wat eten.

Ook de boomklever liet zich af en toe zien.

De pimpelmees

En de heer vink

Een rossewoelmuis liep druk heen en weer.  Hij was zo snel dat het lastig was om hem te pakken te krijgen.

Vreemd gezicht met zo'n grote pelpinda in zijn bekkie.

De slagroom op de taart is de eekhoorn die zich even laat zien. Ook hij komt voor de pinda's.

Gisteren zag ik nog deze twee paddenstoelen.

Een koraalzwammetje en nog iets anders. Geen idee wat dit is:

 



De structuur doet me aan koraal denken, dus mischien ook iets in die soort? ben benieuwd of iemand het weet.
Met dank: een afgebroken stinkzwam, het restant van de holle steel. Het is dat ie afgebroken was, anders had ik het natuurlijk wel geroken ;)

Groeten, Gonnie