Overzicht 2018

 

januari 2018
Door beweging van de camera ontstaat de suggestie van sneeuw

 

2018 is voorbij.

Een jaar met maar 2 blogjes. Het komt er niet meer van. Maar nu met de overgang van oud naar nieuw en de reflectie die daar bij schijnt te horen, mis ik toch mijn jaaroverzicht. Zeker na het zien van de mooie overzichten van medebloggers.

Dus totaal onverwacht een blogje met daarin 12 foto's van het afgelopen jaar.

 

 

 

februari 2018
Dode boom in winters landschap

In de winter ben ik voor de fotoclub bezig geweest met beweging in foto's van bomen.

Ook bezocht ik weer een keer het gebied met de dode bomen toen er een dun laagje sneeuw lag. Het is een fijne locatie.

 

maart 2018
Blauwe heikikker

 In maart bij de eerste mooie dagen verschijnen de heikikkers weer. Ik had maar een keer de gelegenheid er heen te gaan en o wat waren ze extreem schuw. Toch blij met deze opname.

april 2018

Zonsondergang Texel

 In april boekte ik samen met Loes een weekendje Texel bij Smit in beeld, met Jan en Mart Smit. Het was leuk, leerzaam en gezellig. De tip voor een uitsnede van 4 bij 5 kreeg ik van Mart en die pakt bij deze foto goed uit.

mei 2018
Druppelfotografie

 

Deze winter kreeg ik een druppelaar te leen van iemand van de fotoclub en daar heb ik lekker mee kunnen spelen. Vooral experimenteren, wat werkt wel en wat niet en hoe krijg ik andere beelden?

juni 2018
Steenuiltjes

 Eindelijk een plekje gevonden waar ik in een tuin steenuiltjes mag fotograferen. Het koppeltje uiltjes had maar 1 jong. Leuk om het verlaten van het nest te volgen.

 

juli 2018
Wilde peen

 

 In de zomer gingen Loes en ik naar het zuiden van Limburg. Deze tegenlichtopname van Wilde Peen is gemaakt tijdens dit uitstapje.

 

augustus 2018
Heidelandschap met dreigende lucht

 Met een paar mensen van de fotoclub bezochten we radio Kootwijk. Na het gebouw van binnen gefotografeerd te hebben, liepen we ook nog even buiten rond. Er kwamen dreigende wolken aanzetten boven de bloeiende heide.

 

september 2018
Edelherten Weerterbos

 De edelhertenbronst in het Weerterbos wordt steeds drukker bezocht. Maar gelukkig is het er nog niet zo druk als op de Wildbaan. Deze foto maakte ik toen het nog zo donker was dat we het hert niet met het blote oog konden waarnemen. Grappig is het dan als je via de camera het dier wel te zien krijgt.
 

oktober 2018
Spelen met herfstblaadjes

 Ook in de herfst planden Loes en ik een gezamenlijk uitje. De paddenstoelen lieten het helemaal afweten, maar we leefden ons heerlijk uit op de herfstblaadjes.

 

november 2018
Grote bonte specht

 

 Als afsluiting van onze minivakantie huurden we de fotohut van Gerwin Kieboom in Drunen. De vijver is lang en het licht kan daar fantastisch mooi zijn.

december 2018
Paddenstoeltje in de sneeuw
 

 In de herfst was het zo droog dat er geen paddenstoel te bekennen was. Pas op de eerste winterse dag met sneeuw fotografeer ik dit jaar een paddenstoel. Herfst ontmoet winter.

Ik sluit af met een foto als vooruitblik op het nieuwe jaar. Bij de club ga ik een projectje "meervoudige belichting" uitvoeren. Ben benieuwd wat me dat gaat brengen. Misschien rolt er tzt wel een blogje uit ;-)

Voor iedereen een heel gelukkig en gezond 2019 met prachtige fotomomenten!




2019
Meervoudige belichting

 

 







Dode bomen

 

Eind 2017 ging ik met Jan, een bevriende fotograaf, naar een heidegebied waar in 2010 een hevige brand heeft gewoed. Het resultaat van die brand is na al die jaren nog duidelijk zichtbaar.

Er was mist voorspeld en dat leek ons een mooi moment om te gaan. Helaas was er geen sprake van mooie mistflarden of grondmist. Het was gewoon erg grijs. Door het gebruik van een zoomlens wordt de mist wat beter zichtbaar.

Maar toen de zon er even doorheen wilde prikken, werd het toch wel mooi. Bovenstaande boom veranderde enorm toen ik er even omheen liep. Wat een ander standpunt kan doen met je onderwerp.

Helaas heb ik de onderkant niet goed in de gaten gehouden. :-(

Jammer dat sommige bomen zijn afgezaagd. De rechte stompen zijn zo lelijk. De dode bomen met hun grillige takken steken mooi tegen de donkere lucht af.

Toen we de heide verlieten zei ik al dat ik terug wilde gaan als er sneeuw lag. Helaas moesten we daarvoor wachten tot afgelopen zaterdag. Maar op deze laatste winterse dag van het seizoen lukte het nog net om een paar sneeuwlandschappen te fotograferen.

Een groene boom in maart. Het lijkt een eik, maar het zal wel een den zijn.

De heide ligt bezaaid met dode takken, een teken dat de natuur zelf mag opruimen.

 

Met deze foto sluit ik mijn blog af. Over deze ben ik zelf wel tevreden. De boom staat mooi vrij en de brandschade is nog steeds zichtbaar. Ook het licht werkte fijn mee.

Ik ben benieuwd hoe het er uitziet als de heide bloeit. Wordt vervolgd ?!

Bronsttijd van de edelherten

Eigenlijk zat ik een beetje in tweestrijd. De mooie foto's en enthousiaste berichten aan de ene kant, de overvolle Wildbaan met lange rijen statieven, teletoeters en auto's aan de andere kant. Ga ik wel of niet de bronst van de edelherten bekijken?
Ik ben woensdag 14 sept. gegaan en kwam super enthousiast thuis.

                                          De lokatie, de Wildbaan op de Hoge Veluwe

Vorig jaar ben ik een keer geweest en vond het wel aardig. Maar het was toen al behoorlijk donker en ik had "maar" een 300 mm op een fullframe. Nu met mijn 200-400 en 1.7 teleconverter is dat toch anders.

De bronsttijd valt voornamelijk in de tweede helft van september tot begin oktober.
De afgelopen weken kwamen de herten pas tussen half 7 en 7 uur uit het bos. Op zaterdag was het topdruk en toen waren er maar 3 hindes te zien. Vandaag zijn ze om half 4 al te zien tussen de bomen.
Om kwart voor 5 verlaten ze de dekking en vertonen ze zich op het veld.

 Hier komen we voor en het is nog vroeg, dus hebben we goed licht.

De hindes eten met de koppen dicht bij elkaar, alsof ze allemaal het zelfde plukje gras het lekkerst vinden. Of ze willen lekker even roddelen over de man in hun midden.

Met z'n tweetjes kan dat ook.

In mijn ogen ziet hij er goed uit:) Mooi gewei, goed in zijn vacht en stevig op de poten.

Ook op zijn achterkant is niets aan te merken.

De vrouwelijke herten (hinden) en onvolwassen dieren van beide geslachten vormen aparte roedels.  Hinderoedels worden meestal geleid door een dominant vrouwtje met kalf, de leidhinde. Pas in de bronsttijd voegen de mannen zich bij de hinden.

De bronsttijd valt van de tweede helft van september tot half oktober. De mannetjes proberen dan harems te vormen. Dit doen ze door luid te burlen (een soort loeien) en hun krachten te meten met rivalen. Rivalen lopen dan langzaam naast elkaar. Vaak zal er één weglopen, maar als ze even sterk zijn, kan een gevecht losbarsten. Tijdens een gevecht trachten de herten elkaar met hun gewei weg te drukken, waarbij soms verwondingen of afgebroken geweien voorkomen. De winnaar, ook wel plaatshert genoemd, dekt de hindes. Hij blijft daarvoor enige tijd bij de groep, de leidhinde blijft de groep echter leiden.

Hoe sterker en gezonder het mannetje, hoe groter zijn harem. Het succesrijkst zijn herten van een jaar of acht. Deze kunnen harems vormen van 10 à 20 hinden.

Het lijkt alsof hij hier de fotografen op de Wildbaan wil laten weten op afstand te blijven.

In de roedel is een nog jong kalfje aanwezig. Het is lekker speels en op een gegeven moment staat het midden in de waterplas te stampen waardoor het water hoog opspat.

Een familiebeeld: man, volwassen hinde en wat jongere hinden, met het kleine kalfje huppelend

ertussen.

Als er een heteluchtballon overkomt, stuurt het hert de hinden terug het bos in.

Er was nog een tweede hert dat even alle hinden weglokte, maar na een poos kwamen ze in kleine groepjes weer terug.
Het was een heel mooi schouwspel en de dag ging met prachtig licht over in de avond. Tijd om weer naar huis te gaan.

Volgende week dinsdag ga ik in de OVP op zoek naar de edelherten. Als dat iets wordt, zie je dat in mijn volgende blog.

Hij op de hei

Hij op de hei

Deze week een paar keer de hei op gegaan. Als ik aan het fotograferen sla, is het wachten geblazen. Lui in de hei liggend is dat geen straf. Zo heb ik alle tijd om te hobbyen.

Dit is de Oirschotse heide, oefengebied van de militairen.

Ook op en tussen de heideplantjes fladdert en kruipt van alles rond.

Er is blijkbaar genoeg nectar te halen en de bijen zitten helemaal onder het stuifmeel.

Weer wat macrowerk dit keer, ik heb de smaak te pakken.

Grote beer

Een mooie, lang behaarde rups op weg om een beervlinder te worden.

Close-upje

Roodbeker mos

Mooi contrast het lichte groen met het paarse van de hei

Eigenlijk was het niet  Hij op de hei, maar Zij op de hei, want ook onze honden Pike en Jones waren

 van de partij.