India: de Ganges

Een sadhu, een heilige man
 

Zoals ik in mijn vorige India-blog schrijf, vertrekken we die avond met de nachttrein naar Varanasi.

Omdat de reis geheel voorbereid en gepland is, mogen we op het station wachten in de eerste klas wachtruimte. Een hele belevenis, waarbij ik mijn bezoekje aan het toilet bij nader inzien toch maar uitstel tot in de trein, omdat een grote rat mij net voor is.

De consternatie die het beest tot gevolg heeft, is voor de wachtende Indische dames lachwekkend.

Eerste klas wachtruimte op het station

De coupé is krap en de bedjes kort, maar de trein zorgt ervoor dat we de volgende ochtend op tijd onze bestemming bereiken.
Vandaag bezoeken we diverse tempels. O.a. Sarnath, een heilige boeddhistische plek waar veel buitenlandse boeddhistische monniken aanwezig zijn.

Bhoeddistische monnik in Sarnath

Ook bezoeken we een aantal hindoeïstische tempels, waar we bijna niet mogen fotograferen. Ergens heb ik even contact met een Indische dame. Als ik Kim wijs op het verschil in uiterlijk, met name het aantal sieraden wat zij en wij dragen, begrijpt ze dat. Buiten op de trap waar we onze schoenen weer aandoen (in de tempel mag je die niet dragen) vraag ik via de gids of ik haar voeten mag fotograferen. Ze vindt dat prima en alle vrouwen komen ernaast zitten en lachen mee.
Na afloop trekt ze een ring van haar vingers en geeft hem mij. Ik durf hem eigenlijk niet aan te nemen. Maar Kim vertrouwt me toe dat niet alles goud is wat er blinkt en met die geruststellende gedachte schuif ik hem aan mijn vinger.

Indische vrouwen dragen veel sieraden, ook om enkels en tenen.

De volgende ochtend staan we om kwart over 5 klaar voor een boottocht over de Ganges. Een Hindoe moet toch eigenlijk wel eenmaal in zijn leven een ritueel bad hebben genomen in deze heilige rivier. Het laatste stukje naar de rivier is druk met zingende pelgrims en vele verkopers van bloemen, kaarsjes en containers om water in mee naar huis te nemen.

Offerbloemen
 

We komen ogen, maar vooral tijd te kort. We moeten doorlopen, want we willen met zonsopkomst in de boot op de rivier zitten. We varen een stuk stroom afwaarts, daarna keren we en gaan weer stroom opwaarts tot aan de crematieplaats.

Zonsopkomst op de Ganges

Overal drijven kleine offermandjes met een klein vlammetje erin.

Het water van de rivier is sterk vervuild. Dat weerhoudt de mensen er niet van om zich helemaal onder te dompelen, want de rivier wast al je zonden weg. Er wordt van gedronken, de was wordt erin gedaan. Er zijn stenen trappen, de Ghats, waar de lichamen van overledenen worden gecremeerd, waarna de as wordt uitgestrooid in het water.
Het is er bij zonsopkomst al een drukte van belang. We zien mediterende mensen en een yoga-klas.
Vanuit de boot blijf je op afstand. De Ghats zijn voor de Hindoes en de crematieplekken mag je niet fotograferen.



Verrtrekpunt met de boot
 

 

 

Mediteren



 

 

 

 

 

 

Steeds wordt er een bloemknop van de draad getrokken en in het water gegooid.

 

 

Meditatie en een reinigend bad voor lichaam en ziel

De was.



Dagdromen
 

Asceet?
 

Houtstapels voor de crematies

Bij de crematieplaats gaan we weer aan land en lopen door het oude deel van Varanasi.

Sadhu



Klein steegje in Varanasi met lokale bevolking en koeien

Overal zijn tempels en altaartjes
 

Tegen de avond gaan we met de trein terug naar Delhi voor de laatste dagen in India. Hoewel niemand India bovenaan op zijn lijstje van vakantiebestemmingen had staan, hebben we er allemaal ontzettend van genoten. Het was een indrukwekkende week en ik ga graag nog een keer terug.
SNP en Zoom bedankt voor deze indrukwekkende reis. Bloggers bedankt voor jullie reacties.

India: Agra en de Taj Mahal

Na Jaipur vervolgen we onze reis richting Agra. Tijdens de rit passeren we veel akkers waarop hard gewerkt wordt. We vragen om een fotostop want die felgekleurde sari's tussen het goudgele graan zijn prachtig. Mijn kopfoto is hier ook gemaakt.

Even een natuurfoto tussendoor.

We maken een tussenstop in Fatehpur Sikri waar we onze gids ophalen. Helaas is het licht veel te hard om de mooie gebouwen zoals de moskee en paleizen goed te fotograferen.

Bij de moskee in Fatehpur Sikri
 

We rijden door naar Agra, daar ligt de Taj Mahal, het bekendste bouwwerk van India en behorend tot de 7 nieuwe wereldwonderen. Het is een groot wit marmeren mausoleum, dat Shah Jahan in 1632 (tot 1648) liet bouwen voor zijn in het kraambed overleden vrouw. Elk jaar bezoeken miljoenen mensen deze ode aan de liefde.

Bij zonsopkomst zijn we "binnen".

 

We gaan bij zonsopgang de Taj Mahal fotograferen, omdat het gebouw er dan op het mooist uitziet. Helaas zijn we niet de enigen die dit denken. Zo staan we 's morgensvroeg, bij het krieken van de dag, samen met honderden anderen in een lange rij op straat te wachten totdat de deuren opengaan. Dan nog proberen een originele foto te maken :-)

Eerste blik op de Taj Mahal

Tijdens het wachten maak ik deze foto. Door het raampje boven, de omlijsting en links het mobieltje met foto van de ... vind ik hem toch nog redelijk origineel.

Maar daarna maken ook wij de bekende plaatjes. Hoewel de zonsopkomst niet spectaculair is hebben we toch mooi zacht licht. Statieven zijn verboden, dus alles uit de hand, met gebruik van grijsverloopfilter.

Je mag ook naar binnen, waar de tombes staan van de Shah en zijn vrouw. Die mag je niet fotograferen. Maar vanuit de gangen kan ik wel een doorkijkje naar buiten maken.
Ik had er graag een Indiaase vrouw met sari bij gehad (maar zonder toerist in beeld). Het wachten daarop duurde te lang, de afgesproken tijd is zo voorbij.

Doorkijkje vanuit de Taj Mahal

Anderhalf uur later staat de zon al flink te branden en is het licht te hard. We besluiten op het einde van de dag terug te keren.
Omdat we graag iets van het dagelijkse leven willen zien, maken we een wandeling. We komen in smalle straatjes en daar treffen we de lokale bevolking. Dit vind ik het leukst.

De groentenboer

Zelfs de weegschaal krijgt een bloemenkrans



Gezellig praatje met de buurvrouw en de geit luistert mee.

Water halen

Lekker afkoelen

 En nu ik nog een keer?

 

 

Een foto van mij? Ja hoor, ga je gang.

 

 

 

Op weg om melk (?) te halen

 

Ook hier kun je buiten op straat naar de kapper

 

Less is more

 



 

 

Bij de ingang van een boeddhistische tempel zag ik dit tafereel:

 

 

 

 

Vanuit Agra nemen we de nachttrein naar Varanasi. Wat we daar zagen, komt in het laatste blogbericht van deze India-serie.

India: Jaipur

Op de eerste ochtend in India vertrekken we naar Jaipur, de hoofdstad van Rajasthan, ook wel de roze stad genoemd.  Toen in 1876 de Prins van Wales op bezoek kwam, werden ter ere van hem de gebouwen roze geverfd, de kleur van de gastvrijheid. Sindsdien krijgen de gebouwen regelmatig een nieuwe lik roze verf.

Bekend is het paleis der Winden, maar dat staat helaas in de steigers en daardoor niet de moeite waard voor een foto in het blog.
Ook zien we (vanaf de oever) Jal Mahal, het Waterpaleis, dat gelegen is in een meer. Met ramen aan elke zijde kan het er heerlijk doorheen waaien. Het is hier druk met binnenlandse toeristen.

Het Waterpaleis

De volgende ochtend vroeg bezoeken we het Amberfort dat op een heuveltop ligt. Op een olifant word je naar de ingang van het fort gebracht, dat helemaal is gebouwd met wit marmer en de typische rode zandsteen.

Olifant aan de voet van de heuvel bij het Amberfort

Eerder deze week werd het Holifeest gevierd, het festival van de kleuren. Helaas kwamen we net een dag te laat. Het is het bekende Hindoefeest waarbij de mensen zakjes gekleurd poeder over elkaar heen gooien. Tegelijkertijd vieren ze in Jaipur het olifantenfestival. De mahouts, begeleiders van de olifanten, versieren en beschilderen de dieren van top tot teen. Er is een parade, er zijn wedstrijden en er is een verkiezing voor de mooiste olifant. De beschildering op de olifanten is nog zichtbaar.

Poserend bij een jonge olifant die aan mijn tenen begint te sabbelen

In het fort

Uitzicht op het heuvellandschap en het Maothameer

 

 

 

Overal in de steden zie je dieren lopen. Als we van het fort weer naar beneden wandelen zie ik een geit bij een prullenbak. Tja gras groeit hier niet en je moet toch iets eten, dan maar een bloemenkrans.

Na het bezoek aan het fort nemen we een kijkje bij wat kleine ambachtelijke bedrijfjes, een edelstenenslijperij en een bedrijfje dat stof bestempeld. Het handmatig bedrukken van de stof vergt veel concentratie. Een klein foutje en alles is voor niets geweest.

In Jaipur staat een grote sterrenwacht, de Jantar Mantar. Tot op de minuut nauwkeurig berekent de gids met de zonnewijzer de tijd.

Jantar Mantar

Jantar Mantar

Het City Palace

Jaipur levert mooie straatbeelden op. Het leven speelt zich grotendeels buitenhuis op straat af.

 

Zelfs voor een bezoekje aan de kapper of voor een scheerbeurt kun je op straat terecht.

 

Op allerlei plaatsen zie je kleine stilleventjes hangen, vaak pepertjes en wat vruchten. Dit is een offer om succesvol zaken te kunnen doen.

 

 

 

Overal zijn kleine offerplaatsen, heilige beelden en grotere tempels. Er worden veel bloemenkransen geofferd en kaarsjes gebrand.

 

Bij deze Hindoetempel moesten we even wachten. Om 5 uur gingen de gordijnen open en dan waren de goden aanwezig. Tja, blijkbaar hebben ook goden een drukke agenda.

Deel 3 over India speelt zich af in Agra met o.a. de Taj Mahal.
Of dat al in het volgende blog te zien is weet ik nu nog niet, maar het komt wel :-)