Boomkikkertjes in de herhaling

Even nog een blog van foto's van het einde van de zomer. Eind augustus is er een zonnige dag. Ik heb vrij en besluit terug te gaan naar het gebied met boomkikkers waar ik eerder was. Zie mijn blog Op zoek naar boomkikkers
Moesten we toen echt goed zoeken om er eentje te vinden, nu zitten er in elke braamstruik die maar een beetje gunstig in het zonlicht staat een of meerdere kikkertjes.

Tussen het groen
 

 

Een typisch kenmerk van de boomkikker is de heldere, lichtgroene kleur en het ontbreken van vlekken of strepen op de rug. De kleur kan ook groengrijs, geelbruin of bruin zijn, afhankelijk van de temperatuur en de gemoedstoestand van de kikker. Het veranderen van kleur heeft niets met het aanpassen aan de ondergrond te maken maar met stress. De lichtgroene kleur biedt een uitstekende camouflage.

 

 

Op ooghoogte
 

 

Net als alle amfibieën is de kikker koudbloedig en zit hij het grootste deel van de dag doodstil op een tak of blad om zo veel mogelijk energie te sparen. "s Nachts wordt hij actief als hij op zoek gaat naar insecten.

Hoog in de struiken

 
Boomkikkers zonnen veel en verstoppen zich niet, maar vertrouwen op de camouflage. Tijdens het nemen van een zonnebad slaapt de kikker, de ogen worden gesloten en de pootjes worden zo dicht mogelijk tegen het lichaam gedrukt om uitdroging te voorkomen.




Onder de palmboom

 

Wie ziet me hier zitten?



 

Hoog in een bramenstruik zit een kikkertje op een blad. Bijna onzichtbaar,  zijn schaduw verraadt dat hij er zit.

 

 



Doe ik het of doe ik het niet?

 



De boomkikker heeft een soort hechtschijven aan tenen en vingers die doen denken aan zuignappen.  Er komt bij het neerzetten van de pootjes vocht in waardoor de kikker blijft plakken.

 

Pootjes met hechtschijven, de "zuignapjes".

 



Klaar voor de sprong

 

 

Het kikkertje heeft stevige achterpoten waarmee hij vrij grote sprongen kan maken.

 

 



 

Ik had gehoopt om een boomkikker op de bramen aan te treffen, maar daar zit er geen een op, zelfs niet in de buurt. Ze zitten allemaal op de bladeren. Ik spreek even iemand die er regelmatig komt en die vertelt me dat ze er nog nooit een op bramen heeft zien zitten.

Ook gaan ze niet op een vroeg, mooi rood herfstblad zitten. Leek me wel mooi die contrasterende kleuren, maar tja dat past natuurlijk ook niet in het camouflage verhaal.

 

 

 

Nee laat ze maar lekker hun eigen gang gaan. We moeten zuinig zijn op deze kleine springers die op de rode lijst staan omdat ze worden bedreigd met uitsterven.

 

 

 

Op zoek naar boomkikkers

 

Het Landschap VZW organiseerde in het weekend na ons Ardennen avontuur (zie mijn vorige blogberichten) een dagje boomkikkers zoeken in Nederlands Limburg. Om verstoring te vermijden wordt de exacte afspraakplaats pas op het laatste moment bekend gemaakt. Er wordt ons gevraagd om die niet verder te verspreiden en daar houden we ons natuurlijk aan.

We (Loes, Yvonne en ik) zijn ruim op tijd aanwezig en gaan zelf al even op pad. Omdat boomkikkertjes op braamstruiken vertoeven, struinen we alle gunstig gelegen struiken af. Yvonne blijkt een prima speurder te zijn en vindt enkele kikkertjes. Helaas krijg ik ze niet op de foto voordat ze weer verdwenen zijn, maar we komen ook allerlei andere beestjes en mooie bloemetjes tegen.




Gevlekte smalbok

Hieronder eentje snoepend van het stuifmeel op een bloemetje van de braam.





Ik zie een plantje en denk dat het hop is, maar het blijkt heggenrank te zijn. Met zijn ranken hecht hij zich vast aan alles wat om hem heen staat. Het is een snelle groeier.



Heggenrank

Als de zon schijnt lukt het om een opname te maken van een paars bloemetje met bokehbubbels.



Beemdooievaarsbek

 

Dan is het tijd om te verzamelen en gaan we met een grote groep op pad. Een vrijwilligster legt uit dat de omstandigheden om boomkikkers te treffen niet ideaal zijn: wind, te koud, geen zon. Maar omdat we er zelf al een paar gevonden hebben, gaan we vol vertrouwen op pad.

We wandelen langs een watertje en door een bos en uiteindelijk arriveren we bij een weiland.

Daar staan veel braamstruiken en heel veel brandnetels. Na goed speuren blijken er inderdaad kikkertjes te zitten. Niet veel, maar ze zijn er wel.



 

boomkikkertje op een braamstruik

 

Loes in actie tussen de brandnetels

De kikkertjes zitten vaak diep in de struiken en het valt niet mee om ze een beetje vrij op de foto te krijgen. Zodra ze in beweging komen, verdwijnen ze dieper de struiken in.

De leuke pootjes met zuignapjes krijgen we niet te zien.

 



 

Vooraf bedenk je je hoe je ze mooi in beeld wilt krijgen, maar dat lukt dus niet. Hieronder zie je er eentje in een standaard houding: plat op de buik met de pootjes onder zich gevouwen.

Het groen steekt wel mooi af tegen de paarse tak van de braamstruik. Nu zie je ook goed hoe klein ze zijn.

 

 





 

De groep wandelt verder maar Loes en ik blijven in het weiland. Er bloeien veel bloemen, de zon schijnt en er vliegen ontzettend veel vlinders rond. Heerlijk is het hier.

 

Bruin zandoogje

 

Yvonne zoekt ons na afloop van de wandeling weer op en we blijven de rest van de middag heerlijk stoeien met de steeds maar weg vliegende vlinders.

 



Love is in the air





Groot dikkopje

Er bloeit een mooi plantje dat ik nog niet eerder gezien had. Het gaat om Kraailook.

 

Kraailook

Een grappig donkerrood bloemetje met groene sprieten.

 

Het blad van bitterzoet blijkt een mooie paarse rand te hebben. De knoppen zijn diep paars.

 

We vermaken ons prima met het zoeken naar boomkikkertjes, het achtervolgen van weg fladderende vlinders en het proberen vast te leggen van juffers, hommels, bijen en sprinkhanen.

 

 

 

Met volle geheugenkaarten keren we huiswaarts na  een heerlijke zonnige zondag in Limburg.



Fotoreis Spanje: 2 mei

Vale Gieren op een rotskam

 

Op donderdag begint het weer een beetje bij te trekken richting 10 graden. Na het ontbijt vertrekken we naar de vallei van Hacinas. Onderweg zien we vale gieren hoog op een rotskam zitten.  

 

 

 

 

Heel even breekt de zon door en hebben we een mooie blauwe lucht. Wat een verschil is dat.

 

Maar de zon verdwijnt jammer genoeg snel en bij de vluchtbeelden is de lucht weer grijs.



Kenmerkende "vingers"

Aan de onderkant zie je een lichte band lopen



Hoog in de lucht cirkelen vale Gieren

We zien ook nog even een bergfluiter.




bergfluiter

De volgende stop is bij een oude, vervallen watermolen. Ik laat die voor wat hij is en buig me over een rood kevertje in het groene gras.

Bart geeft me het terechte commentaar dat de foto zo te saai is, je bent er te snel op uitgekeken. Hij laat zien hoe je door het gras heen een spannendere opname kunt maken. Dat moet ik nog even rustig oefenen. Op deze plek lukt het niet meer, we gaan door.

 

We zijn nog steeds onderweg naar de Vallei van Hacinas als we even de auto uitgaan om een ooievaarsnest te fotograferen. Je ziet hier hier veel nesten in populieren, waarbij de top is uitgezaagd.

De nesten zijn vaak meer dan een meter hoog en worden jaar na jaar gebruikt.

 

 

De laatste stop voor de vallei is in een dorpje waar de ooievaars een wel heel bijzondere plek hebben uitgezocht. Hoog op een dubbele boog staat een Christusbeeld met aan weerszijden, onder zijn hoede, nestelende ooievaars.  

 

 

Zo hoog heb je een mooi uitzicht over het dorp en de omgeving.

 

 

Dan arriveren we bij het wasmeer waar we gaan lunchen te midden van de madeliefjes. De techniek van de dag is bokeh-bubbels over kleine en grote afstand. Helaas gaat dat niet zonder zon. Bart is inventief en zet de koplampen van de bus aan. Dick is even model en wij doen ons best, maar het lukt niet echt.

 

Model Dick in het midden, op de achtergrond het wasmeer.

Daarna gaan we lekker zelf aan de slag. Het is daar een prachtig klooiplekje bij het meertje. Er groeit ranonkel en er zitten boomkikkertjes. Zelfs een mooie grijs/bruine variant. Helaas is de uitgedroogde graspol wel erg rommelig.

 

 

Boomkikkertje
 

 



Bij dit groene exemplaar is de achtergrond al een stukje rustiger.

 

 

 



Epke Zonderland in training
 

De dikke sprieten van de pitrus combineren heel mooi met dit kikkertje, vind ik. Het lijken wel rekstokken of de leggers van de brug.

 

Vrolijk boomkikkertje

Aan het einde van de middag gaan verlaten we deze mooie plek en rijden verder de vallei in. We komen bij prairies met loslopende runderen en paarden.

 

Merrie met veulen

 

 

 

 

Ook hier staat een oude schapenschuur.

 

Nog wat verder in de vallei waar de weg al lang geen weg meer is, maar meer een karrenspoor is met diepe geulen staan oude, met korstmos begroeide eiken. Een bos vol, heel apart.

 

 

Op de terugweg naar huis stoppen we voor de laatste keer. De ondergaande zon verlicht populieren en struikjes met jong blad eraan. Het lijkt wel herfst met al die warme kleuren.

 

 

De week vliegt voorbij. Morgen, vrijdag, is het al de laatste dag van deze fotoreis.