In Panama is nog veel natuur. We waren in het oerwoud, het nevelwoud, de mangrove en aan de kust. Overal kroop en fladderde er van alles rond. In dit blog een impressie, msommige zonder namen, want tijdens de vogelexcursies vlogen die bij mij het ene oor in en het andere weer uit. Onthouden lukte echt niet. Na de laatste excursie kregen we een dag later een lijst met vogelnamen van de vogels die we die dag gezien hadden, het waren er 40.
We hebben door het Panamakanaal gevaren, met deze fregatvogels boven onze hoofden.Het zijn grote zeevogels van ruim een meter lang en een spanwijdte van meer dan twee meter. De vogel is vrij licht en daardoor goed in staat tot zweven en vliegen. Uren achtereen kan hij boven de golven zweven, speurend naar prooi. Hij vangt vooral vissen en weekdieren en soms ontfutselt hij sterns of jagers hun prooi.
Aan de witte kop met borst te zien is dit een juveniel.
Ook pelikanen hebben we veel gezien.
Met behulp van de lijst en google gok ik dat dit de tropical kingbird is, daar een veel voorkomende vogel. De volgende is de social flycatcher, ook die hebben we erg vaak gezien.
Deze vogel zagen we in het oerwoud, in het nationaal park Soberania bij Panamastad. Daar zaten ook allerlei verschillende insecten zoals deze sprinkhanen.
Ook veel verschillende vlinders hebben we gezien. De omstandigheden waren niet optimaal: donker met hard licht waar de zon doorkwam en geen statief.
Deze vlinder heeft transparante vleugels, de kwaliteit is niet geweldig, maar de vlinder wel. Daarom plaats ik hem toch maar.
In Zuid-Amerika leven veel kolibries. De mannetjeskolibrie is bont, meestal metaalachtig groen gekleurd, met een glanzend rode, blauwe of smaragdgroene keelkleur.
Het vrouwtje is onopvallend gekleurd.
In Soberania werden kolibries gelokt met schaaltjes suikerwater. Het was een af- en aanvliegen van veel verschillende soorten. De kolibrie kan door de zeer snelle vleugelslag (15 tot 80 slagen per seconde, afhankelijk van de grootte van de vogel) in de lucht stil blijven hangen. Door de snelle vleugelslag kan de kolibrie als enige vogel ook achteruit vliegen. Ze kunnen zelfs recht omhoog en recht omlaag vliegen.
De snavel is een belangrijk kenmerk voor de soortindeling.Iedere snavel is op een bepaalde bloemvorm gespecialiseerd, waardoor er geen concurrentie tussen de kolibrie-soorten optreedt.
Tussen de soorten komen grote verschillen in gewicht voor. De kleinste (bijkolibrie) weegt 1,8 gram. De in Noord-Amerika meest voorkomende kolibrie (robijnkeelkolibrie) weegt ongeveer 3 gram en is 7,6 cm groot.
Aan de kant van de weg zagen we een roofvogel, de Roadside Hawk. Hij deed zijn naam dus wel eer aan deze havik. De Roadside Hawk is 31–41 centimeter groot.
Om de blog niet te lang te maken volgt de laatste vlieger hieronder. Deze bivakkeerde in ons onderkomen in park La Amistad een internationaal beschermd natuurgebied. We overnachtten midden in het regenwoud, in Wekso, waar zich tijdens de jaren tachtig van de vorige eeuw een militaire jungle school bevond waar dictator Noriega zijn troepen trainde. Hopelijk was deze gast minder gevaarlijk.
