Texel ter land

Ging mijn vorige bericht met de zeehonden over Texel ter zee, dit keer wil ik Texel ter land laten zien. Het was mistig, maar op mijn laatste dag, de derde dag, viel het weer gelukkig een beetje mee.

Ik had me verheugd op de putter. Die zou ik toch wel te zien krijgen? Ja, gezien heb ik hem wel, maar meer als dit bewijsplaatje zat er niet in.

Op hetzelfde plekje zat deze mus. Iets dichterbij, dus iets beter te fotograferen. Later krijg ik deze twee nog voor de lens.

Maar wat doen ze nou met dat nestmateriaal in de bek? Het is oktober en nog lang geen lente.

Boven het duin hangt een torenvalkje op zoek naar zijn lunch.

De afstand was groot, ik heb dus best moeten croppen.

Er zaten behoorlijk wat fazanten.

Het mannetje met zijn felle outfit valt goed op.

Het vrouwtje is moeilijker te zien, maar ook zij was volop aanwezig.

 

Deze watersnip is voor mij een nieuwe soort en daarom plaats ik hem eigenlijk. Wat foto betreft stelt het niet veel voor.

 

Wulpen zaten in grote groepen bij elkaar in de natte weilanden. Maar door de mist en de grote afstanden viel het niet mee hiervan mooie foto's te maken.

De wilde eend herken ik wel, maar voor de meeste andere soorten komt mijn nieuwe ANWB Vogelgids van Europa goed van pas. Die heb ik op Texel gekocht in De Verrekieker een gespecialiseerde winkel voor vogelaars en andere natuurliefhebbers.

Op de achtergrond bij de wilde eend zit een wintertaling.

Deze mooie eendensoort is de smient, ze hebben een relatief grote kop, korte hals en kleine snavel.

Het mannetje heeft een mooie kastanjebruine kop met een roomgele kruin.

De kop van het vrouwtje is doffer en neigt meer naar rossig bruin of grijsachtig.

Deze soort is volgens mij de groenpootruiter. De eerste dag dat ik hem zag had ik de pech dat hij werd weggejaagd door een meeuw. Maar toen ik de volgende dag terugging, was hij er ook weer.

Aan de kust zaten deze witbuik rotganzen, die komen vanuit het noorden om hier te overwinteren. Volgens mijn vogelboek een schaarse soort. Mmm, dat lees ik dan pas als ik thuis ben.

Blijkt uit de reactie van Coby dat het gewone rotganzen zijn. Ach ook mooi :)

Tot zover deel 2 van Texel: Ter land. Mijn volgende bericht wordt natuurlijk Texel: in de lucht.

Aan de waterkant

In de eerste week van mei valt het weer tegen. Iedereen hoopt op zonnige dagen met aangename temperaturen. Helaas dat zit er maar af en toe in. In de natuur is daar niet veel van te merken. Als je ergens aan de waterkant gaat zitten, verbaas je je over alles wat er weer kruipt, vliegt, zwemt en broedt.

Zoals deze meerkoet op haar nest en haar jongen die al druk bezig zijn de omgeving te verkennen. Vader meerkoet houdt ze in de buurt van het nest.

In het gras en riet zijn steeds meer insecten actief, waarvan ik de namen niet ken.

(Coby vertelt me dat dit de Dansvlieg is. Volgens haar zien we hieronder de Schietmol. Kees Boele noemt het de Slijkvlieg of Elzenvlieg)

Heel soms zit er een tussen waarvan ik de naam wel denk te weten. De snuitvlieg:

Ook zijn er steeds meer soorten vlinders te zien, zoals dit landkaartje.

Maar waar mijn hart deze week sneller door gaat kloppen zijn de jonge eenden- en ganzenkuikens.
Wat een dotjes. Het valt me op dat de moeders erg waaks zijn en dat het tegenvalt om een beetje in de buurt te komen. Zelfs opnames met 630 mm. moet ik nog (flink) croppen.

Deze donkere eend heeft (nog) maar 1 kuiken, dat ze goed in de gaten houdt. Moeder mist zelf haar rechteroog. De eend hieronder heeft er een stuk meer.

De oever van de sloot is erg steil, waardoor ik niet echt plat op mijn buik kan liggen. Het standpunt is daardoor niet zo laag als ik eigenlijk zou willen.

Een van de eerste zwemlessen.

Af en toe zwemt er een eendje in z'n eentje.

Deze zijn al een paar dagen ouder:

Tijdens het zwemmen maken ze af en toe een uithaal om muggen te vangen.

Dus ondanks het mindere weer toch vol op lente beelden.