Het Pimpernelblauwtje 2

Mijn vorige blog ging over het zeldzame Pimpernelblauwtje. Gisteren ben ik nog een keertje teruggegaan naar deze plek, samen met Loes. Omdat deze vlinders maar tot half augustus vliegen, is er niet meer veel tijd.

In het gebied aangekomen, zien we al gauw iets blauws fladderen boven het pad. Maar dat vlindertje verdwijnt naar de overkant van de sloot. Jammer.
Er loopt een jongeman rond die ook aan het fotograferen is, hij tipt ons dat verderop in een wei meer Grote Pimpernelplanten staan waarop ook Pimpernelblauwtjes zitten. Het mooie is dat je in deze wei wel mag komen.

Ja hoor, er staan best veel Grote Pimpernellen en er vliegen inderdaad blauwtjes rond.

Is het bij het pad behoorlijk winderig, hier zitten we in de luwte en is het erg warm.

Een uurtje eerder zei ik tegen Loes dat het me maar niet lukt om parende vlinders voor mijn lens te krijgen. Maar hier in deze wei ontdekt Loes er en lukt het wel.

Hard aan het werk voor de nieuwe generatie van 2014.

Ook even als staande foto uitgesneden:

Aan de Grote Pimpernelplantjes kun je zien dat het seizoen ten einde loopt. Er zijn nog maar weinig knoppen en die hebben de blauwtjes nodig om hun eitjes op af te zetten.

 

 

Met deze foto (van mijn eerste bezoekje) sluit ik deze Pimpernellenreeks af.

 



 

Maar ik heb nog wel meer blauwtjes, van een andere soort. Misschien zijn die volgende keer wel aan de beurt.



 

Het Pimpernelblauwtje

 

 

Het pimpernelblauwtje



Pimpernelblauwtje op de waardplant de grote pimpernel

 

Het pimpernelblauwtje is een zeldzame, bedreigde vlinder, die in Nederland nog maar op één plaats voorkomt, in de omgeving van Den Bosch. De soort was helemaal uitgestorven, maar is daar in 1990 met succes opnieuw uitgezet.

Het pimpernelblauwtje heeft een bijzondere levenswijze.
Het vrouwtje zet in juli en augustus haar eitjes af op kleine en jonge bloemknoppen van grote pimpernel.

Vrouwtje pimpernel zet eitjes af

Nadat de rups uit het eitje is gekomen, eet hij van de bloempjes van de pimpernel.
Begin september laat hij zich uit de plant vallen en hoopt te worden meegenomen door moerassteekmieren naar het mierennest onder de grond.
De hele winter blijft de rups in het mierennest en leeft van het broed van de mieren. In ruil daarvoor likken de mieren van een zoete stof die de rups uitstoot.
In juni verpopt de rups in het mierennest en na ongeveer vier weken, in juli, komt de vlinder tevoorschijn.

 Zo te zien zijn voor de voedselvoorziening andere bloemen ook wel in trek.

De reden dat het pimpernelblauwtje zich nog niet heeft verspreid, heeft te maken met de hoge eisen die deze vlindersoort aan haar leefgebied stelt. Ze is voor haar levenscyclus afhankelijk van vochtige, vrij voedselarme graslanden, waarin haar waardplanten en waardmieren leven.

Het gebied is verboden terrein, maar er zijn plannen om een platform te maken waarvandaan je een prachtig uitzicht zult hebben over de wei. Ook zijn er plannen om meerdere leefgebieden geschikt te maken voor deze vlindersoort en voor het donkere pimpernelblauwtje.

Gelukkig vlogen er een paar pimpernelblauwtjes in de omgeving van de wei, zodat het toch mogelijk was wat foto's te maken.