Alleen als het ijs... en ijskoud is....

Met een staande variant van deze foto sloot ik mijn vorige blog af. Op dinsdagochtend 25 november is de wereld voor het eerst weer wit berijpt. Alsof je in Sprookjesland terecht komt. Rondom huis is er weinig van te zien, maar in het bos bij het Vessems Ven, oftewel het Groot Meer, is het genieten. Was het gisteren bij mist al mooi, vandaag is het nog mooier.

Maar ik begin te onvoorzichtig. Een takje met bladeren in warm zonlicht is te onscherp door een te groot diafragma. Bij een bloemetje draai ik hem al iets verder dicht, maar ook F6.3 brengt nog niet de gewenste scherpte.

Ik houd van onscherpte en een zacht verloop. Ook wil ik graag rustige achtergronden. Ik maak wat reeksen met een steeds wisselend diafragma. Omdat de rijp de randen van de onderwerpen volgt, is bij een groot diafragma te weinig scherp. Het blijft uitproberen wat het mooiste resultaat geeft. Bij elk onderwerp is dat weer anders, omdat het scherpstelvlak steeds wisselt. De ene keer ligt hij mooi parallel aan de sensor, de andere keer buigt hij af.

Alsof er een kerstbal in de achtergrond ligt.

Bij deze bevroren druppel zit ik zelfs op F16. Door van onderaf te fotograferen blijft de achtergrond leeg en kan dat. Met paddenstoeltjes wordt dat toch lastiger.

Ik besluit op zoek te gaan naar de mycena met knopschimmel. Ik ben benieuwd hoe die er vandaag uitziet. Helaas blijkt het in het bos niet koud genoeg te zijn geworden, er is geen rijp te bekennen. Dan maar vlug terug naar andere zwammetjes in het open veld. De heideknotszwammetjes zijn nu snel gevonden.

Maar ook mycena's zijn er wel te vinden.

Op het Lowland Photofestival hadden we een serie gezien over ijspaddenstoelen. Dat deed ons verlangen naar deze omstandigheden. Heerlijk om na twee dagen ermee aan de slag te kunnen gaan..

 

Ergens staat een ienie-mini struikje met piepkleine herfstblaadjes eraan. Elk randje versierd met een mooi kanten randje. Voorlopig de laatste foto. Voorlopig, want dit smaakt naar meer....

 

en deze beelden krijg je alleen als het 's nachts ijs.. en ijskoud is.

Op kousenvoeten de winter in

Half november en het is nog zonnig en aangenaam van temperatuur. Ik heb een mooi plekje ontdekt met een beekje en beukenbomen. Tijd voor de groothoek. Maar als ik bij de rand van de beek sta, zie ik geweizwammetjes die naar me lonken. Toch maar even de macrolens erop. De geweizwammetjes staan aan de achterkant van deze omgevallen stronk, boven het water. Tegen beter weten in klim ik over de stam en plant mijn schoenen in het zand van de oever. Hier is het licht gewoon het mooist.

Het kan natuurlijk niet lang goed gaan. Plotseling schuif ik 30 centimeter lager en voel het water via de bovenkant van mijn bergschoenen naar binnen lopen. Ik probeer even vol te houden, maar dat gaat het niet worden. Er zit maar een ding op: schoenen uit, op kousenvoeten in de auto naar huis. Helaas.

Voor deze week zit een herkansing er niet meer in. Het volgend weekend staat het Lowland Photofestival in België op het programma. Maar op de maandagochtend daarna kan ik weer op pad, met een paar extra sokken en schoenen in de kofferbak.

 

Het weer werkt mee, het is (zeer) plaatselijk mistig. Ik ga naar de Vessemse Vennen maar het Oud Meer staat helemaal droog. Toch is het er erg mooi. Ik ontdek heideknotszwammetjes, die kende ik nog niet.

Ook staat er een mycena waarop knopschimmel zit. Wel ooit gezien in een blog, maar nog nooit zelf.

De mist heeft het gras versierd met kleine druppeltjes en de zon tovert er fonkelende lichtpuntjes in.

 

 

 

De volgende ochtend is de wereld wit berijpt, kleine druppels bevroren tot mooie kristallen. Die foto's komen in mijn volgend blog.