Mist en rijp

Voor afgelopen zondag werd er mist voorspeld. Ik zou later in de ochtend naar Loes gaan, maar deze kans op mooie plaatjes konden we niet laten schieten. Zeker niet na de prachtige foto's die Loes daar een week eerder maakte: Een magisch mooie vroege ochtend op de hei 

Dus voor zonsopkomst waren we aanwezig op de Hilversumse Heide. Loes wist waar we snel op een mooi plekje konden komen. Het was mistig en het had gevroren! Er was rijp. O en dan wil je alles tegelijk, maar je moet keuzes maken. Landschap of macro. Rijp, spinnenwebben of ook herfst.

Een klein struikje met herfstblaadjes midden in de witte hei. Flink gecropt. Hier had meer ingezeten, maar nu was het een snelle opname tussen de landschappen door. Met zo veel moois word je gehaast.

 

Als de zon eenmaal boven de bomenrij uitkomt, gaat het zo ontzettend snel. We willen ook  graag de rijp fotograferen, liefst met mooi licht en flonkeringen en bokeh.
Maar o wat valt het tegen. Zonlicht betekent weg rijp. We duiken steeds meer de schaduw in op zoek naar restanten.

De rijp maakt van de talloze spinnenwebben en draadjes kanten kleedjes.

Uiteindelijk moeten we het opgeven, er is geen rijp meer aanwezig. Maar niet getreurd, ook de druppels zijn mooi. Mijn macrolens gaat eraf en de Helios met tussenring erop.

Dan ziet een spinnenweb er toch weer anders uit.

Een ideale combinatie voor natte spinnenwebben. Bij bovenstaande foto miste ik de spin die onder het web hing en ook het licht.

Als je dan onder het web duikt, verandert de hele setting. Dit is wat ik zoek.

Herfst en winter, mist en rijp. Heerlijk vooruitzicht!

Met de helios naar de hei

 

 

In augustus gingen Loes en ik naar Lemele voor de bloeiende heide. Als je dan zoals wij een helioslensje meeneemt, dan maakt het niet uit waar je naar de hei gaat, want aan een paar vierkante meters heb je voldoende.

 

 

Veel ervaring met het lensje hebben we op dat moment nog niet. We proberen het met 1 tussenring, al snel wordt die vervangen door een ander formaat of er komen 1 of 2 ringen bij of ze gaan er allemaal tussenuit. Het wil in het begin nog niet echt vlotten. Geen nood we hebben een paar avonden de tijd.

 

Vooral de scherpte is een probleem. Aanvankelijk ben ik enthousiast over mijn foto's, maar als ik ze goed bekijk blijkt de scherpte echt tekort te schieten. Het scherptegebied is ook zo klein.

Toch zie ik wel mogelijkheden. Met een statief werken zou beter zijn. Ik heb het geprobeerd, maar zie dan maar eens het licht te vangen zoals je dat hebben wil. Onbegonnen werk. Of hoe voorkom je tegen het web te stoten met die lange poten, want je moet wel dichtbij komen.

De vakantiedagen in Lemele hebben een mooie aanzet gegeven om thuis nog een paar keer op stap te gaan. Een paar heidestruikjes zijn zo gevonden en spinnenwebben zijn er nu ook volop. Een heerlijke combi, zeker als er ook nog dauwdruppels aan het web hangen.

De helios heeft zo'n mooi bokeh, dat vooral bij druppels zo goed tot zijn recht komt.

De bloeiende heide geeft kleur aan het beeld.

Na elk bezoekje aan de hei zitten er wel een paar plaatjes tussen die me bevallen.

Bij de laatste foto is de heide uit het beeld verdwenen. Inmiddels vond ik het tijd worden om ze eens te plaatsen. De hei is uitgebloeid en volgens de kalender komt de herfst eraan. Een jaargetijde waarbij de helios zeker gebruikt zal gaan worden.



Bronsttijd van de edelherten

Eigenlijk zat ik een beetje in tweestrijd. De mooie foto's en enthousiaste berichten aan de ene kant, de overvolle Wildbaan met lange rijen statieven, teletoeters en auto's aan de andere kant. Ga ik wel of niet de bronst van de edelherten bekijken?
Ik ben woensdag 14 sept. gegaan en kwam super enthousiast thuis.

                                          De lokatie, de Wildbaan op de Hoge Veluwe

Vorig jaar ben ik een keer geweest en vond het wel aardig. Maar het was toen al behoorlijk donker en ik had "maar" een 300 mm op een fullframe. Nu met mijn 200-400 en 1.7 teleconverter is dat toch anders.

De bronsttijd valt voornamelijk in de tweede helft van september tot begin oktober.
De afgelopen weken kwamen de herten pas tussen half 7 en 7 uur uit het bos. Op zaterdag was het topdruk en toen waren er maar 3 hindes te zien. Vandaag zijn ze om half 4 al te zien tussen de bomen.
Om kwart voor 5 verlaten ze de dekking en vertonen ze zich op het veld.

 Hier komen we voor en het is nog vroeg, dus hebben we goed licht.

De hindes eten met de koppen dicht bij elkaar, alsof ze allemaal het zelfde plukje gras het lekkerst vinden. Of ze willen lekker even roddelen over de man in hun midden.

Met z'n tweetjes kan dat ook.

In mijn ogen ziet hij er goed uit:) Mooi gewei, goed in zijn vacht en stevig op de poten.

Ook op zijn achterkant is niets aan te merken.

De vrouwelijke herten (hinden) en onvolwassen dieren van beide geslachten vormen aparte roedels.  Hinderoedels worden meestal geleid door een dominant vrouwtje met kalf, de leidhinde. Pas in de bronsttijd voegen de mannen zich bij de hinden.

De bronsttijd valt van de tweede helft van september tot half oktober. De mannetjes proberen dan harems te vormen. Dit doen ze door luid te burlen (een soort loeien) en hun krachten te meten met rivalen. Rivalen lopen dan langzaam naast elkaar. Vaak zal er één weglopen, maar als ze even sterk zijn, kan een gevecht losbarsten. Tijdens een gevecht trachten de herten elkaar met hun gewei weg te drukken, waarbij soms verwondingen of afgebroken geweien voorkomen. De winnaar, ook wel plaatshert genoemd, dekt de hindes. Hij blijft daarvoor enige tijd bij de groep, de leidhinde blijft de groep echter leiden.

Hoe sterker en gezonder het mannetje, hoe groter zijn harem. Het succesrijkst zijn herten van een jaar of acht. Deze kunnen harems vormen van 10 à 20 hinden.

Het lijkt alsof hij hier de fotografen op de Wildbaan wil laten weten op afstand te blijven.

In de roedel is een nog jong kalfje aanwezig. Het is lekker speels en op een gegeven moment staat het midden in de waterplas te stampen waardoor het water hoog opspat.

Een familiebeeld: man, volwassen hinde en wat jongere hinden, met het kleine kalfje huppelend

ertussen.

Als er een heteluchtballon overkomt, stuurt het hert de hinden terug het bos in.

Er was nog een tweede hert dat even alle hinden weglokte, maar na een poos kwamen ze in kleine groepjes weer terug.
Het was een heel mooi schouwspel en de dag ging met prachtig licht over in de avond. Tijd om weer naar huis te gaan.

Volgende week dinsdag ga ik in de OVP op zoek naar de edelherten. Als dat iets wordt, zie je dat in mijn volgende blog.