Het is eind april en Loes en ik hebben vakantie, dus maken we leuke fotoplannen. De weersvooruitzichten zijn ronduit slecht, maar ons geplande uitstapje naar vogelkijkhut Balgzandpolder bij Den Helder laten we doorgaan. Al is het koud, we zitten in elk geval droog.
Bij deze hut heb je kans water- en wadvogels te zien in hun natuurlijke omgeving. Er is niets aangepast en er wordt niet gevoerd. Dat klinkt goed, maar dat betekent ook dat het echt tegen kan vallen. In het logboek schrijft iemand dat de opbrengst van die dag bestaat uit één enkele meerkoet.
De dag begint droog! Dat is al iets. Bij het binnengaan van de hut zien we in de hoeken ijs liggen. Hoezo koud?
We installeren ons en zien al vrij snel een tureluur door het water waden, lekker in tegenlicht.
Maar er zijn meer soorten, zoals twee visdiefjes die vlak voor onze neus op het schelpenstrandje gaan zitten.
Ook komt er een slobeend voorbij, maar meer als een registrerend plaatje krijg ik er niet van. Met het paartje Wintertalingen dat voorbij komt, lukt het beter. Wat een prachtige eenden soort is dit.
De hut heeft geen glas, maar is open. Daardoor kunnen we onze lenzen wat verder naar voren steken en deze oeverloper fotograferen. Hij loopt, zoals zijn naam al doet vermoeden, steeds links en rechts van de hut op de oever. Met grote poten om niet weg te zakken in de modder, maar daardoor ook veel slik mee omhoog trekkend.
Om half drie besluiten we even naar een dorpje te rijden om ons lekker op te warmen in een cafeetje.
Daarna slaat het weer om en begint het toch echt te hozen. Dat betekent vogels in de regen.
De kluten laten zich de hele dag door goed zien. Zelfs zo vaak dat we op een gegeven moment verzuchten: alweer een kluut. Toch blijven we knippen en ze krijgen binnenkort een apart blogje.
De buien zijn van korte duur en daarna klaart het weer aardig op. Op het einde van de dag zien we een steltloper, maar wat voor een?
Het is een vrouwtje Rosse Grutto, waarmee we onze vogelrijke dag afsluiten. Rond 19.30 uur verlaten we tevreden de hut.
