De titel suggereert nogal veel. Maar na alle regen komt dan toch eindelijk de vorst en op macro-niveau lijkt de hele wereld bevroren. Wat is het mooi.
Elk grassprietje is bedekt met ijzige randjes. Bevroren rijp.
De waterdruppeltjes zijn veranderd in kleine bolletjes ijs.
Blaadjes van kleine nog groene plantjes zijn versierd met prachtige ijskristallen.
Ook de dorre stengels en takjes worden plotseling weer mooi. Helemaal als de zon schijnt en alle kristallen gaan fonkelen als een kroonluchter.
Veel zon kunnen ze niet verdragen, in no time is er niet veel meer van deze kunstwerkjes over.
Op een dubbelgevouwen, bijna verteerd blad wordt het bijna poëtisch. Of draaf ik nu door?
Nog eentje dan om te laten zien dat ik gelijk heb:
Behalve mooie kristallen zijn er ook fraaie ijspatronen te vinden in de bevroren plassen.
Ook hierbij zie je fantastische vormen, zoals onderstaande ijsster.
Bij de volgende is het bruine bladsteeltje eigenlijk het steeltje voor de ijsbloem of het ijsblad.
Er zijn ronde vormen te ontdekken, strakke lijnen en zelfs een ruitvorm. Bij de randen zijn weer kristallen zichtbaar. Opgebouwd uit kleine randjes waardoor het bijna lijkt alsof de foto bewogen is.
Vooral veel ronde vormen heb ik gezocht, omdat de volgende wedstrijd van de maand van Roots "cirkels" als onderwerp heeft.
Deze vond ik zelf erg mooi toen ik hem zag. Uitwaaierende cirkels. Maar op de foto lijkt hij minder mooi over te komen. Ik vind hem nu nogal plat, weinig diepte erin.
Veel golvende lijnen en bevroren luchtbellen, alsof er riviertjes door het ijs stromen.
Deze is weer heel anders met het heldere ijs in het midden waardoor je de ondergrond kunt zien.
Toch fascinerend hoeveel verschillende vormen er in een nacht tijd kunnen ontstaan.
De laatste van deze lange serie. Het lijken wel van die stapeltjes hot-stones, maar dan in ijsvorm.
De winter is begonnen, laat de sneeuw maar komen.
Groetjes, Gonnie

















