De eerste van het jaar.... groene blaadjes, kieviten, bloesem, nieuwe haring, asperges. Het kan van alles zijn. Maar in de herfst zijn het voor natuurfotografen natuurlijk paddenstoelen. En voor mij geldt dan meestal hoe kleiner hoe fijner.
Als ik in september bij Loes aan zee ben, zie mijn vorig blogje, dan willen we eigenlijk nog wat genieten van de nazomer. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en zo liggen we de tweede dag languit in de bossen van Landgoed Elswout om de eerste zwammetjes te fotograferen.
In het begin valt het niet mee om ze te vinden. Eindelijk zie ik deze kleine mycena moederziel alleen in het mos staan.
Na geruime tijd gaan we toch maar verder in de hoop nog iets tegen te komen. Blijkbaar komen we in een ouder deel van het bos want nu zien we echt veel meer paddenstoelen staan en in allerlei soorten.
Als we proberen een storende dikke tak te verleggen, breekt die open en verschijnen deze kleine zwammetjes. Ik denk aan knotszwammen maar het schijnen gewone paddenstoeltjes te zijn waarvan de hoed nog dicht is.
Op weer een andere plek staan porseleinzwammen. Die zie je in Brabant heel weinig. Die kan ik dus niet zo maar voorbij lopen.
Leuk om te zien dat de achtergrond helemaal verandert als je een ander standpunt inneemt.
Ik wring me in allerlei bochten om maar zo'n laag mogelijk standpunt te krijgen, zodat je nog iets te zien krijgt van het licht wat door de hoed heen schijnt en de mooie lamellen. Ik richt me even op om te kijken of ik niets beschadig en dan zie ik stekeltjes die ik niet kan thuis brengen.
Het is het sparrenveertje. Loes heeft het eens eerder gefotografeerd en weet de naam. Bij Soortenbank.nl staat hij als zeldzaam genoteerd, maar NMV verspreidingsatlas geeft aan dat hij matig algemeen voorkomt en hoort bij de knots- en koraalzwammen. Ik vind het een grappige vorm voor een zwam en weer eens wat anders dan een steel en een hoed.
Wij zijn niet de enigen die genieten van de paddenstoelen op het Landgoed. Op deze zwammen zitten veel vliegen.
De laatste paddenstoel is voor mij weer een nieuwe soort: de kleine poederparasol. De hoedjes zijn een beetje wollig en zijn getooid met een mooi rafelrandje.
Zo dat waren mijn eerste van deze herfst. Maar de herfst duurt gelukkig nog langer en biedt zeker nog meer kansen.
