Op zoek naar boomkikkers

 

Het Landschap VZW organiseerde in het weekend na ons Ardennen avontuur (zie mijn vorige blogberichten) een dagje boomkikkers zoeken in Nederlands Limburg. Om verstoring te vermijden wordt de exacte afspraakplaats pas op het laatste moment bekend gemaakt. Er wordt ons gevraagd om die niet verder te verspreiden en daar houden we ons natuurlijk aan.

We (Loes, Yvonne en ik) zijn ruim op tijd aanwezig en gaan zelf al even op pad. Omdat boomkikkertjes op braamstruiken vertoeven, struinen we alle gunstig gelegen struiken af. Yvonne blijkt een prima speurder te zijn en vindt enkele kikkertjes. Helaas krijg ik ze niet op de foto voordat ze weer verdwenen zijn, maar we komen ook allerlei andere beestjes en mooie bloemetjes tegen.




Gevlekte smalbok

Hieronder eentje snoepend van het stuifmeel op een bloemetje van de braam.





Ik zie een plantje en denk dat het hop is, maar het blijkt heggenrank te zijn. Met zijn ranken hecht hij zich vast aan alles wat om hem heen staat. Het is een snelle groeier.



Heggenrank

Als de zon schijnt lukt het om een opname te maken van een paars bloemetje met bokehbubbels.



Beemdooievaarsbek

 

Dan is het tijd om te verzamelen en gaan we met een grote groep op pad. Een vrijwilligster legt uit dat de omstandigheden om boomkikkers te treffen niet ideaal zijn: wind, te koud, geen zon. Maar omdat we er zelf al een paar gevonden hebben, gaan we vol vertrouwen op pad.

We wandelen langs een watertje en door een bos en uiteindelijk arriveren we bij een weiland.

Daar staan veel braamstruiken en heel veel brandnetels. Na goed speuren blijken er inderdaad kikkertjes te zitten. Niet veel, maar ze zijn er wel.



 

boomkikkertje op een braamstruik

 

Loes in actie tussen de brandnetels

De kikkertjes zitten vaak diep in de struiken en het valt niet mee om ze een beetje vrij op de foto te krijgen. Zodra ze in beweging komen, verdwijnen ze dieper de struiken in.

De leuke pootjes met zuignapjes krijgen we niet te zien.

 



 

Vooraf bedenk je je hoe je ze mooi in beeld wilt krijgen, maar dat lukt dus niet. Hieronder zie je er eentje in een standaard houding: plat op de buik met de pootjes onder zich gevouwen.

Het groen steekt wel mooi af tegen de paarse tak van de braamstruik. Nu zie je ook goed hoe klein ze zijn.

 

 





 

De groep wandelt verder maar Loes en ik blijven in het weiland. Er bloeien veel bloemen, de zon schijnt en er vliegen ontzettend veel vlinders rond. Heerlijk is het hier.

 

Bruin zandoogje

 

Yvonne zoekt ons na afloop van de wandeling weer op en we blijven de rest van de middag heerlijk stoeien met de steeds maar weg vliegende vlinders.

 



Love is in the air





Groot dikkopje

Er bloeit een mooi plantje dat ik nog niet eerder gezien had. Het gaat om Kraailook.

 

Kraailook

Een grappig donkerrood bloemetje met groene sprieten.

 

Het blad van bitterzoet blijkt een mooie paarse rand te hebben. De knoppen zijn diep paars.

 

We vermaken ons prima met het zoeken naar boomkikkertjes, het achtervolgen van weg fladderende vlinders en het proberen vast te leggen van juffers, hommels, bijen en sprinkhanen.

 

 

 

Met volle geheugenkaarten keren we huiswaarts na  een heerlijke zonnige zondag in Limburg.



De hei op en weer eraf

Sonse Heide

Graag wil ik jullie bedanken voor jullie lieve reacties en felicitaties, maar roem is vluchtig, dus gauw weer over naar de orde van de dag. Leuk was het wel!

's Morgensvroeg op 9 september is de Sonse Heide bedekt met laaghangende mist. De zon komt bijna op en tovert de dauwdruppels tot fonkelende kristalletjes die alles bedekken. Waar je ook kijkt alles is mooi.

Van een langharige rups is bijna niets meer te zien. Alle haartjes zijn bedekt met druppeltjes.

Op deze heide zijn droge en natte gedeelten. Op het droge gedeelte groeit struikheide.

struikheide

Maar de dopheide heeft een natter gebied nodig.

dopheide

rood bekertjesmos

Ook dicht bij huis ligt de Oirschotse Heide.
Op een mooie zomerse zondag wandelen we daar met onze honden. Het militaire terrein is al sinds mensenheugenis een wandelgebied en af en toe houden de militairen er hun oefeningen. We komen daar al jarenlang.

Sinds kort is de weg die er doorheen loopt afgesloten met een dranghek. Maar iemand heeft het hek omver gereden en de weg is weer open.

de gewone aardhommel

We parkeren zoals altijd de auto in de berm en wandelen de hei op.

boomblauwtje

Blauwooggrasmot

heivlinder

Als ik een atalanta zie fladderen ga ik er achteraan. Van het pad af, de hei in. Het wemelt er van de atalanta's. Ze bereiden zich voor op hun grote trek naar het warmere zuiden. Ze vliegen tot Zuid Frankrijk of nog verder.

atalanta

Ze zitten vooral op de bessen van de Amerikaanse vogelkers (of is het de vuilboom?) en doen zich te goed aan het sap om een reserve op te bouwen. Toevallig stond hierover in deze week een uitgebreid artikel in het Eindovens Dagblad.

De honden snuffelen wat rond, het zijn inmiddels oude beestjes en jagen doen ze niet meer. Manlief ligt languit in de zon en waant zich in hemelse sferen tussen al die vlinders en ik haal mijn hart op door met mijn camera rond te struinen. Hoe ideaal kan je zondagmiddag eruit zien?

Dan verschijnt er een auto van de Koninklijke Marechaussee. Twee mannen in uniform stappen uit en we voelen de bui al hangen. Of we weten dat we in overtreding zijn?
Uhh..?

1. De bordjes verboden van de paden af te gaan niet gezien?
Jawel maar die legervoertuigen beschadigen waarschijnlijk heel wat meer, dacht ik zo.

2. De honden zijn niet aangelijnd.
Dat klopt, het is zelfs zo erg dat we geen riemen bij ons hebben :(

3. De auto staat daar geparkeerd waar hij niet mag staan.
O?

4. De weg is afgesloten, heeft u het bord niet gezien?
Hier past alleen een gepast zwijgen.

Of we ooit eerder hierop aangesproken zijn? Nee, echt niet. In al die jaren nog nooit iemand gezien.
We beloven meteen, via het pad, terug te lopen naar de auto en komen er met deze waarschuwing vanaf. We hebben ook geen legitimatie bij ons, dus als ze gewild hadden, hadden ze flink kunnen schrijven. Gelukkig doen ze dat niet en blijft het een leuke, zonnige zondagmiddag. Alleen de wandeling wordt een stuk korter.

(p.s. De verschillende insecten zijn van eerdere heidewandelingen dit jaar )

Gevaarlijk of ongevaarlijk?

In deze laatste nazomerse weken is het heerlijk om met de macrolens op pad te gaan. Eigenlijk kan je op elke vierkante meter wel iets leuks of interessants ontdekken.

Als je vroeg op pad gaat is een gewone vlieg ineens een stuk aantrekkelijker om te fotograferen.

De dauwdruppels toveren een ordinaire vlieg om in een sprankelend wezentje.

Het lastige van dit soort macrowerk is het vinden van de juiste naam. Zoals die van bovenstaand insect. Het is een rover, want hij zit hier te smikkelen van een klein insectje dat hij met huid en haar aan het oppeuzelen is. Je ziet nog net een vleugeltje uit zijn bek steken. Het blijkt een strontvlieg te zijn.

Ook dit is geen lieverdje maar mooi is hij wel van zo dichtbij. Het is een roofvlieg, een daas denk ik.
En voor een beet (hij kan niet steken want hij heeft geen angel) is iedereen huiverig, dat doet even gemeen pijn. Coby helpt met juiste namen: Het is een roofvlieg, geen daas en hij kan niet bijten. Hij heet Machimus Atricapillis.

Deze bij ziet er veel vreedzamer uit, hij zal niet snel steken, alleen als hij in gevaar is. Coby schrijft: Hij heet Blinde Bij maar het is geen bij, het is een zweefvlieg.

Toch maakt de onschuldige zweefvlieg met zijn gestreepte pyjama gebruik van het imago van de gevaarlijke, stekende bijen- en wespensoorten om zelf veilig te zijn voor allerlei vijanden.

Deze zweefvlieg zat 's morgen te drogen in de opkomende zon en poetste wat dauwdruppels van zijn vleugels en ogen.

Zelfs een langpootmug, nou niet echt het meest gefotografeerde insect door bloggers, kan met wat dauw erop, toch wel de moeite waard zijn. Misschien ooit irritant maar verder ongevaarlijk deze soort.

O jee, dit blog gaat lang worden. Er zijn zo veel verschillende soorten insecten.

Wat te denken van de schorpioenvlieg?

Met het uitseeksel aan zijn achterlijf  lijkt het mannetje een beetje op een schorpioen, maar deze vlieg is totaal onschuldig. Hij heeft geen angel en gebruikt dit uitsteeksel alleen maar bij het paren.

Hier poetst hij zijn lange voelsprieten. Hij klemt ze tussen de voorpoten en trekt de sprieten er langzaam tussenuit.

Zijn linker voelspriet trilt nog even na.

In de dierenwereld is de kleur rood vaak een waarschuwing: Pas op, ik ben giftig!

Uit onderzoek blijkt dat deze vuurwantsen door sommige vogels zoals vinken en gorzen wel en door andere vogels zoals staartmeesjes niet gegeten worden.

Ze zitten vaak op de stam van lindebomen en ook op Malva, kaasjeskruid.

Ze kunnen niet vliegen en zijn verder niet gevaarlijk.

Als laatste deze fraaie sprinkhaan. Ongevaarlijk natuurlijk.

Hoewel? In grote aantallen kunnen ze hele akkers leegvreten en een echte plaag vormen.
Dus het is maar hoe je dit bekijkt, vanuit welk oogpunt.
Maar interessant en boeiend is de macro wereld in elk geval.